Λήμμα [Γιώργος Ζιαμπάκας]

ΛΗΜΜΑ

Θα ποθούσα να μιλήσω –

      μολονότι άλλες τραγούδησα φωνές

      στις γυμνές καστανιές

ένα πρόσωπο υπαρχτό ή τίποτα

τη φτωχή νύχτα που η λάμπα ιχνογραφεί

τα κενά του τοίχου κρυφές στιγμές ονείρων

Ένα πρόσωπο να μιλήσω

τους υπόκωφους θορύβους του τροχού

και το κεντίδι ν’ αγνοήσω της αλυσίδας

καθώς φτάνει το σώμα

στο όριο της υπερέντασης μελανό

το ανώνυμο τραπέζι

                                        και φαίνεται

Κάποιο σώμα πίσω από την κάθετη απουσία

τα μάτια να μιλήσω ποθώ ένα πρόσωπο

στις διαστάσεις των γραμμών βυθίζεται

στο λευκό φέγγος της σελίδας το ρήμα

κερματισμένη εικόνα

                                           δίκρανο μέλλον

θέλει τα γόνιμα κρεβάτια

Χρόνια μακρινά μιας αγάπης

ανθίζει το πέλαγο θαλερό δάκρυ

μιαν ανάσα και σαγιτεύει

Πηγή: Δοκιμασία – περιοδική έκδοση λογοτεχνικού προβληματισμού, τεύχος 10 (1974).  

Τα Τετράστιχα ν.93-94-95-96 (Quatrain XCΙΙΙ-XCIV-XCV-XCVI) από το Diwan τού Abu al-Ala al-Maarri

XCIII 

My village is the loneliness, and I 

Am as the travellers through the Syrian sand, 

That for a moment see the warning hand 

Of one who breasted up the rock, their spy. 

Το χωριό μου είναι η μοναξιά, κι εγώ

Είμαι σαν τους ταξιδιώτες μέσ’ από την άμμο τής Συρίας,

Που για μια στιγμή βλέπουν το προειδοποιητικό χέρι

Εκείνου που ορθώθηκε στο βράχο, τον κατάσκοπό τους.

XCIV 

Where is the valiance of the folk who sing 

These valiant stories of the world to come? 

Which they describe, forsooth! as if it swum 

In air and anchored with a yard of string. 

Πού είναι η ανδρεία τού λαού που τραγουδά

Αυτές τις γενναίες ιστορίες τού κόσμου που έρχεται;

Που τις περιγράφουν, πραγματικά σα να κολυμπούσαν

Στον αέρα αγκυροβολημένοι με μια γιάρδα σπάγκο.

XCV 

Two merchantmen decided they would battle, 

To prove at last who sold the finest wares; 

And while Mahomet shrieked his call to prayers, 

The true Messiah waved his wooden rattle. 

Δυο εμπορικά πλοία αποφασίσανε να ναυμαχήσουν,

Για να αποδείξουν επιτέλους ποιο πουλούσε τα καλύτερα εμπορεύματα•

Κι ενώ ο Μωάμεθ ούρλιαζε το κάλεσμα για προσευχές,

Ο αληθινός Μεσσίας κουνούσε το ξύλινό του κρόταλο.

XCVI 

Perchance the world is nothing, is a dream, 

And every noise the dreamland people say 

We sedulously note, and we and they 

May be the shadows flung by what we seem.

Ίσως ο κόσμος να ‘ναι ένα τίποτα, ένα όνειρο,

Και κάθε θόρυβος που οι άνθρωποι τής ονειρικής γης λένε

Προσεκτικά παρατηρούμε, και εμείς και αυτοί

Μπορεί να ‘ναι οι σκιές που πετιούνται απ’ αυτό που φαινόμαστε.

