[στο λόφο Αρδηττού, 26.05.2026]

Λίγες εικόνες από το Λόφο τού Αρδητού, ο οποίος βρίσκεται νοτιοδυτικά από το Παναθηναϊκό Στάδιο, και το Λόφο Άγρα, ο οποίος βρίσκεται βορειοανατολικά από το Παναθηναϊκό Στάδιο, και συγκεκριμένα αφενός από τη θέση που βρισκότανε ο αρχαίος Ναός τής Θεάς Τύχης αφετέρου η Σαρκοφάγος τού Ηρώδη τού Αττικού και η μαρμάρινη επιγραφή από το Μνημείο τού Φειδιππίδη (αντίστοιχα), παρουσιαστήκανε πριν από πέντε περίπου χρόνια στο παρόν ιστολόγιο.

Στο παρόν, με αφορμή μια καλή πρωινή βόλτα, με αφετηρία και κατάληξη την Καλλιθέα (σ.σ. Καλλιθέα – Φιλοπάππου – Διονυσίου Αρεοπαγίτου – λεωφόρος βασιλίσσης. Όλγας – Αρδηττός και επιστροφή), παρουσιάζονται εικόνες από το λόφο τού Αρδηττού και συγκεκριμένα:

-από ένα graffiti, λίγο πριν την είσοδο στο λόφο

---

-από μια σπηλιά στην οποία έχει κλειστεί – σφραγιστεί η είσοδος

-από κάτω της, από τις μαρμάρινες στήλες με χαραγμένα το ονόματα των σύγχρονων ελλήνων ολυμπιονικών

-από ένα εγκαταλελειμμένο καταφύγιο, το οποίο πιθανόν θα είχε ως βοηθητική έξοδο την προηγούμενη σπηλιά με τη σφραγισμένη είσοδο

---

-από το χώρο τού αρχαίου Ναού τής Θεάς Τύχης, στην κορυφή τού λόφου, στα 135 μ. υψ., με έντονα σημάδια βεβήλωσης 

-από την επιχωμάτωση με πέτρες και λασπόχωμα και μεγάλα κομμάτια μαρμάρου για σταθεροποίηση, μπροστά στο χώρο τού αρχαίου Ναού, η οποία υποθέτω ότι θα αποσκοπούσε στη δημιουργία αναβαθμίδας – πεζούλας για να μπορεί να συγκεντρωθεί περισσότερος κόσμος για τις λατρευτικές - τελετουργικές ανάγκες τής Θεάς Τύχης (σ.σ. καλό είναι να αποφεύγει κανείς να στέκεται στην άκρη από πάνω γιατί έχει έντονα σημάδια διάβρωσης) Στο χάρτη από το Googe earth που προηγείται των εικόνων έχει σημειωθεί η θέση τού Ναού, της επιχωμάτωσης και του βάραθρου (για το βάραθρο βλέπε κατωτέρω)

-και από ένα τεχνητό βάραθρο (σ.σ. δεν επιτρέπεται η είσοδος και η τρίτη εικόνα λήφθηκε με τη βοήθεια κονταριού…) ακριβώς κάτω από τη θέση τού αρχαίου Ναού. Για το αν η κατασκευή του είναι αρχαία ή νεώτερη, αν σχετίζεται  με τον αρχαίο Ναό ή το καταφύγιο, αν προϋπήρχε και διαμορφώθηκε ή ανοίχτηκε από την αρχή δεν βρήκα πληροφορίες.

.

[στον καταρράκτη Ραπεντώσας και μια αναπάντεχη έκπληξη, 24.05.2026]

Εικόνες από τον καταρράκτη τής Ραπεντώσας έχουνε παρουσιαστεί παλαιότερα στο παρόν ιοτολόγιο (26.10.2019 και 06.05.2023) και η προγραμματισμένη, για την Κυριακή 24 Μάη 2026, πεζοπορική εκδήλωση από την Περιπατητική Ομάδα Υμηττού, προς τον ανωτέρω καταρράκτη ήτανε μια πρώτης τάξης ευκαιρία να βρεθώ πάλι στο τόσο πληγωμένο από τις φωτιές αλλά πολύ όμορφο αυτό μέρος που στο τέλος έκλεισε με μια αναπάντεχη, εξαιρετική, έκπληξη.

Η διαδρομή την οποία ακολουθήσαμε έχει σημειωθεί στο χάρτη από τη wikimapia:

Ξεκινήσαμε από το Γερμανικό Νεκροταφείο (σ.σ. στην πρώτη εικόνα κατωτέρω διακρίνεται αριστερά ενώ δεξιά διακρίνεται το Νεκροταφείο Διονύσου Ραπεντώσας) και κινηθήκαμε προς το φράγμα Ραπεντώσας, αλλά εκεί λόγω τής πολλή λάσπης αποφασίστηκε να μην ακολουθήσουμε την κοίτη τής ρεματιάς Κιμπεντούη, δυτικά, η οποία κατέβαζε αρκετό νερό, αλλά να ακολουθήσουμε ένα χωματόδρομο, πάνω από την εν λόγω ρεματιά, μέχρι το σημείο που το ρέμα Ραπεντώσας εκβάλλει στο προηγούμενο.

Πατημασιά λύκου.

Μετά από μια σύντομη στάση, πήραμε το μονοπάτι δίπλα ή και πάνω στην κοίτη τής ρεματιάς Ραπεντώσα και βγήκαμε στον καταρράκτη που κατέβαζε αρκετό νερό.

Επιστρέφοντας κάναμε μια μικρή στάση, στο σημείο που έχει σημειωθεί στο χάρτη με λευκό κύκλο και από περιέργεια βγήκα λίγο από το χωματόδρομο προς το δάσος. Λίγα μέτρα από αυτόν, με μεγάλη μου έκπληξη (γιατί πουθενά στο διαδίκτυο δεν έχω βρει να αναφέρεται κάτι σχετικά ούτε υπάρχει κάποια πινακίδα), είδα τα ερείπια αρχαίου, πολύ προσεγμένου, κτίσματος, το οποίο θα πρέπει να ήτανε τμήμα οχύρωσης ή ιερού. Η μεγάλη του πλευρά είναι 16 περίπου μέτρα. Δυστυχώς, όπως φαίνεται στην τελευταία εικόνα με το μεγάλο λάκκο, φοβάμαι ότι το έχουν ήδη βρει και αυτοί που δεν θα έπρεπε. Ελπίζω να μην έχουνε βρει κάτι.