Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

Max Roach - Archie Shepp 

Archie Shepp: tenor saxophone
Max Roach: drums


























Force - Sweet Mao - Suid Afrika 76
Year: 1976

Tracklist:

1. "Sweet Mao"
La Préparation - 16.39
La Marche - 16.55
Le Commencement - 16.30
2. "Suid Afrika 76" - 19.38

Ακούστε το εδώ.






















The Long March

Tracklist:

1. "J.C. Moses" (Max Roach) - 5:52
2. "Sophisticated Lady" (Duke Ellington, Irving Mills, Mitchell Parish) - 5:46
3. "The Long March" (Max Roach) - 26:17
4. "U-Jaa-Ma" (Archie Shepp) - 12:30
5. "Triptych" (Max Roach) - 7:26
6. "Giant Steps" (John Coltrane) - 5:35
7. "South Africa Goddamn" (Max Roach) - 20:09
8. "It's Time" (Max Roach) - 9:36
Recorded at the Jazz Festival Willisau '79 in Willisau, Switzerland on August 31, 1979.

Ακούστε το εδώ.

Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

[Αρχαιολογικός Χώρος οδών Φαλήρου και Πετμεζά στα όρια των συνοικιών Κουκακίου και Μακρυγιάννη 13.12.2017]



















Ο οικιστικός ιστός της Αθήνας διαμορφώθηκε κατά την αρχαϊκή και κλασσική περίοδο (6ος-5ος αι. π.Χ.), χωρίς κανονικό πολεοδομικό σχεδιασμό, με πυρήνα τον ιερό βράχο της Ακρόπολης. Ορισμένοι κύριοι δρόμοι ξεκινούσαν από την Ακρόπολη για να καταλήξουν ακτινωτά στις περί τις δεκαπέντε πύλες του οχυρωματικού περιβόλου. Μία από τις σημαντικές οδικές αρτηρίες ήταν η Φαληρική Οδός, στον άξονα των σύγχρονων οδών Φαλήρου και Λ. Συγγρού. Οδηγούσε από την πόλη στο Φαληρικό όρμο, το κύριο λιμάνι της Αθήνας ως τα μέσα του 5ου αι. π.Χ., πριν την οικοδόμηση του Πειραιά. Η Φαληρική Οδός ήταν και ιερά οδός, καθώς την πορεία της ακολουθούσαν πομπές, όπως των Μυστών των Ελευσινίων Μυστηρίων προς τη θάλασσα. 
Στο σημείο αυτό βρισκόμαστε λίγα μέτρα μετά την έξοδο της οδού από τη Φαληρική Πύλη, η οποία τοποθετείται στη συμβολή των οδών Φαλήρου και Σπύρου Δοντά. Στη διάρκεια ανασκαφών για το ΜΕΤΡΟ (1996-1998) βρέθηκαν ταφικοί περίβολοι και ταφές που χρονολογούνται από την αρχαϊκή έως και τη ρωμαϊκή περίοδο. Από αυτές ξεχωρίζουν τέσσερις πήλινες παιδικές λάρνακες του 450-425 π.Χ. Το σημαντικότερο όμως εύρημα ήταν ένα υπόστυλο παλαιοχριστιανικό κτήριο (5ος-6ος αι. μ.Χ.) και πέντε κτιστοί τάφοι της ίδιας εποχής. Σε έναν από τους τάφους είχε διατηρηθεί εγχάρακτος σταυρός στα τοιχώματα και εγχάρακτοι ιχθύες στο δάπεδο. Το υπόστυλο ορθογώνιο κτήριο έχει μήκος τουλάχιστον 15,25 μ., πλάτος από 6,57 μ. έως 8,45 μ., προσανατολισμό Α-Δ και την είσοδο από Δυτικά, μέσω ανοίγματος πλάτους 1,45 μ. Ο τοίχος της ανατολικής πλευράς καμπυλώνεται προς τα έξω, σχηματίζοντας ένα είδος μικρής αψίδας. Σύμφωνα. με ορισμένους μελετητές αποτελούσε έναν από τους πρώτους ευκτήριους οίκους, όπου συγκεντρώνονταν οι Χριστιανοί για λατρευτικούς λόγους. Στις τρεις σειρές λίθινων βάσεων εδράζονταν ξύλινοι πεσσοί που στήριζαν τη στέγη, ενώ το δάπεδο ήταν από πήλινες ορθογώνιες πλάκες. Το κτήριο αυτό μετά την ανασκαφή αποσπάστηκε και επανατοποθετήθηκε σε ψηλότερο επίπεδο.






Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

Ερωτηματικά - XXXVIII


πόσο Keith Jarrett
σε πόση φούγκα
στο βήμα τού ονείρου;
(11.12.2017)

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

[Στους Πύργους Βαθυχωρίων Μεγάρων 10.11.2017]

Οι αρχαίοι Πύργοι στα Βαθυχώρια Μεγάρων βρίσκονται, σε απόσταση ενός χιλιομέτρου περίπου μεταξύ τους, στο δυτικό μέρος του όρους Πατέρας, βορειοδυτικά από την πόλη των Μεγάρων, στα είκοσι περίπου χιλιόμετρα οδικώς από αυτά, ανατολικά από την Ψάθα στα επτά περίπου χιλιόμετρα οδικώς από αυτήν και σε υψόμετρο 510 μ. ο κυκλικός και 565 μ. ο τετράγωνος. Για να φτάσουμε σε αυτούς αρχικά ακολουθούμε την επαρχιακή οδό Μεγάρων Αλεποχωρίου και μετά από εννέα περίπου χιλιόμετρα στρίβουμε προς Βενίζα. Αρχικά ο δρόμος είναι ασφαλτόδρομος αλλά σύντομα γίνεται χωματόδρομος με πολλά βαθιά νεροφαγώματα, που τον καθιστούν βατό μόνο με 4Χ4 όχημα. Οι Πύργοι (πρώτα ο κυκλικός) βρίσκονται περί το ένα χιλιόμετρο μετά από μια μεγάλη εγκατάσταση φωτοβολταϊκών. Σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει κάποιος να επιχειρήσει να φτάσει σε αυτούς χωρίς συνοδεία ατόμου που γνωρίζει τα μέρη. Και τούτο είτε επιχειρήσει από τα Μέγαρα είτε από την Ψάθα. Στο σημείο αυτό να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τους δύο φίλους συναδέλφους που με πήγανε σε αυτούς. Σημειώνεται επίσης ότι το έδαφος στην ευρύτερη περιοχή γύρω από τους Πύργους, που είναι περιοχή κυνηγιού, είναι γεμάτο από σημάδια σκαψιμάτων από αγριογούρουνα.
Η κατάσταση των αρχαίων Πύργων στα Βαθυχώρια Μεγάρων, που ανάγονται στον 4ο π.Χ. αι., είναι, όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες που ακολουθούν, εξαιρετική και αυτό παρά το γεγονός της γειτνίασής τους με τα σεισμικά ρήγματα των Αλκυονίδων νήσων και τους μεγάλους σεισμούς που δίνουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα διάρκειας μερικών δεκαετιών.               




















Ο κυκλικός πύργος βρίσκεται στις βόρειες παρυφές του Μεγάλου Βαθνχωρίου και αποτελεί ένα από τα καλύτερα σωζόμενα μνημεία της αρχαιότητας. Έχει διάμετρο 6,2 μ., ύψος 12,5 μ. και τοιχοδομία τραπεζιόσχημη-ισόδομη που διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση και στους 23 δόμους της. Η είσοδός του στο νότιο τμήμα φέρει στις πλευρές εγκοπές για την στήριξη και το αμπάρωμα της θύρας. Το εντυπωσιακό αυτό μνημείο είχε τέσσερις ορόφους, όπως συνάγεται από τρεις σειρές δοκοθηκών που διακρίνονται στο εσωτερικό, για τη στήριξη ισάριθμων πατωμάτων. Στον υψηλότερο όροφο είχαν ανοιχθεί έξι ισομεγέθη παράθυρα πάνω από τα οποία υπήρχε ενδεχομένως επικλινής στέγη που θα επέτρεπε την συγκέντρωση και απορροή τον νερού της βροχής μέσω της υδρορροής που διατηρείται στην ανατολική πλευρά, στο ύψος του πατώματος του τέταρτου ορόφου. Οι τοξοθυρίδες, που διακρίνονται καλύτερα από το εσωτερικό, και τα παράθυρα για μικρούς καταπέλτες, εντάσσουν τον πύργο στην κατηγορία των στρατιωτικών. Η χρήση του, ωστόσο, για περιφρούρηση της αγροτικής περιοχής σε περιόδους ειρήνης είναι μάλλον βέβαιη. Οριοθετείται από περίβολο, η τοιχοδομία του οποίου διατηρείται καλύτερα στη νότια πλευρά. Ο κυκλικός πύργος εντάσσεται σε σειρά τουλάχιστον έξι πύργων, οι οποίοι σηματοδοτούν το δρόμο που δια των Βαθυχωρίων κατέληγε στη Βοιωτία. Ένας από αυτούς, τετράγωνος, πλευράς 5,5 μ. και ύψους 10 μ., βρίσκεται σε απόσταση περίπου 500 μ. νοτιοανατολικά του κυκλικού, επί της αγροτικής οδού προς Μικρό Βαθυχώρι. Διατηρεί, και αυτός, τοξοθυρίδες, παράθυρα, υδρορροή και είσοδο στη νότια πλευρά, ενώ περιμετρικά έχουν εντοπισθεί ίχνη περιβόλου και μικρής εγκατάστασης. Οι πύργοι των Βαθυχωρίων ενταγμένοι στο αμυντικό σύστημα της Μεγαρίδος χώρας του 4ο αι. π.Χ. φύλασαν τον ορεινό αυτό δρόμο για την ασφαλή διέλευση στρατευμάτων από Πελοπόννησο προς Βοιωτία. Αυτή την οδό
ακολουθούσαν στρατιώτες, έμποροι και προσκυνητές, όποτε ήθελαν να αποφύγουν τους Αθηναίους, οι οποίοι ήλεγχαν τον ομαλότερο προς ανατολικά και πέρα από τα βουνά δρόμο. Στις πλαγιές και στις κορυφές που περικλείουν τα Βαθυχώρια, ίχνη οικιστικών, αγροτικών εγκαταστάσεων, αλλά και άλλοι πύργοι, υποδηλώνουν έντονη δραστηριότητα στην δύσβατη αυτή περιοχή που υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική για την ιστορία της Μεγαρίδος κατά την Κλασική και Ελληνιστική περίοδο.

Γ' ΕΦΟΡΕΙΑ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΛΑΣΣΙΚΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ













Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

Ερωτηματικά - ΧΧΧVII


πόση φρεσκάδα
στο σκίσιμό της
η αρχαία κολόνα;
(11.12.2017)

Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Τσακιτζής

Τέσσερις παραλλαγές στίχων, παραδοσιακών τραγουδιών για τον "Ρομπέν των Δασών" της  Μικράς Ασίας, τον Τσακιτζή:



Μέσ’ της Σμύρνης τα βουνά
και τα άγρια τα νερά Ι
με λεν εμένα Τσακιτζή
αχ παλληκάρι στην καρδιά
αχ λεοντάρι στην καρδιά Ι

Κάθε μια μου τουφεκιά
είναι και παλικαριά Ι 
με λεν εμένα Τσακιτζή
αχ παλληκάρι στη καρδιά
αχ λεοντάρι στην καρδιά Ι


-----------------------


Τσακιτζή παλληκαρά, 
με τα παλληκάρια σου, 
που την τρέμει ο ντουνιάς, 
γιαρ φιντάν μποϊλού, 
την παλληκαριά σου και την εμορφάδα σου.

