Τρία haiku τού Kitamura Kigin

Ο Kitamura Kigin(北村季吟), ήταν ιάπωνας ποιητής και μελετητής τού χαϊκού. Γεννήθηκε την 19.01.1624, στην πόλη Yasu-gun στην επαρχία Ōmi (που σήμερα λέγεται Shiga), και πέθανε την 04.08.1705.

Προερχόταν από οικογένεια γιατρών και ήτανε μαθητής τού Yasuhara Teishitsu αλλά και τού δάσκαλου του Matsunaga Teitoku.

Στα 23 του δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή haiku, υπό τον τίτλο: 山の井 / 山の井戸 (Ορεινή πηγή), που τον καθιέρωσε στη σχολή τού Matsunaga Teikotu.

Ο Matsuo Basho ήτανε μαθητής του.

Τα δύο πρώτα από τα κατωτέρω χαϊκού από τη συλλογή: An Anthology of Haiku, Ancient and Modern τού Asataro Miyamori, εκδ. Maruzen Company, LTD, 1932, Tokyo.

Τα εν λόγω αποδίδονται σε μορφή τάνκα.

The Harvest Moon

All night long I watched the glorious moon;

And wearied not the first time nor the second.

Το Φεγγάρι τής Συγκομιδής

λαμπρό Φεγγάρι

το κοιτούσα συνεχώς

όλη τη νύχτα

και ο κόπος έφευγε

μετά κάθε μου ματιά

Unconfessed Love

“Oh, my thinness is caused by summer heat,”

I answered, and burst into tears.

Ανομολόγητη Αγάπη

«η συστολή μου

οφείλεται στη ζέστη

του καλοκαιριού»

απάντησα και μετά

ξέσπασα σε κλάματα

Το επόμενο από: prezi.com.

At Mount Koya**

Even the fireflies in the valley

are holy men

στο όρος Κόγια

και οι πυγολαμπίδες

έχουν αγιάσει

* Το Φεγγάρι τής Συγκομιδής αναφέρεται στην πλησιέστερη στη φθινοπωρινή ισημερία πανσέληνο και στο φως της που βοηθάει τούς αγρότες να δουλεύουνε τη νύχτα.   

** Το Mount Kōya (高野山) είναι μια ορεινή περιοχή στην επαρχία Wakayama νότια τής Osaka στην Ιαπωνία όπου από το 819 μ.Χ. μέχρι σήμερα είναι εγκατεστημένο και λειτουργεί συγκρότημα ναών, αλλά και εκκλησιαστική σχολή, της αίρεσης Kōyasan τού γιαπωνέζικου βουδισμού. 

[στον Καραθώνα Ναυπλίου, 14.08.2026]

Ο Καραθώνας στο Ναύπλιο είναι πολύ γνωστός για την παραλία του, αλλά εδώ θα παρουσιαστούν εικόνες

-από την Παναγία Κατακεκρυμμένη Καραθώνα, έναν Ι.Ν. χτισμένο πάνω στο βράχο. Η ακριβής ημερομηνία κατασκευής του δεν είναι γνωστή αλλά είναι σίγουρα πρωτύτερη τού 1609, αφού στο εσωτερικό του υπάρχει αγιογραφία τού Ιωάννη τού Βαπτιστή με ημερομηνία 1609 μ.Χ.

-και από τη σύντομη διαδρομή, περί τα 950 μ. με την επιστροφή, από το χώρο πάρκινγκ και τον πέτρινο μόλο απέναντι από τη νησίδα Ποντικονήσι Καραθώνα μέχρι το εκκλησάκι Αγ. Νικολάου Κρασόκτιστου, το οποίο χτίστηκε στα χρόνια τής πρώτης ενετοκρατίας. Σύμφωνα με το μύθο, ο οποίος είναι αντίστοιχος με αυτόν που συνδέεται με την Κρασοπαναγιά στα Μέθανα, χτίστηκε με κρασί αντί για νερό από έναν καπετάνιο, ο οποίος μετάφερε κρασί, στο Ναύπλιο, από κάποιο αιγαιοπελαγίτικο νησί, και έκανε τάμα να τον χτίσει όταν κινδύνεψε από θαλασσοταραχή.

