Ο Μάης τής Τζακαράντας.

 

Πεθαίνοντας – για τη Ζωή –

Τα Άνθια

Στον πιο Αττικό Ουρανό. 

Στην οδ. Εφέσου, στη Νέα Σμύρνη, 28.05.2026

Chicago [Carl Sandburg]

Σικάγο

Χασάπης Γουρουνιών για τον Κόσμο,

Εργαλείων Κατασκευαστής, Σιταποθήκη,

Στους Σιδηρόδρομους Παίκτης Σημαντικός και Υπεύθυνος των Εθνικών Μεταφορών Εμπορευμάτων •

Θυελλώδες, δυναμικό, του καβγά,

Πόλη των Μεγάλων Φορτίων:

Μου λένε πως είσαι διαβολικό και τους πιστεύω, γιατί

έχω δει τις όμορφες γυναίκες σου κάτω απ’ τις λάμπες τού γκαζιού

να δελεάζουνε τ’ αγόρια τής φάρμας.

Και μου λένε πως είσαι διεφθαρμένο και απαντώ: Ναι, 

είν' αλήθεια γιατί έχω δει τον ένοπλο να σκοτώνει και ελεύθερος να φεύγει να

σκοτώσει ξανά.

Και μου λένε πως είσαι στυγνό και η απάντησή μου είναι: Πάνω στα

πρόσωπα γυναικών και παιδιών έχω δει τα σημάδια

της ακραίας πείνας.

Κι αφού απάντησα έτσι, στρέφομαι για μιαν ακόμα φορά σε εκείνους που

την πόλη μου αυτήν χλευάζουνε και τους ανταποδίδω το χλευασμό

και τους λέω:

Ελάτε να μου δείξετε μιαν άλλη πόλη με υψωμένο κεφάλι να τραγουδάει

περηφάνια γεμάτη που είναι ζωντανή και άξεστη και δυνατή κι αξιαγάπητη.

Ρίχνοντας μαγνητικές κατάρες εν μέσω τού μόχθου τής δουλειάς που σωρεύεται πάνω σε 

δουλειά, εδώ είναι ένας ψηλός γενναίος πυγμάχος που έντονα ξεχωρίζει μπροστά από 

τις μικρές αδύναμες πόλεις•

Άγριο σα σκυλί με γλώσσα που γλείφεται για δράση, πανούργο

σαν άγριος που παλεύει με την ερημιά,

Ξυπόλυτος,

Φτυαρίζοντας,

Καταστρέφοντας,

Σχεδιάζοντας,

Χτίζοντας, σπάζοντας, ξαναχτίζοντας,

Κάτω απ’ την κάπνα, τις σκόνες σε όλο του το στόμα, γελώντας με

δόντια λευκά,

Κάτω από το τρομερό βάρος τής μοίρας γελώντας όπως ένας νεαρός

άντρας γελά,

Γελώντας ακόμα όπως γελάει ένας αδαής μαχητής που δεν έχει

χάσει μάχη ποτέ,

Κομπάζοντας και γελώντας πως κάτω απ’ τον καρπό του είναι ο σφυγμός,

και κάτω απ’ τα πλευρά του η καρδιά τού λαού,

Γελώντας!

Γελώντας με το θυελλώδες, βραχνό, του καυγά  γέλιο τού

Νέου, ημίγυμνου, ιδρωμένου, περήφανου που είναι Χασάπης

Γουρουνιών, Κατασκευαστής Εργαλείων, Σιταποθήκη, Παίκτης Σημαντικός στους

Σιδηρόδρομους και Υπεύθυνος των Εθνικών Μεταφορών Εμπορευμάτων.

Chicago

Hog Butcher for the World,

Tool Maker, Stacker of Wheat,

Player with Railroads and the Nation's Freight Handler;

Stormy, husky, brawling,

City of the Big Shoulders:

They tell me you are wicked and I believe them, for I

have seen your painted women under the gas lamps

luring the farm boys.