Τσακιτζή παλληκαρά, 
πέρασε κι απ’ το Ντεμίσι, 
πέρασε κι από τ’ Αϊντίνι, 
γιαρ φιντάν μποϊλού, 
να παντρέψεις ορφανά.

Τσακιτζή, δεν εβαρέθης
να γυρίζεις στα βουνά, 
για κατέβα μες στη Σμύρνη, 
γιαρ φιντάν μποϊλού, 
Τσακιτζή παλληκαρά.

Τσακιτζή, δεν εβαρέθης
στα σμυρνέικα χωριά;
Δεν περνάς και στην Ελλάδα, 
γιαρ φιντάν μποϊλού, 
να παντρέψεις ορφανά!


------------------------


Μες της Σμύρνης τα βουνά
και τα κρύα τα νερά
μες της Σμύρνης τα βουνά
σαν λιοντάρι τριγυρνά.
-Με λεν εμένα Τσακιτζή
-Γειά σου, παληκάρι μου,
λεοντάρι στην καρδιά

Καθεμιά του ντουφεκιά
είναι και παρηγοριά.
Καθεμιά του ντουφεκιά
είναι και παληκαριά.
-Με λεν εμένα Τσακιτζή
-Γειά σου παληκάρι μου,
λεοντάρι στην καρδιά

Τη θρησκεία δεν κοιτά
Τούρκα αν είσαι για Ρωμιά
-Με λεν εμένα Τσακιτζή
Τάμα τό'χει στο θεό
να παντρεύει ορφανά.


--------------------


Τσακιτζή, παληκαρά,
πέρασε κι απ' τα Βουρλά,
πέρασε κι από τη Σμύρνη
γιαρ φινταν μποϊλού
να παντρέψεις ορφανά.

Τσακιτζή, κατέβα πια
απ' της Ασίας τα βουνά,
πήγαινε και στ' Οδεμήσι
γιαρ φιντάν μποϊλού
να παντρέψεις ορφανά

Δεν είν' αυγή να σηκωθώ
και να μη συλλογιστώ,
Τσακιτζή μου, να μην κλάψω
γιαρ φιντάν μποϊλού
τον άδικό σου το χαμό



Πληροφορίες, ενδεικτικά: mare1952, tsak-giorgis.blogspot, stixoi.info, stixoi.info (2o), wikipedia.org, anagnosi.blogspot.gr.

Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

[ Ο Ι.Ν. Αγίου Στυλιανού και Αγίας Παρασκευής στον Καρέα 02.12.2017]

Ο Ι.Ν. Αγίου Στυλιανού και Αγίας Παρασκευής στον Καρέα, δίπλα στον Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Καρέα, είναι ένα δείγμα εξαιρετικής αισθητικής παλαιότερου σε λειτουργία Ι.Ν., που βρίσκεται στη «σκιά» ενός νεότερου [χτισμένου στον 20ο μ.Χ. αι. και μεγαλύτερων διαστάσεων ομώνυμου ή μη Ι.Ν., που κατασκευάστηκε για να καλύψει τις θρησκευτικές ανάγκες του πληθυσμού ενός λεκανοπεδίου (της Αθήνας) που υπερπολλαπλασιάστηκε ταχύτατα].
Εκτός από τον Ι.Ν. Αγίου Στυλιανού και Αγίας Παρασκευής στον Καρέα, φωτογραφίες από τον οποίο ακολουθούν, και τον  πλέον γνωστό και περίτεχνο Ι.Ν. Θεοτόκου Γοργοεπήκοου και Αγίου Ελευθερίου (δίπλα στη Μητρόπολη Αθηνών), άλλες περιπτώσεις που συναντήσαμε είναι: ο I.N. Αγίας Μαρίνας Θησείου, ο Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου (δίπλα στον Ι.Ν. Αγίου Κωνσταντίνου στην Ηλιούπολη), που δεν λειτουργεί και ανήκει στην αρχαιολογική υπηρεσία, ο Ι.Ν. Εσταυρωμένου στον Ταύρο,  ο Ι.Ν. Παναγίας Μαρμαριώτισσας, το Άγιο Βήμα του Ι.Ν. Αγίου Ιωάννη του Αγρού (δίπλα στον Ι.Ν. Αγίου Ιωάννη του Κυνηγού) στη διασταύρωση της οδού Κοσομούλη με τη Λ. Βουλιαγμένης, ο Ι.Ν. Ταξιαρχών στον Κορυδαλλό και ο, μεγαλύτερων διαστάσεων ως προς τους προαναφερθέντες, Ι.Ν. Αγίου Μελετίου στα Σεπόλια που κτυπήθηκε από το σεισμό του 1981.
Οι ανωτέρω μαζί με όποιους άλλους συναντήσουμε θα γίνουν σχετικό αφιέρωμα. 
Σημείωση: η ονομασία του παρακείμενου νεότερου Ι.Ν. δεν αναφέρεται όταν είναι ομώνυμος. 






  

Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

Μονολεκτικά.




























[Ακαδημία Πλάτωνος 17.11.2017 17.30 / 05.12.2017]

Χωρίς σκέψη,
Χωρίς λέξη,
Δεύτερες:
Γ: Ψυχές
Σ: Απόσπασμα

Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

Δεκέμβρης [Γιάννης Καλπούζος]


ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ

Έξω τα πλήκτρα της χτυπούσε η βροχή
ήχος γιατρός των ασωμάτων
και συ μου πρόσφερες μέλι σε κοχύλια
κρασί από το διάστημα
και γω δοκίμαζα να σπάσω
τους κωδικούς των ματιών σου
να ξεχάσω,
πως κάθε πρωί περιστέρια φεύγουν οι σκέψεις μου
γεράνια το βράδυ επιστρέφουν.

Ύστερα έψαχνα κάτω απ’ τα ρούχα σου,
σαν ο ήλιος τη φωλιά του.
Κ’ όπως κοιμάται τη νύχτα μες στο φως
το φως μέσα στη νύχτα 
αποκοιμήθηκα στην αγκαλιά σου
θαρρείς αδιαίρετο σώμα οι δυο μας.
Κι είδα όνειρο
πανό γαλάζιο που γράφε:
μη φοβάσαι
όσο γεννούνε δάκρυα τα μάτια
δεν ξεραίνεται η ψυχή.

Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

[Στο Σπήλαιο Κουτούκι Παιανίας 03.12.2017]

Το Σπήλαιο Κουτούκι Παιανίας, βρίσκεται στο τέλος μιας ανηφορικής διαδρομής τεσσάρων περίπου χιλιομέτρων έξω από την πόλη της Παιανίας, στις ανατολικές πλαγιές του Υμηττού. Είναι ένα από τα ομορφότερα της Ελλάδας και σίγουρα της Αττικής. Ανακαλύφτηκε τυχαία το 1926 όταν μια κατσίκα έπεσε μέσα σε αυτό από ένα μικρό κενό της οροφής του (βλέπε την προτελευταία από τις φωτογραφίες που ακολουθούν). Από το κενό αυτό αφενός κατεβήκαν οι βοσκοί που βρήκανε την κατσίκα σώα (τότε από τα φερτά υλικά, που απομακρυνθήκανε κατόπιν της εξερεύνησής του και των εργασιών ανάδειξής του, δεν υπήρχε το κενό κάτω από το μοναδικό φυσικό σημείο εισόδου στο σπήλαιο και ουσιαστικά η κατσίκα γλίστρησε σε αυτά μέχρι το δάπεδο τού σπηλαίου στο σημείο εκείνο) αφετέρου οι πρώτοι εξερευνητές του σπηλαίου.

Στο φυλλάδιο που δίνεται στους επισκέπτες του σπηλαίου (τα κείμενα τού οποίου είναι των: Λίνας Κορμαζοπούλου, Αλεξάνδρας Οικονόμου και Βασίλη Γιαννόπουλου) διαβάζουμε:            

Σπήλαιο Κουτούκι Παιανίας Νομού Αττικής

Θέση - Ιστορικό

Το σπήλαιο Κουτούκι Παιανίας είναι το μεγαλύτερο γνωστό και ένα από τα ομορφότερα σπήλαια του νομού Αττικής. Βρίσκεται στις ανατολικές παρυφές του ορεινού όγκου του Υμηττού, στο Δήμο Παιανίας και σε απόλυτο υψόμετρο περίπου 510μ. Η ανακάλυψή του έγινε τυχαία το 1926 και η πρώτη επίσημη κατάβαση στο εσωτερικό του έγινε στις 2.2.1928 από το δημοσιογράφο Δ. Χατζόπουλο συνοδευόμενο από κατοίκους της περιοχής, ο οποίος δημοσίευσε περιγραφή του σπηλαίου στον «Ελληνικό Ταχυδρόμο» στις 10.2.1928. Η χαρτογράφησή του έγινε το 1954 από τους I. και Α. Πετροχείλου, της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας.

Χάρη στον πλούσιο λιθωματικό του διάκοσμο, το σπήλαιο της Παιανίας έγινε αντικείμενο τουριστικού σπηλαιολογικού ενδιαφέροντος, του οποίου η εκμετάλλευση άρχισε στις αρχές της δεκαετίας του '60 από τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού (EOT). Το 2000 η χρήση του χώρου αποδόθηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού. Το 2010 το έργο συντήρησης τών σπηλαιοθεμάτων και ανακαίνισης τών εγκαταστάσεων τού σπηλαίου και του περιβάλλοντος χώρου εντάχθηκε στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αττικής 2007-2013 με τίτλο «Αποκατάσταση φθορών, καθαρισμού, ηλεκτροφωτισμού και ανάδειξη του σπηλαίου Κουτούκι Παιανίας και του περιβάλλοντος χώρου του» και υλοποιήθηκε από την Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας.

Γεωλογία - Μορφολογία σπηλαίου

Το σπήλαιο έχει διανοιχτεί μεταξύ των στρωμάτων των μεταμορφωμένων ασβεστολίθων του Υμηττού. Τα πετρώματα τού περιβάλλοντος χώρου τού σπηλαίου ανήκουν στη σειρά του Κατώτερου Μαρμάρου και καταλαμβάνουν τη μεγαλύτερη επιφανειακή έκταση των ανατολικών παρυφών τού Υμηττού. Όπως και τα περισσότερα σπήλαια στον κόσμο (πάνω από το 95%), το Κουτούκι οφείλει τη δημιουργία του στο υπόγειο καρστικό φαινόμενο - στη διαδικασία δηλαδή της διάλυσης τού ασβεστολίθου από το νερό, όταν αυτό περιέχει διαλυμένο διοξείδιο του άνθρακα (CO2) σε συνδυασμό με τεκτονικές διεργασίες.

Σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα στοιχεία, το σπήλαιο στο παρελθόν ήταν τυφλό και μια μεγάλη κάθετη διάκλαση - ρωγμή του πετρώματος που οφείλεται σε τεκτονικά φαινόμενα - έγινε η αιτία να διανοιχθεί η αρχική φυσική είσοδος στην οροφή του σπηλαίου σε ύψος 38,5 μ.
Η μοναδική αίθουσα του σπηλαίου, διαστάσεων 60 X 60μ. περίπου, χωρίζεται σε μικρότερες εξαιτίας των λιθωματικών παραπετασμάτων που έχουν αναπτυχθεί κατά μήκος των διακλάσεων του μητρικού πετρώματος. Το δάπεδο της αίθουσας, ανώμαλο αρχικά λόγω των μεγάλων κατακρημνίσεων που συντελέσθηκαν στο παρελθόν, έχει σήμερα καλυφθεί σχεδόν πλήρως από σταλαγμιτικό υλικό και μεγάλους σταλαγμίτες. Η οροφή και αυτή πλούσια σε σταλακτίτες είναι κεκλιμένη και ακολουθεί κυρίως τις κλίσεις των στρωμάτων του ασβεστολίθου. Ο πλούσιος λιθωματικός διάκοσμος, με την ποικιλία των σταλακτιτικών σχηματισμών και των χρωματισμών οι οποίοι οφείλονται στην επενέργεια
οξειδίων, δημιουργεί μια υποβλητική ατμόσφαιρα που κατά το παρελθόν ενέπνευσε διάφορα ονόματα στις αίθουσες, τους εξώστες, τις πλατείες, τους διαδρόμους και τους ποικίλους σχηματισμούς του σπηλαίου: Ολυμπιακή Δάδα, Βωμοί, Κοράλλια, Αρμόνιο, Κόκκινος Καταρράκτης κ.α.

Σπηλαιοπεριβάλλον - Βιοσπηλαιολογία

Σήμερα η πρόσβαση στο σπήλαιο γίνεται από τεχνητή σήραγγα, μήκους 17μ., που κατασκευάστηκε για τη διευκόλυνση των επισκεπτών στα πλαίσια τής ανάδειξής του, η δε τουριστική διαδρομή έχει μήκος 350μ. Η μέση θερμοκρασία τού σπηλαίου στη διάρκεια του χρόνου είναι 17ο C και η υγρασία 90%. Μετρήσεις διοξειδίου του άνθρακα (CO2) και οξυγόνου (Ο2) έχουν δώσει τιμές 400 ppm και 19% αντίστοιχα.
Η πανίδα του σπηλαίου είναι πολύ φτωχή. Έχουν παρατηρηθεί μόνο ελάχιστα δολιχόποδα καθώς και κάποια μυριάποδα. Το σπήλαιο δεν αποτελεί ενδιαίτημα νυχτερίδων, δεδομένου ότι η παρουσία των ανθρώπων καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου, όπως και ο συνεχής φωτισμός του, λειτουργούν αποτρεπτικά για τη χρήση του από αυτές.
Για την αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής υποβάθμισης του σπηλαίου δοκιμάστηκαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα νέες αναλυτικές μέθοδοι και τεχνικά πρωτόκολλα για την αποκατάσταση των φθορών του λιθωματικού διακόσμου του σπηλαίου και ιδίως για τον καθαρισμό του από την επιλιθική χλωρίδα (πράσινο φύκος), η οποία είχε προκληθεί κατά κύριο λόγο από το φωτισμό παλαιάς τεχνολογίας. Τα εντυπωσιακά αποτελέσματα ανέδειξαν την ομορφιά των σπηλαιοθεμάτων και καθόρισαν τις παραμέτρους τυποποίησης της εφαρμογής.
Με την ολοκλήρωση των εργασιών αναβάθμισης - καθαρισμός του σπηλαίου, στερεωτικές εργασίες, αντικατάσταση ηλεκτροφωτισμού, νέα αντιολισθητικά δάπεδα, νέα ανοξείδωτα κιγκλιδώματα και ανακαίνιση των κτιριακών εγκαταστάσεων - που έγιναν από την Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας / Σπηλαιολογίας στο πλαίσιο του έργου ΕΣΠΑ, το σπήλαιο αποτελεί θετικό δείγμα ανάδειξης, χάρη στην αξιοποίηση των νέων δυνατοτήτων και υλικών που παρέχει η σύγχρονη τεχνολογία, αλλά και συμβολής στην αναπτυξιακή στρατηγική του φυσικού και πολιτιστικού πλούτου της Αττικής.