Πηγαίνοντας ακολούθησα το παραθαλάσσιο μονοπάτι…

Στην επόμενη διακρίνεται ένα υποτυπώδες «στεφάνι»* στην ορθοπλαγιά, το οποίο θα δούμε κατωτέρω.

…μέχρι το εκκλησάκι Αγ. Νικολάου Κρασόκτιστου και μια σπηλιά από πάνω.:

Γυρίζοντας ανέβηκα στο ανωτέρω «στεφάνι»…

…και από εκεί γύρισα ακολουθώντας ένα υποτυπώδες ασαφές μονοπάτι, που κινείται πάνω από το προηγούμενο. Αυτό αφενός βγαίνει λίγο πριν την αρχή τού παραθαλάσσιου αφετέρου στο χωματόδρομο από πάνω από τον ασφαλτόδρομο.

 

Στο χάρτη από το Google earth έχουν σημειωθεί τα ανωτέρω μέρη:

* Το τοπωνύμιο Στεφάνι χρησιμοποιείται όταν σύμπλεγμα βράχων στεφανώνει ένα μέρος. 

[στον Ακροκόρινθο, 12.08.2026]

Το αρχικό σκεπτικό – αφορμή για τη μικρή πεζοπορική εξόρμηση τής 12ης Αυγούστου 2026, ήτανε να πάρω κάποιες εικόνες, με τηλεφακό, από την κορυφή τού Ακροκόρινθου, στη θέση που μεταξύ μεταγενέστερων ερειπίων κτισμάτων βρίσκονται και από το Ιερό προς τιμή τής Θεάς Αφροδίτης. Τελικά αν και το πρωινό τής υπόψη μέρας είχε βοριά είχε όμως και υγρασία κι έτσι οι μακρινές λήψεις ήτανε περισσότερο θολές από ό,τι περίμενα. Ακολουθούνε κάποιες από αυτές.:

Το Ηραίο Λουτρακίου και στο βάθος η κορυφή Τσίβερι στον Ελικώνα.

Η δυτική έξοδος τής Διώρυγας τής Κορίνθου στην Ποσειδωνία.

Οι νήσοι Πλατειά και Ομβριός στο Σαρωνικό κόλπο.

Ο λόφος Κούτσα στο Καμάρι Ξυλοκάστρου.

Η κορυφή τού όρους Φουκάς.

Η κορυφή τού Αρτεμίσιου όρους.

Ο Ολίγυρτος.

Η κορυφή των Όνειων ορέων με το εκκλησάκι Πρ. Ηλίας.

Αριστερά στο βάθος ο ορεινός όγκος Κορομπίλι Βοιωτίας
και δεξιά η Πέτρα Περαχώρας στα Γεράνεια όρη. 

Η Πρ. Ηλίας στον ομώνυμο ορεινό όγκο στο Μαψό.

Οι Διαπόριοι νήσοι στο Σαρωνικό κόλπο και στο βάθος η Αίγινα.

Οι κορυφές Ψηλοκορφή (αριστερά) και Τζαλίκας (δεξιά) στη Σολυγεία
πάνω από το Σοφικό. 

Στο βάθος η κορυφή τού Αραχναίου όρους.

Στην επιστροφή όμως έκανα

αφενός μια παράκαμψη για ένα σύντομο μονοπάτι, στον περίδρομο τού τείχους, το οποίο φεύγει δεξιά αμέσως μετά την τρίτη Πύλη και κινείται κάτω από το έντονα απόκρημνο μέρος τού βράχου. Ακολουθούνε λίγες εικόνες από το εν λόγω μονοπάτι με πολύ όμορφη θέα.:

Στο μέσο προς τα πάνω στην εικόνα ξεχωρίζει τo Πεντεσκούφι.

αφετέρου πέρασα από το κτίριο στο δεύτερο Πύργο - Πύλη. Στην είσοδο ξεχωρίζει το υπέρθυρο. Ένα μέλος (σ.σ. σπόλιο) από ελικοειδή κίονα από παλαιότερο υστερορωμαϊκό ή βυζαντινό κτίσμα.:  

 

Η πεζή διαδρομή που ακολούθησα έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth.: