[στην Πέτρα Στενής Ευβοίας, 04.02.026]

Στο παρόν παρουσιάζονται λίγες εικόνες από τη διαδρομή την οποία ακολούθησα από το χωριό Στενή Ευβοίας, και συγκεκριμένα από το χωματόδρομο που ξεκινά από το νεκροταφείο, συνεχίζει νοτιοδυτικά προς το εξωκκλήσι Αγ. Νεκταρίου και την Κάτω Στενή, στρέφεται βορειοανατολικά και κινείται οφιοειδώς προς Δίρφυ ενώ περνώντας πίσω από την κορυφή τής Πέτρας Στενής (εφεξής Πέτρα) διακλαδίζεται και στο καλώς σηματοδοτημένο με κόκκινο χρώμα μονοπάτι που πάει στην κορυφή τής Πέτρας και λίγα μέτρα πίσω της κατεβαίνει στο χωριό, περνώντας ανατολικά από τα βράχια τής Πέτρας στο ύψος τού δημοτικού σχολείου. Το συγκεκριμένο μονοπάτι έχει κατά τόπους πολύ έντονη κλίση που συνδυάζονται με χώμα και χαλίκια και τα μπατόν είναι απαραίτητα. Η θέα από την κορυφή τής Πέτρας, λόγω τού ανάγλυφου που την περιβάλλει, ιδίως προς τα βορειοανατολικά, ανατολικά και νότια δεν απλώνεται σε βάθος αλλά είναι υπέροχη.

Η σύντομη σχετικά διαδρομή έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth.:

Ακολουθούν εικόνες από

-το χωματόδρομο μέχρι το σημείο που ξεκινά το μονοπάτι προς της κορυφή τής Πέτρας:

Η Κάτω Στενή.

Το εξωκκλήσι Αγ. Νεκταρίου.

Σε αυτήν και τις δύο επόμενες, μεταξύ άλλων, στο βάθος αριστερά διακρίνεται ο Όλυμπος Εύβοιας

και δεξιά το όρος Χτυπάς, που βρίσκεται στις δυτικές ακτές τού βόρειου Ευβοϊκού κόλπου,

βορειοδυτικά τής Χαλκίδας.:

Η Δίρφυ.

-το μονοπάτι μέχρι και την κορυφή τής Πέτρας.:

-το μονοπάτι που κατεβαίνει στη Στενή. Στην τελευταία έχει σημειωθεί η θέση τριών μικρών σπηλιών, οι οποίες διακρίνονται στην όγδοη φωτογραφία κατωτέρω, δίπλα στη σπηλιά με τη μεγάλη είσοδο. Κατεβαίνοντας δεν είδα πού ξεκινά μονοπάτι ή (αν) έχει πέρασμα για αυτήν. Την επόμενη ευελπιστώ φορά, αλλά ανεβαίνοντας θα το ψάξω.

Who Am I? [Carl Sandburg]

Ποιος Είμαι;

Το κεφάλι μου χτυπάει στ’ άστρα.

Τα πόδια μου στις κορυφές λόφων.

Τ’ ακροδάχτυλά μου βρίσκονται στις κοιλάδες και τις ακτές τής παγκόσμιας ζωής.

Κάτω, στον ηχηρό αφρό πραγμάτων πρωτόγονων τα χέρια μου απλώνω και παίζω με τα βότσαλα τού πεπρωμένου.

Έχω βρεθεί πολλές φορές στην κόλαση κι έχω επιστρέψει. 

Ξέρω τα πάντα για τον παράδεισο γιατί έχω μιλήσει με το Θεό.

Ξέρω την παθιασμένη κατάληψη τής ομορφιάς και την υπέροχη εξέγερση τού ανθρώπου κόντρα σε κάθε πινακίδα «Απαγορεύεται».

Το όνομά μου είναι Αλήθεια και είμαι το πιο άπιαστο δέσμιο στο σύμπαν. 

     

Who Am I?

My head knocks against the stars.

My feet are on the hilltops.

My finger-tips are in the valleys and shores of

universal life.

Down in the sounding foam of primal things I

reach my hands and play with pebbles of

destiny.

I have been to hell and back many times.

I know all about heaven, for I have talked with God.

I dabble in the blood and guts of the terrible.

I know the passionate seizure of beauty

And the marvelous rebellion of man at all signs

reading "Keep Off."

My name is Truth and I am the most elusive captive

in the universe.

Πηγή: poemhunter.com.

[μια μικρή βόλτα στο λόφο Φασκομηλιά, 03.02.2026]

Εικόνες από το Λόφο Φασκομηλιά, την χερσόνησο – απόληξη τού Υμηττού στο Σαρωνικό κόλπο με την ομορφότερη δολίνη στον ελλαδικό χώρο, τη Λίμνη Βουλιαγμένης, έχουνε κατ’ επανάληψη παρουσιαστεί στο παρόν ιστολόγιο.

Στο παρόν παρουσιάζονται λίγες εικόνες από τη μικρή βόλτα κατά μήκος τής διαδρομής, η οποία έχει σημειωθεί στο χάρτη από το google maps:

Μεταξύ άλλων διακρίνονται ένα παράκτιο γερμανικό πολυβολείο
εποχής Β’ΠΠ και το Μνημείο Εθνικής Ενότητας.

Στις επόμενες πέντε, από το τέλος τού χωματόδρομου διακρίνονται στηρίγματα που (υποθέτω) θα χρησιμοποιήθηκαν κατά τις εργασίες ανοίγματος τού χωματόδρομου ενώ ο λιθοσωρός και η ξερολιθιά γύρω από το παγκάκι είναι πρόσφατα έργα πεζοπόρων.:

---

Η νήσος Φλέβες.

Κυκλικού σχήματος ξερολιθιά που στηρίζει αναβαθμίδα.

Στο βάθος η νήσος Φλέβες.

Στο βάθος η Αίγινα.