Πηγή: gutenberg.org

[στην Πεντέλη, 11.02.2026]

Στο παρόν παρουσιάζονται λίγες εικόνες από την κυκλική διαδρομή την οποία ακολούθησα το πρωινό τής Τετάρτης 11 Φλεβάρη 2026, στην Πεντέλη, από το τέλος τής οδ. Πλάτωνος, στην Πολιτεία, μέχρι την κορυφή, πάνω από την Ι.Μ. Αγ. Παντελεήμονα, όπου υπάρχουνε κεραίες κινητής τηλεφωνίας, ένα γκρεμισμένο κτίσμα, ένας μεγάλος μεταλλικός σταυρός κι ένα εκκλησάκι, προς τιμή του Αγ. Ονούφριου δίπλα στο οποίο υπάρχει μεγάλος λάκκος, κατά πάσα πιθανότητα ανοιγμένος από μεταλλωρύχους. Η διαδρομή – με συνολικό μήκος 9,2 περίπου χλμ. και υψομετρική διαφορά 425 μ. – είναι εύκολη πλην ενός μονοπατιού, το οποίο μπορεί να παρακαμφθεί, με πολύ έντονη κλίση, από τα 592 μ. στα 685 μ. υψ. (βλέπε 2η, 3η στην οποία διακρίνεται φύλλο μαρμάρου – επιφανειακά γιατί μπορεί να είναι λεπτή απόληξη μαρμάρινου όγκου μες στο χώμα - περιτυλιγμένο από ηφαιστειακό πέτρωμα, και 4η εικόνες κατωτέρω).

Στις τρεις  τελευταίες εικόνες διακρίνονται, στις θέσεις αντίστοιχα 38°05’22’’N 23°50’57’’E, 38°05’20’’N 23°50’47’’E και 38°05’18’’N 23°50’42’’E, αρματροχιές στο μονοπάτι – αρχαία οδό λιθαγωγίας, από το οποίο, την 10.12.2022, στη θέση 38°05’19’’N 23°50’46’’E, είχε παρουσιαστεί εικόνα από την πιο εμφανή αρματροχιά στην υπόψη αρχαία οδό λιθαγωγίας. 

Η διαδρομή έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth. 

[στο Βουνό Σκαραμαγκά, στο όρος Αιγάλεω, 09.02.2026]

Το πρωινό τής Δευτέρας 9 Φλεβάρη 2026, ακολούθησα μια κυκλική διαδρομή, στο όρος Αιγάλεω, από το τέρμα τής οδού Γανυμήδη (σ.σ. ο χάρτης τής Google την αναφέρει εσφαλμένα ως Γανιμίδη) στη συνοικία Αγ. Χριστόφορος – Άνω Νεάπολη Νίκαιας, ήτοι από το σημείο από το οποίο έχω ξεκινήσει τις περισσότερες διαδρομές, που έχω ακολουθήσει στο όρος Αιγάλεω, προς το Βουνό Σκαραμαγκά.

Η εν λόγω εύκολη διαδρομή έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth:

Στην περιοχή που έχει σημειωθεί με λευκή έλλειψη, παλαιότερα κατέβαινε υποτυπώδες μονοπάτι, χωρίς σήμανση, το οποίο μάλλον σκεπάστηκε από τη βλάστηση. Παρ’ όλα αυτά κατέβηκα από εκεί αφού το ομαλό ανάγλυφο και τα κενά στη βλάστηση αφήνανε περάσματα.

Στις δύο επόμενες το Βουνό Σκαραμαγκά από ανατολικά:

Στην επόμενη, το βύθισμα, τεκτονικής (αν πρόκειται για τμήμα ρήγματος) ή καρστικής (αν πρόκειται για δολίνη) φύσης, δίπλα στο οποίο βρίσκεται το Σπήλαιο Βουνού Σκαραμαγκά.

Τέλος, δύο εικόνες (μια φωτογραφία και ένα video) από την κορυφή τού Βουνού Σκαραμαγκά. Η κατάσταση στην ατμόσφαιρα, το πρωινό τής 9ης Φλεβάρη 2026, επέτρεπε την εξαιρετική θέα που δυτικά έφτανε μέχρι τη Ζήρεια, βόρεια την Πάρνηθα, ανατολικά τον Υμηττό και νότια πέρα από τα νησιά: Σαλαμίνα, Αίγινα κ.λπ., μέχρι τις ακτές τής Τροιζηνίας. 