And they tell me you are crooked and I answer: Yes, it

is true I have seen the gunman kill and go free to

kill again.

And they tell me you are brutal and my reply is: On the

faces of women and children I have seen the marks

of wanton hunger.

And having answered so I turn once more to those who

sneer at this my city, and I give them back the sneer

and say to them:

Come and show me another city with lifted head singing

so proud to be alive and coarse and strong and cunning.

Flinging magnetic curses amid the toil of piling job on

job, here is a tall bold slugger set vivid against the

little soft cities;

Fierce as a dog with tongue lapping for action, cunning

as a savage pitted against the wilderness,

Bareheaded,

Shoveling,

Wrecking,

Planning,

Building, breaking, rebuilding,

Under the smoke, dust all over his mouth, laughing with

white teeth,

Under the terrible burden of destiny laughing as a young

man laughs,

Laughing even as an ignorant fighter laughs who has

never lost a battle,

Bragging and laughing that under his wrist is the pulse,

and under his ribs the heart of the people,

Laughing!

Laughing the stormy, husky, brawling laughter of

Youth, half-naked, sweating, proud to be Hog

Butcher, Tool Maker, Stacker of Wheat, Player with

Railroads and Freight Handler to the Nation.

Πηγή:

poetryfoundation.org 

poemhunter.com - carl sandburg - pdf

[στο λόφο Αρδηττού, 26.05.2026]

Λίγες εικόνες από το Λόφο τού Αρδητού, ο οποίος βρίσκεται νοτιοδυτικά από το Παναθηναϊκό Στάδιο, και το Λόφο Άγρα, ο οποίος βρίσκεται βορειοανατολικά από το Παναθηναϊκό Στάδιο, και συγκεκριμένα αφενός από τη θέση που βρισκότανε ο αρχαίος Ναός τής Θεάς Τύχης αφετέρου η Σαρκοφάγος τού Ηρώδη τού Αττικού και η μαρμάρινη επιγραφή από το Μνημείο τού Φειδιππίδη (αντίστοιχα), παρουσιαστήκανε πριν από πέντε περίπου χρόνια στο παρόν ιστολόγιο.

Στο παρόν, με αφορμή μια καλή πρωινή βόλτα, με αφετηρία και κατάληξη την Καλλιθέα (σ.σ. Καλλιθέα – Φιλοπάππου – Διονυσίου Αρεοπαγίτου – λεωφόρος βασιλίσσης. Όλγας – Αρδηττός και επιστροφή), παρουσιάζονται εικόνες από το λόφο τού Αρδηττού και συγκεκριμένα:

-από ένα graffiti, λίγο πριν την είσοδο στο λόφο

---

-από μια σπηλιά στην οποία έχει κλειστεί – σφραγιστεί η είσοδος

-από κάτω της, από τις μαρμάρινες στήλες με χαραγμένα το ονόματα των σύγχρονων ελλήνων ολυμπιονικών

-από ένα εγκαταλελειμμένο καταφύγιο, το οποίο πιθανόν θα είχε ως βοηθητική έξοδο την προηγούμενη σπηλιά με τη σφραγισμένη είσοδο

---

-από το χώρο τού αρχαίου Ναού τής Θεάς Τύχης, στην κορυφή τού λόφου, στα 135 μ. υψ., με έντονα σημάδια βεβήλωσης 

-από την επιχωμάτωση με πέτρες και λασπόχωμα και μεγάλα κομμάτια μαρμάρου για σταθεροποίηση, μπροστά στο χώρο τού αρχαίου Ναού, η οποία υποθέτω ότι θα αποσκοπούσε στη δημιουργία αναβαθμίδας – πεζούλας για να μπορεί να συγκεντρωθεί περισσότερος κόσμος για τις λατρευτικές - τελετουργικές ανάγκες τής Θεάς Τύχης (σ.σ. καλό είναι να αποφεύγει κανείς να στέκεται στην άκρη από πάνω γιατί έχει έντονα σημάδια διάβρωσης) Στο χάρτη από το Googe earth που προηγείται των εικόνων έχει σημειωθεί η θέση τού Ναού, της επιχωμάτωσης και του βάραθρου (για το βάραθρο βλέπε κατωτέρω)

-και από ένα τεχνητό βάραθρο (σ.σ. δεν επιτρέπεται η είσοδος και η τρίτη εικόνα λήφθηκε με τη βοήθεια κονταριού…) ακριβώς κάτω από τη θέση τού αρχαίου Ναού. Για το αν η κατασκευή του είναι αρχαία ή νεώτερη, αν σχετίζεται  με τον αρχαίο Ναό ή το καταφύγιο, αν προϋπήρχε και διαμορφώθηκε ή ανοίχτηκε από την αρχή δεν βρήκα πληροφορίες.

.

[στον καταρράκτη Ραπεντώσας και μια αναπάντεχη έκπληξη, 24.05.2026]

Εικόνες από τον καταρράκτη τής Ραπεντώσας έχουνε παρουσιαστεί παλαιότερα στο παρόν ιοτολόγιο (26.10.2019 και 06.05.2023) και η προγραμματισμένη, για την Κυριακή 24 Μάη 2026, πεζοπορική εκδήλωση από την Περιπατητική Ομάδα Υμηττού, προς τον ανωτέρω καταρράκτη ήτανε μια πρώτης τάξης ευκαιρία να βρεθώ πάλι στο τόσο πληγωμένο από τις φωτιές αλλά πολύ όμορφο αυτό μέρος που στο τέλος έκλεισε με μια αναπάντεχη, εξαιρετική, έκπληξη.

Η διαδρομή την οποία ακολουθήσαμε έχει σημειωθεί στο χάρτη από τη wikimapia:

Ξεκινήσαμε από το Γερμανικό Νεκροταφείο (σ.σ. στην πρώτη εικόνα κατωτέρω διακρίνεται αριστερά ενώ δεξιά διακρίνεται το Νεκροταφείο Διονύσου Ραπεντώσας) και κινηθήκαμε προς το φράγμα Ραπεντώσας, αλλά εκεί λόγω τής πολλή λάσπης αποφασίστηκε να μην ακολουθήσουμε την κοίτη τής ρεματιάς Κιμπεντούη, δυτικά, η οποία κατέβαζε αρκετό νερό, αλλά να ακολουθήσουμε ένα χωματόδρομο, πάνω από την εν λόγω ρεματιά, μέχρι το σημείο που το ρέμα Ραπεντώσας εκβάλλει στο προηγούμενο.

Πατημασιά λύκου.

Μετά από μια σύντομη στάση, πήραμε το μονοπάτι δίπλα ή και πάνω στην κοίτη τής ρεματιάς Ραπεντώσα και βγήκαμε στον καταρράκτη που κατέβαζε αρκετό νερό.

Επιστρέφοντας κάναμε μια μικρή στάση, στο σημείο που έχει σημειωθεί στο χάρτη με λευκό κύκλο και από περιέργεια βγήκα λίγο από το χωματόδρομο προς το δάσος. Λίγα μέτρα από αυτόν, με μεγάλη μου έκπληξη (γιατί πουθενά στο διαδίκτυο δεν έχω βρει να αναφέρεται κάτι σχετικά ούτε υπάρχει κάποια πινακίδα), είδα τα ερείπια αρχαίου, πολύ προσεγμένου, κτίσματος, το οποίο θα πρέπει να ήτανε τμήμα οχύρωσης ή ιερού. Η μεγάλη του πλευρά είναι 16 περίπου μέτρα. Δυστυχώς, όπως φαίνεται στην τελευταία εικόνα με το μεγάλο λάκκο, φοβάμαι ότι το έχουν ήδη βρει και αυτοί που δεν θα έπρεπε. Ελπίζω να μην έχουνε βρει κάτι.