[στο Βουνό Σκαραμαγκά, στο όρος Αιγάλεω, 09.02.2026]

Το πρωινό τής Δευτέρας 9 Φλεβάρη 2026, ακολούθησα μια κυκλική διαδρομή, στο όρος Αιγάλεω, από το τέρμα τής οδού Γανυμήδη (σ.σ. ο χάρτης τής Google την αναφέρει εσφαλμένα ως Γανιμίδη) στη συνοικία Αγ. Χριστόφορος – Άνω Νεάπολη Νίκαιας, ήτοι από το σημείο από το οποίο έχω ξεκινήσει τις περισσότερες διαδρομές, που έχω ακολουθήσει στο όρος Αιγάλεω, προς το Βουνό Σκαραμαγκά.

Η εν λόγω εύκολη διαδρομή έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth:

Στην περιοχή που έχει σημειωθεί με λευκή έλλειψη, παλαιότερα κατέβαινε υποτυπώδες μονοπάτι, χωρίς σήμανση, το οποίο μάλλον σκεπάστηκε από τη βλάστηση. Παρ’ όλα αυτά κατέβηκα από εκεί αφού το ομαλό ανάγλυφο και τα κενά στη βλάστηση αφήνανε περάσματα.

Στις δύο επόμενες το Βουνό Σκαραμαγκά από ανατολικά:

Στην επόμενη, το βύθισμα, τεκτονικής (αν πρόκειται για τμήμα ρήγματος) ή καρστικής (αν πρόκειται για δολίνη) φύσης, δίπλα στο οποίο βρίσκεται το Σπήλαιο Βουνού Σκαραμαγκά.

Τέλος, δύο εικόνες (μια φωτογραφία και ένα video) από την κορυφή τού Βουνού Σκαραμαγκά. Η κατάσταση στην ατμόσφαιρα, το πρωινό τής 9ης Φλεβάρη 2026, επέτρεπε την εξαιρετική θέα που δυτικά έφτανε μέχρι τη Ζήρεια, βόρεια την Πάρνηθα, ανατολικά τον Υμηττό και νότια πέρα από τα νησιά: Σαλαμίνα, Αίγινα κ.λπ., μέχρι τις ακτές τής Τροιζηνίας. 

It is dead – Find it [Emily Dickinson]

Είναι νεκρό – Βρες την –

Εκτός ήχου – Εκτός Πεδίου Ορατότητας –

«Ευτυχισμένη»; Ποιος είναι πιο σοφός –

Εσύ ή ο Άνεμος;

«Συνείδηση έχει»; Δεν θα το ρωτήσεις αυτό –

Για το Χώμα κάτω από τον Τάφο;

«Για το σπίτι Νοσταλγία»; Πολλοί την ένιωσαν –

Ακόμα και μέσω αυτών, για τη Νοσταλγία Αυτή

Δεν μπορεί κατάθεση να υπάρξει –

Οι ίδιοι – είναι άφωνοι –

It is dead – Find it –

Out of sound – Out of Sight –

"Happy"? Which is wiser –

You, or the Wind?

"Conscious"? Won't you ask that –

Of the low Ground?

"Homesick"? Many met it –

Even through them – This

Cannot testify –

Themself – as dumb –

417

Σχόλιο: Για την απόδοση τής λέξης «Sight», επέλεξα τη φράση «Πεδίο Ορατότητας» και όχι τη λέξη «Θέα». Θέα είναι αυτό που βλέπουμε κάποια συγκεκριμένη στιγμή ενώ το Πεδίο Ορατότητας είναι ευρύτερο και αφορά αυτό που θα μπορούσαμε να δούμε.

[στη Στενή Ευβοίας, 07.02.2026]

Η παρούσα ανάρτηση, που αφορά τη διαδρομή, την οποία ακολουθήσαμε με το Χρήστο Καραμήτσο, στη Στενή Ευβοίας, σχετίζεται με την προ τριών ημερών ανάρτηση σχετικά με την κυκλική διαδρομή, την οποία είχα ακολουθήσει από τη Στενή Ευβοίας στην Πέτρα Στενής.

Το πρωινό τού Σαββάτου 07 Φλεβάρη 2026, ανεβήκαμε αρχικά το επικλινές μονοπάτι (σ.σ. είναι αυτό που είχα κατέβει την προηγούμενη Τετάρτη), που ξεκινά από το Δημοτικό Σχολείο, περνά ανατολικά από τις Σπηλιές, που βρίσκονται στο κάτω μέρος τού κατακόρυφου βράχου τής Πέτρας, βρήκαμε και πήραμε το πέρασμα προς τις σπηλιές (σ.σ. Περάσαμε από τις δύο πρώτες και μεγαλύτερες σπηλιές, αλλά δεν μπορέσαμε να συνεχίσουμε μετά τη 2η γιατί μπροστά μας βρισκότανε κοπάδι με γίδια και τσοπανόσκυλα. Οι σταγονορροές στις εισόδους και το εσωτερικό των σπηλιών ήταν αρκετές και αποτυπωθήκανε ηχητικά αλλά και οπτικά σε μια εικόνα και τρία video, κατωτέρω), γυρίσαμε κατόπιν στο μονοπάτι και συνεχίσαμε μέχρι την κορυφή τής Πέτρας και από εκεί συνεχίσαμε στο χωματόδρομο που βγαίνει στο δρόμο, λίγες δεκάδες μέτρα πάνω από το γήπεδο Στενής. Από εκεί κατεβήκαμε στο ποτάμι Στενιώτικο, στο σημείο που ξεκινάνε τα μονοπάτι Σ2 και Σ3, τα οποία ανεβαίνουν αντίστοιχα προς Δίρφυ και Ξεροβούνι (σ.σ. από το γήπεδο Στενής ξεκινάει και το Σ1, το οποίο επίσης ανεβαίνει προς Δίρφυ), αλλά γυρίσαμε δυτικά και πήραμε ένα πανέμορφο σηματοδοτημένο μονοπάτι (το Big Bear), δίπλα στην κοίτη του, με την οποία διασταυρώνεται κάποιες φορές σε σημεία που έχουνε φτιαχτεί γεφυράκια, μέχρι την πλατεία Στενής, στην οποία καταλήγει.

Η διαδρομή έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth.:

Ακολουθούν εικόνες

-από την πρώτη Σπηλιά, που συναντήσαμε:

-από τη δεύτερη σπηλιά:

---

-από το κολονάκι τής ΓΥΣ στην κορυφή τής Πέτρας:

-από το χωματόδρομο:

-και από το υπέροχο μονοπάτι Big Bear προς τη Στενή:

Μικρή Ανεμώνη [Πόπη Νεγιάννη]

Μικρή Ανεμώνη

Να κουβαλάς τόση Άνοιξη

Στο λεπτό σου μίσχο.

Αγέρωχη μες το χειμώνα.

Το ντύμα σου ξεθώριασε εκδικητικά

ο βοριάς.

Το αυθάδικο ροζ,

παράταιρο βλέπεις στο γκρι. 

[στην Πέτρα Στενής Ευβοίας, 04.02.026]

Στο παρόν παρουσιάζονται λίγες εικόνες από τη διαδρομή την οποία ακολούθησα από το χωριό Στενή Ευβοίας, και συγκεκριμένα από το χωματόδρομο που ξεκινά από το νεκροταφείο, συνεχίζει νοτιοδυτικά προς το εξωκκλήσι Αγ. Νεκταρίου και την Κάτω Στενή, στρέφεται βορειοανατολικά και κινείται οφιοειδώς προς Δίρφυ ενώ περνώντας πίσω από την κορυφή τής Πέτρας Στενής (εφεξής Πέτρα) διακλαδίζεται και στο καλώς σηματοδοτημένο με κόκκινο χρώμα μονοπάτι που πάει στην κορυφή τής Πέτρας και λίγα μέτρα πίσω της κατεβαίνει στο χωριό, περνώντας ανατολικά από τα βράχια τής Πέτρας στο ύψος τού δημοτικού σχολείου. Το συγκεκριμένο μονοπάτι έχει κατά τόπους πολύ έντονη κλίση που συνδυάζονται με χώμα και χαλίκια και τα μπατόν είναι απαραίτητα. Η θέα από την κορυφή τής Πέτρας, λόγω τού ανάγλυφου που την περιβάλλει, ιδίως προς τα βορειοανατολικά, ανατολικά και νότια δεν απλώνεται σε βάθος αλλά είναι υπέροχη.

Η σύντομη σχετικά διαδρομή έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth.:

Ακολουθούν εικόνες από

-το χωματόδρομο μέχρι το σημείο που ξεκινά το μονοπάτι προς της κορυφή τής Πέτρας:

Η Κάτω Στενή.

Το εξωκκλήσι Αγ. Νεκταρίου.

Σε αυτήν και τις δύο επόμενες, μεταξύ άλλων, στο βάθος αριστερά διακρίνεται ο Όλυμπος Εύβοιας

και δεξιά το όρος Χτυπάς, που βρίσκεται στις δυτικές ακτές τού βόρειου Ευβοϊκού κόλπου,

βορειοδυτικά τής Χαλκίδας.:

Η Δίρφυ.

-το μονοπάτι μέχρι και την κορυφή τής Πέτρας.:

-το μονοπάτι που κατεβαίνει στη Στενή. Στην τελευταία έχει σημειωθεί η θέση τριών μικρών σπηλιών, οι οποίες διακρίνονται στην όγδοη φωτογραφία κατωτέρω, δίπλα στη σπηλιά με τη μεγάλη είσοδο. Κατεβαίνοντας δεν είδα πού ξεκινά μονοπάτι ή (αν) έχει πέρασμα για αυτήν. Την επόμενη ευελπιστώ φορά, αλλά ανεβαίνοντας θα το ψάξω.