It is dead – Find it [Emily Dickinson]

Είναι νεκρό – Βρες την –

Εκτός ήχου – Εκτός Πεδίου Ορατότητας –

«Ευτυχισμένη»; Ποιος είναι πιο σοφός –

Εσύ ή ο Άνεμος;

«Συνείδηση έχει»; Δεν θα το ρωτήσεις αυτό –

Για το Χώμα κάτω από τον Τάφο;

«Για το σπίτι Νοσταλγία»; Πολλοί την ένιωσαν –

Ακόμα και μέσω αυτών, για τη Νοσταλγία Αυτή

Δεν μπορεί κατάθεση να υπάρξει –

Οι ίδιοι – είναι άφωνοι –

It is dead – Find it –

Out of sound – Out of Sight –

"Happy"? Which is wiser –

You, or the Wind?

"Conscious"? Won't you ask that –

Of the low Ground?

"Homesick"? Many met it –

Even through them – This

Cannot testify –

Themself – as dumb –

417

Σχόλιο: Για την απόδοση τής λέξης «Sight», επέλεξα τη φράση «Πεδίο Ορατότητας» και όχι τη λέξη «Θέα». Θέα είναι αυτό που βλέπουμε κάποια συγκεκριμένη στιγμή ενώ το Πεδίο Ορατότητας είναι ευρύτερο και αφορά αυτό που θα μπορούσαμε να δούμε.

[στη Στενή Ευβοίας, 07.02.2026]

Η παρούσα ανάρτηση, που αφορά τη διαδρομή, την οποία ακολουθήσαμε με το Χρήστο Καραμήτσο, στη Στενή Ευβοίας, σχετίζεται με την προ τριών ημερών ανάρτηση σχετικά με την κυκλική διαδρομή, την οποία είχα ακολουθήσει από τη Στενή Ευβοίας στην Πέτρα Στενής.

Το πρωινό τού Σαββάτου 07 Φλεβάρη 2026, ανεβήκαμε αρχικά το επικλινές μονοπάτι (σ.σ. είναι αυτό που είχα κατέβει την προηγούμενη Τετάρτη), που ξεκινά από το Δημοτικό Σχολείο, περνά ανατολικά από τις Σπηλιές, που βρίσκονται στο κάτω μέρος τού κατακόρυφου βράχου τής Πέτρας, βρήκαμε και πήραμε το πέρασμα προς τις σπηλιές (σ.σ. Περάσαμε από τις δύο πρώτες και μεγαλύτερες σπηλιές, αλλά δεν μπορέσαμε να συνεχίσουμε μετά τη 2η γιατί μπροστά μας βρισκότανε κοπάδι με γίδια και τσοπανόσκυλα. Οι σταγονορροές στις εισόδους και το εσωτερικό των σπηλιών ήταν αρκετές και αποτυπωθήκανε ηχητικά αλλά και οπτικά σε μια εικόνα και τρία video, κατωτέρω), γυρίσαμε κατόπιν στο μονοπάτι και συνεχίσαμε μέχρι την κορυφή τής Πέτρας και από εκεί συνεχίσαμε στο χωματόδρομο που βγαίνει στο δρόμο, λίγες δεκάδες μέτρα πάνω από το γήπεδο Στενής. Από εκεί κατεβήκαμε στο ποτάμι Στενιώτικο, στο σημείο που ξεκινάνε τα μονοπάτι Σ2 και Σ3, τα οποία ανεβαίνουν αντίστοιχα προς Δίρφυ και Ξεροβούνι (σ.σ. από το γήπεδο Στενής ξεκινάει και το Σ1, το οποίο επίσης ανεβαίνει προς Δίρφυ), αλλά γυρίσαμε δυτικά και πήραμε ένα πανέμορφο σηματοδοτημένο μονοπάτι (το Big Bear), δίπλα στην κοίτη του, με την οποία διασταυρώνεται κάποιες φορές σε σημεία που έχουνε φτιαχτεί γεφυράκια, μέχρι την πλατεία Στενής, στην οποία καταλήγει.

Η διαδρομή έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth.:

Ακολουθούν εικόνες

-από την πρώτη Σπηλιά, που συναντήσαμε:

-από τη δεύτερη σπηλιά:

---

-από το κολονάκι τής ΓΥΣ στην κορυφή τής Πέτρας:

-από το χωματόδρομο:

-και από το υπέροχο μονοπάτι Big Bear προς τη Στενή: