09 Απριλίου 2026

J. S. Bach - St Matthew Passion - BWV 244 - Karl Richter

Το κορυφαίο ίσως θρησκευτικό έργο είναι Τα Πάθη κατά Ματθαίο τού Johann Sebastian Bach.
Εδώ σε μια ζωντανή εκτέλεση, του 1971, από τον κορυφαίο ερμηνευτή τού Μπαχ, τον Karl Richter: 




08 Απριλίου 2026

Frank Zappa on Fascistic Theocracy (from CNN, 1986)

Ο συνθέτης, τραγουδοποιός, κιθαρίστας, μαέστρος, ηθοποιός, σατιρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και ακτιβιστής Frank Zappa, 21.12.1940 – 04.12.1993, δεν χρειάζεται συστάσεις. Ένας καλλιτέχνης με όλη τη σημασία τής λέξης που επηρέασε μεγάλο αριθμό μουσικών σε πολλές χώρες συμπεριλαμβανομένης τής Ελλάδας (π.χ. Τζίμης Πανούσης) και κορυφαία μορφή τής rock μουσικής σκηνής.
Το 1986, καλεσμένος στην εκπομπή Crossfire στο CNN, προσφέρει τον κάτωθι απολαυστικό διάλογο:
Frank Zappa: "I’m not going to give you a civics lesson, but I can tell you one thing: we must not see eye-to-eye on a government that must forbid things in order to protect families."
John Lofton (Washington Times): "What is the government’s role? You’ve told me several times what it should do."
Frank Zappa: "What about defense? What about national defense?"
John Lofton: "Our families are under attack from people like you with these lyrics."
Frank Zappa: "Could I make a comment about National Defense: the biggest threat to America today is not communism. It’s moving America toward a fascist theocracy. And everything that’s happened under the Reagan Administration is steering us right down that pipe. (...) When you have a government that prefers a certain moral code derived from a certain religion, and that moral code turns into legislation to suit one certain religious point of view, and if that code happens to be very very right wing, almost toward Attila the Hun…"
John Lofton: "Well then you are an anarchist. Every form of civil government is based on some kind of morality, Frank."
Frank Zappa: "Morality in terms of behavior, not in terms of theology!" 

Πηγές (ενδεικτικά): 





Το κρίσιμο απόσπασμα: «Η μεγαλύτερη απειλή για την Αμερική σήμερα δεν είναι ο κομμουνισμός, αλλά η πορεία τής Αμερικής προς μια φασιστική θεοκρατία. Και όλα όσα έχουνε συμβεί υπό την κυβέρνηση Ρέιγκαν μας οδηγούν ακριβώς προς τα κει. Όταν έχεις μια κυβέρνηση που προτιμά ένα συγκεκριμένο ηθικό κώδικα ο οποίος προέρχεται από μια συγκεκριμένη θρησκεία και αυτός ο ηθικός κώδικας εξελίσσεται σε νομοθεσία η οποία ταιριάζει σε μια συγκεκριμένη άποψη τής συγκεκριμένης θρησκείας, και αν αυτός ο ηθικός κώδικας τυχαίνει να είναι πάρα πολύ δεξιός, σχεδόν προς τον Αττίλα τον Ούννο.» αποδεικνύεται, σαράντα χρόνια μετά, μια εφιαλτικά πετυχημένη πρόβλεψη, βάσει γεγονότων και εύστοχης ανάλυσης από τον τόσο πρόωρα χαμένο Frank Zappa. 

07 Απριλίου 2026

Τρία haiku τού Kawahigashi Hekigoto

Ο Kawahigashi Hekigotō (河東 碧梧桐) – κατά κόσμο Kawahigashi Heigorō (河東 秉五郎) – γεννήθηκε στις 26 Φλεβάρη 1873, στην πόλη Matsuyama, πρωτεύουσα τού νομού Ehime, στο νησί Shikoku στη νότιο Ιαπωνία (είναι το 4ο μεγαλύτερο τής χώρας), και πέθανε την 1η Φλεβάρη 1937 στο Τόκυο. Ήτανε δημοσιογράφος, καλλιγράφος, κριτικός τέχνης, χορευτής τού παραδοσιακού ιαπωνικού χορευτικού δράματος noh, ορειβάτης και ποιητής χαϊκού.  
O πατέρας του ήτανε μελετητής τού Κομφούκιου και σε νεαρή ηλικία διάβαζε κινέζικη λογοτεχνία. Με τον παιδικό του φίλο, ποιητή haiku και μυθιστοριογράφο, Kyoshi Takahama εγκαταλείψανε το σχολείο το 1894 και πήγανε στο Τόκυο, όπου γίνανε οι κύριοι μαθητές χαϊκού τού Masaoka Shiki (και εδώ).
Ο Kawahigashi Hekigoto διαδέχθηκε τον Masaoka Shiki αφενός το 1897 στη θέση τού αρχισυντάκτη στο περιοδικό χαϊκού Hototogisu (Κούκος) αφετέρου το 1902 στην εφημερίδα Nippon (Ιαπωνία).
Μετά τον θάνατο τού Masaoka Shiki, ο Kawahigashi Hekigoto και ο Kyoshi Takahama έγιναν οι ηγέτες των δύο κύριων παρατάξεων των οπαδών του. Ο πρώτος τής πιο πειραματικής και ο δεύτερος, στον οποίο παρέμεινε το περιοδικό Hototogisu, της πιο συντηρητικής.  
Ο Kawahigashi Hekigoto μάλιστα επέκτεινε τις καινοτομίες τού Masaoka Shiki, εγκατέλειψε τον κανόνα 5-7-5 υπέρ τού ελεύθερου στίχου, τον οποίο αποκαλούσε tanshi αντί για χαϊκού. Πάντως εξακολουθούσε να χρησιμοποιεί την εποχιακή λέξη kigo – αναφορές στο παρόν ιστολόγιο έχουνε γίνει εδώ και εδώ, ακόμα και όταν κάποιοι από τους οπαδούς του την είχανε εγκαταλείψει.
Το 1917, ο Kawahigashi Hekigoto έγραψε: «Οποιαδήποτε αυθαίρετη προσπάθεια να διαμορφωθεί ένα ποίημα στο πλαίσιο των 5-7-5 συλλαβών θα έβλαπτε τη φρεσκάδα τής εντύπωσης και θα σκότωνε τη ζωτικότητα τής γλώσσας. Επιδιώκαμε να είμαστε άμεσοι στην έκφραση, καθώς εκτιμούσαμε τις φρέσκες εντυπώσεις μας και θέλαμε η γλώσσα μας να είναι ζωτική. Αυτό σύντομα μάς οδήγησε να καταστρέψουμε τη σταθερή μορφή στίχων και να αποκτήσουμε την απόλυτη ελευθερία έκφρασης.»
Έχει γράψει δύο σχολικά βιβλία: το Haiku hyōshaku (1899) και το Shoku haiku hyōshaku (1899) και τη συλλογή χαϊκού Hekigotō kushū (1916) ενώ ήτανε και ταξιδιωτικός συγγραφέας. Είχε επισκεφτεί την Ευρώπη, την Αμερική, την Κίνα και τη Μογγολία.

Πηγή ανωτέρω: en.wikipedia.org. 

far fireworks
sounding, otherwise
not a thing

ήχοι μακρινών πυροτεχνημάτων,
αλλιώς τίποτε άλλο

red camellia
white camellia
falling down

κόκκινη καμέλια
λευκή καμέλια
πέφτουν

Τα ανωτέρω (στην αγγλική) από την ιστοσελίδα poemofquotes.com. 

the first thunder
is likely to shake
the tiered doll stand

η πρώτη βροντή
μάλλον ταρακούνησε
την κλιμακωτή βάση για κούκλες*

Το ανωτέρω (στην αγγλική) από την ιστοσελίδα masterpiece-of-japanese-culture.com. 

*Οι κούκλες στην Ιαπωνία έχουνε τεράστια παράδοση. Αναφορά για τις κούκλες hina έχει γίνει πριν λίγους μήνες  στο παρόν ιστολόγιο.

05 Απριλίου 2026

[σε μια κορυφή στα νότια τής Κιάφας Φίχθι, στον Κιθαιρώνα, 04.04.2026]

Στο παρόν παρουσιάζονται λίγες εικόνες από τον ορεινό όγκο, ο οποίος βρίσκεται δυτικά τής ρηχής ρεματιάς, η οποία κατεβαίνει στη Βρύση Τσίας (και συνεχίζει νοτιότερα) και βρίσκεται δυτικά τού ορεινού όγκου Λεστόρι, πάνω από το χωριό Βίλια. Συνολικά η κυκλική διαδρομή την οποία ακολούθησα έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth:

































Εικόνες από τμήματα τής εν λόγω διαδρομής έχουνε παρουσιαστεί παλαιότερα και συγκεκριμένα:
Από το τμήμα Βρύση Τσίας – Κιάφα Φίχθι 10.03.2024 και
από το τμήμα Κιάφα Φίχθι – Δολίνη Λάκκα Ελ Μπούκουρ 25.05.2025.
Το πρωινό τού Σαββάτου 4 Απρίλη 2026, αρχικά ακολούθησα τη διαδρομή από τη Βρύση Τσίας στην Κιάφα Φίχθι και από εκεί προς τα πίσω, κατά μήκος τού χωματόδρομου, στην άλλη πλευρά τής ρεματιάς, μέχρι τη δολίνη Λάκκα Ελ Μπουκούρ. Εύκολη γενικά διαδρομή αρχικά σε βατό σηματοδοτημένο μονοπάτι, τμήμα τού εθνικού μονοπατιού Ο22, – λίγο κακοτράχαλο στα πρώτα 250 μέτρα – και μετά σε χωματόδρομο.
Στις δύο πρώτες από τις εικόνες που ακολουθούνε διακρίνεται ο ορεινός όγκος στα νότια τής Κιάφας Φίχθι ενώ στις επόμενες δύο το πηγάδι πάνω από τη δεξαμενή νερού, στη θέση 38°10’45’’N 23°18’24’’E.





















Φτάνοντας στη Λάκκα Ελ Μπούκουρ, κινήθηκα εκτός μονοπατιού (σ.σ. το έδαφος είναι επικλινές αλλά βατό και μόνο προς την κορυφή γίνεται πετρώδες αλλά το ανεβαίνει κανείς χωρίς δυσκολία – πάντα με τα σωστά ορειβατικά παπούτσια) προς την κορυφή.     
Αρχικά διέσχισα τη λάκκα, η οποία φαίνεται στον επόμενη εικόνα…


















…και ανεβαίνοντας πέρασα από μια μικρή αβαθή δολίνη, στην οποία υπάρχει μια σπηλιά με κάθετη είσοδο, από την οποία χωράει να περάσει κάποιος άνετα αλλά με εμπειρία, δεμένος με κατάλληλο σκοινί και όχι μόνος. Το δάπεδό της πρέπει να είναι περί τα 2,5 με 3 μέτρα κάτω. Αν υπάρχει πέρασμα προς βαθύτερα μέρη της – θαλάμους δεν είδα από πάνω. Δεν γνώριζα την ύπαρξή της αφού δεν αναφέρεται σε χάρτες.























Από εκεί συνέχισα προς την κορυφή.



















Το video που ακολουθεί λήφθηκε λίγες δεκάδες μέτρα πριν από την κορυφή, από σημείο με ωραία θέα προς (από ανατολικά προς τα δυτικά): το Λεστόρι, στο βάθος ανατολικά νοτιοανατολικά τον Υμηττό, το Μακρό όρος και πίσω του το όρος Πατέρας, στο βάθος νοτιοδυτικά τα Γεράνεια και τον Κιθαιρώνα.

Η κορυφή είναι μες στα έλατα.


















Γυρίζοντας κινήθηκα, μέχρι να βγω κάτω στο χωματόδρομο, λίγες δεκάδες μέτρα ανατολικότερα, περνώντας πάνω από τη λάκκα που είχα διασχίσει ανεβαίνοντας.


















Από το χωματόδρομο κατέβηκα στην κοίτη τής ρεματιάς η οποία, μάλλον γιατί καλύπτεται με λεπτό χαλίκι και πέτρες και απορροφάει το νερό, ήτανε σχετικά στεγνή σε αντίθεση με τις όχθες της, κυρίως από κοκκινόχωμα, που ήτανε λασπωμένες. Φυσικά όταν θα κατεβάζει νερό καλό είναι να αποφεύγεται. 
Η συνολική απόσταση ήτανε 5,5 περίπου χλμ., η συνολική υψομετρική διαφορά 303 μ. – στην οποία θα πρέπει να προστεθούνε τα 124 περίπου μ. ανεβάσματος προς την κορυφή – για την οποία χρειάστηκα κάτω από 2,5 ώρες με όλες τις στάσεις.

Σημ.
Κιάφα: αρβανίτικο τοπωνύμιο που συναντάται σε πολλά μέρη και σημαίνει διάσελο ή αυχένας
Φίχθι: αρβανίτικο τοπωνύμιο που συναντάται στην Αττική, τη Βοιωτία, την Κορινθία, την Αργολίδα κ.α. και ίσως να σχετίζεται με την αλβανική λέξη fiku: το σύκο.

04 Απριλίου 2026

A New Rule [Mewlana Jalaluddin Rumi]

Ένας Καινούργιος Κανόνας

Είναι ο κανόνας για τους μεθυσμένους να πέφτουνε με ορμή ο ένας πάνω στον άλλον,
να φιλονικούν, να γίνονται βίαιοι και να κάνουνε σκηνή.
Ο εραστής είν’ ακόμα χειρότερος κι από ‘να μεθυσμένο.
Θα σου πω τι είναι η αγάπη: να μπαίνεις σε ένα χρυσορυχείο.
Και τι είναι αυτός ο χρυσός;
Ο εραστής είναι ένας βασιλιάς πάνω από όλους τούς βασιλιάδες,
που το θάνατο δε φοβάται και δε νοιάζεται καθόλου για ένα στέμμα χρυσό.
Ο δερβίσης ένα μαργαριτάρι έχει κρυμμένο απ’ τη μπαλωμένη του κάπα κάτω.
Γιατί να ζητιανεύει από πόρτα σε πόρτα;
Χθες βράδυ εμφανίστηκε το φεγγάρι,
μεθυσμένο, πετώντας ρούχα στο δρόμο.
«Σήκω», είπα καρδιά μου, «Δώσε στην ψυχή ένα ποτήρι κρασί.
Ήρθε η στιγμή στον κήπο να συναντήσω το αηδόνι,
Ζάχαρη να γευτώ με την ψυχή τού παπαγάλου».*
Έπεσα, με την καρδιά μου κομματιασμένη –
πού αλλού παρά στο μονοπάτι σου.
Την κούπα σου μεθυσμένος έσπασα, είδωλό μου, πολύ μεθυσμένος.
Μη μ’ αφήσεις να πάθω κακό, πάρε μου το χέρι.
Ένας νέος κανόνας, ένας νέος νόμος έχει γεννηθεί:
σπάστε όλα τα ποτήρια και πέστε προς τον υαλουργό.


A New Rule

It is the rule with drunkards to fall upon each other,
to quarrel, become violent, and make a scene.
The lover is even worse than a drunkard.
I will tell you what love is: to enter a mine of gold.
And what is that gold?
The lover is a king above all kings,
unafraid of death, not at all interested in a golden crown.
The dervish has a pearl concealed under his patched cloak.
Why should he go begging door to door?
Last night that moon came along,
drunk, dropping clothes in the street.
“Get up”, I told my heart, “Give the soul a glass of wine.
The moment has come to join the nightingale in the garden,
to taste sugar with the soul-parrot.” *
I have fallen, with my heart shattered –
where else but on your path? And I
broke your bowl, drunk, my idol, so drunk,
don't let me be harmed, take my hand.
A new rule a new law has been born:
break all the glasses and fall toward the glassblower.

Πηγή:
poemhunter.com.


*Αξίζει να σημειωθεί ότι:
-Στην Περσία, τα αρχαία και μεσαιωνικά χρόνια, παπαγάλους κατείχαν οι πλούσιοι που τους φέρνανε από την Ινδία, στην οποία ήταν ενδημικό είδος, και ήταν σημάδι πλούτου και ευμάρειας.
-Μέχρι τον 4ο π.Χ. αι. η ζάχαρη (από τη σανσκριτική λέξη σαρκάρα) παραγότανε στην Ινδία. Δυτικά ήρθε από τους στρατιώτες τού Μεγ. Αλεξάνδρου, που φέρανε το ζαχαροκάλαμο από την Ινδία για το οποίο λέγανε ότι βγάζει «μέλι χωρίς μέλισσες». Η ευρύτερη διάδοσή της όμως ξεκίνησε μετά τον 7ο μ.Χ. αι., όταν την ανακάλυψαν εκ νέου οι άραβες και αργότερα, από αυτούς, οι σταυροφόροι, οι οποίοι τη φέρανε στην Ευρώπη και τη λέγανε «γλυκό αλάτι». Μετά τα μέσα τού 15ου μ.Χ. αι., στη Βενετία, λειτούργησε η πρώτη μονάδα επεξεργασίας ακατέργαστης ζάχαρης. Μετά την ανακάλυψη τής Αμερικής, η καλλιέργεια τού ζαχαροκάλαμου εξαπλώθηκε στην Καραϊβική, η οποία έγινε η κύρια πηγή παραγωγής του ενώ αργότερα, μετά τους ναπολεόντειους πολέμους, όταν οι Γάλλοι χάσανε την πρόσβαση στα ζαχαροκάλαμα τής Καραϊβικής, αναπτύξανε μέθοδο παραγωγής της από τα ζαχαρότευτλα. (ενδεικτικά: ebz.gr)

03 Απριλίου 2026

Another Fate [Sun Ra]

Άλλη Μοίρα

Για να υψωθείς πάνω από όλους τούς πολιτισμούς τής γης 
σημαίνει πως όλους τούς εκτιμάς.
Κι ακόμα πως είσαι και διαφορετικός και μέρος. 
Πάνω από τους τόπους πολλών χωρών
φαίνονται τού ανθρώπου οι συμφορές
και την ίδια στιγμή
οι προοπτικές ενός μεγαλύτερου σκοπού:
Μια άλλη μοίρα
καλύτερη από οτιδήποτε έχουνε 
ποτέ γνωρίσει
ήσυχα αιωρείται σε κοντινή πάντοτε απόσταση.
Ο μεγαλύτερος σκοπός 
να είσαι πέρα
απ’ το μπερδεμένο σχήμα τού καλού με το κακό.
Πέρα από το καλό και το κακό.
Πέρα από τη ζωή και το θάνατο
είναι πέρα από τον κύκλο, το Ο τής γης.
Ο κύκλος είναι η γη
ο κύκλος ολόκληρος 
είναι το μέτρο τής γης
κι έτσι ο όρκος
το μέτρο τού όρκου
είναι το μέτρο τού δρόμου
που είναι η αφηρημένη διαδρομή ή κώδικας.


Another Fate

To rise above all the cultures of the land
Is to appreciate all.
Yet be apart and a part.
Above the scene of many lands
The ills of man are seen
And simultaneously
The potentials of greater intent:
Another fate
Better than anything they have
Ever known
Hovers quietly ever just within reach.
The greater intent
Of being beyond
The intermingled scheme of good and evil.
Beyond good and evil
Beyond life and death
Is beyond the cycle, the O of earth.
The circle is the earth
The full degree of the circle
Is the measure of the earth
And thereby the oath
The measure of the oath
Is the measure of the way
Which is the abstract path or code.

Από την ποιητική του συλλογή: The Immeasurable Equation -



02 Απριλίου 2026

The Months have end – the Years – a knot [Emily Dickinson]

Οι Μήνες τελειώνουν – τα Χρόνια – ένας Κόμπος –
Δύναμη καμιά δεν μπορεί να τον λύσει
Να τεντωθεί λίγο περισσότερο
Ένα κουβάρι Δυστυχίας –

Η Γη ξαπλώνει αυτές τις κουρασμένες ζωές
Στα μυστηριώδη Συρτάρια της –
Πολύ τρυφερά, χωρίς  καμία αμφιβολία
Μια απόλυτη Γαλήνη –

Ο τρόπος των Παιδιών –
Αν κι από τη Μέρα κουρασμένα –
Τα ίδια –το θορυβώδες Παιχνίδι
Δεν μπορούνε να βάλουνε στην άκρη –


The Months have ends – the Years – a knot –
No Power can untie
To stretch a little further
A Skein of Misery –

The Earth lays back these tired lives
In her mysterious Drawers –
Too tenderly, that any doubt
An ultimate Repose –

The manner of the Children –
Who weary of the Day –
Themselves – the noisy Plaything
They cannot put away –

423



01 Απριλίου 2026

Θωμαή Δ. Ζορμπάκη - 38 χαϊκού σε λευκό πίνακα – Παρουσίαση βιβλίου

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΝΑΒΛΗΘΗΚΕ ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΑΚΡΑΙΩΝ ΚΑΙΡIΚΩΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΚΔΗΛΩΘΟΥΝΕ ΤΗΝ 1η ΑΠΡΙΛΗ ΜΕΤΑΞΎ ΤΩΝ ΩΡΩΝ 15.00 ΚΑΙ 22.00 

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων τού ΚΨΥ Αθήνας, που θα λάβει χώρα από 1 έως 3 Απριλίου 2026, υπό τον τίτλο "Η τέχνη στη θεραπεία", στην οδ. Πειραιώς 114, 5ος όροφος... 

























...θα γίνει παρουσίαση τής ποιητικής συλλογής "38 χαϊκού σε λευκό πίνακα", της Θωμαής Ζορμπάκη, εκδ. 24γράμματα:


 

31 Μαρτίου 2026

Τα Τετράστιχα ν. 103-104-105-106-107-108-109 (Quatrain CIΙΙ-CIV-CV-CVI-CVII-CVIII-CIX) από το Diwan τού Abu al-Ala al-Maarri

CIII 
«Deep in a silent chamber of the rose 
There was a fattened worm. He looked around, 
Espied a relative and spoke at him: 
It seems to me this world is very good». 

«Βαθιά σε μια σιωπηλή κάμαρα τού ρόδου
Υπήρχε ένα παχύ σκουλήκι. Ολόγυρά του κοίταξε,
Ένα συγγενή διέκρινε και του είπε:
Μου φαίνεται πως αυτός ο κόσμος είναι πολύ καλός».


CIV
«A most unlovely world, said brother worm, 
For all of us are piteous prisoners. 
And if, declared the first, your thought is true, 
And this a prison be, me likes it well»

«Ένας πολύ άσχημος κόσμος, είπε το αδέλφι του σκουλήκι,
Γιατί όλοι μας είμαστε αξιολύπητοι κρατούμενοι.
Κι αν, δήλωσε το πρώτο, η σκέψη σου είναι αληθινή,
Κι αυτή είναι φυλακή, μου αρέσει πολύ».


CV
«So well that I shall weave a song of praise 
And thankfulness because the world was wrought 
For us and with such providential care –
My brother, I will shame you into singing». 

«Τόσο καλά που θα υφάνω ένα τραγούδι επαίνου
Και ευγνωμοσύνης επειδή ο κόσμος φτιάχτηκε
Για μας και με τέτοια προνοητική φροντίδα –
Αδελφέ μου, θα σε ντροπιάσω να τραγουδήσεις».


CVI 
«Then, cried the second, I shall raise a voice 
And see what poor apologies are made. 
And so they sang, these two, for many days, 
And while they sang the rose was beautiful». 

«Τότε, αναφώνησε το δεύτερο, θα υψώσω μια φωνή
Και θα δούμε τι γίνονται οι φτωχές συγγνώμες.
Κι έτσι τραγούδησαν, αυτά τα δύο, για πολλές μέρες,
Κι ενώσω τραγουδούσαν το ρόδο ήταν όμορφο».


CVII
«But this affected not the songful ones, 
And evermore in beauty lived the rose. 
And when the worms were old and wiser too, 
They fell to silence and humility». 

«Αλλά αυτό δεν επηρέασε τούς τραγουδιστές,
Και πάντα στην ομορφιά ζούσε το ρόδο.
Κι όταν τα σκουλήκια γέρασαν και γίνανε σοφότερα,
Σε σιωπή πέσανε και ταπεινότητα.


CVIII 
A night of silence! 'Twas the swinging sea 
And this our world of darkness. And the twain 
Rolled on below the stars; they flung a chain 
Around the silences which are in me.

Μια νύχτα σιωπής! Η λικνιζόμενη θάλασσα ήταν
Κι αυτός ο σκοτεινός μας κόσμος. Κι αμφότεροι
Κυλούσανε κάτω από τα αστέρια• μιαν αλυσίδα έριξαν
Γύρω απ’ τις μέσα μου σιωπές.


CIX 
The shadows come, and they will come to bless 
Their brother and his dwelling and his fame, 
When I shall soil no more with any blame 
Or any praise the silence I possess.

Οι σκιές έρχονται, και θα έρθουν να ευλογήσουν
Τον αδελφό τους και το σπίτι του και τη φήμη του,
Όταν δεν θα βρομίζω πια με καμία κατηγορία
Ή έπαινο κανένα τη σιωπή που κατέχω.

Πηγή: gutenberg.org

Το 109ο είναι το τελευταίο από τα υπέροχα τετράστιχα τού πολύ σημαντικού αγνωστικιστή άραβα ποιητή και φιλόσοφου Abu al-Ala al-Maarri, 973 – 1057 μ.Χ., ο οποίος αν και τυφλώθηκε από ευλογιά σε νεαρή ηλικία σπούδασε αλλά και ταξίδεψε. Έζησε ασκητικά και ήτανε χορτοφάγος. Έχαιρε μεγάλου σεβασμού και τον επισκεπτόντουσαν πολλοί φοιτητές από την περιοχή του, ενώ αλληλογραφούσε με λόγιους και δασκάλους μεγάλων εκπαιδευτικών σχολών στο εξωτερικό. Περισσότερα:  en.wikipedia.org 
Μελλοντικά θα αναρτηθούνε στο παρόν ιστολόγιο αποδόσεις και των υπόλοιπων από τα τετράστιχα, που δεν έχουνε παρουσιαστεί μέχρι σήμερα.
Δυστυχώς στα ελληνικά δεν έχουνε εκδοθεί σχετικά βιβλία και μέχρι να γίνει αυτό (ευχής έργον θα ήτανε να γίνει απευθείας από τα αραβικά) οι αναρτήσεις στο παρόν ιστολόγιο θα είναι οι μόνες ή τέλος πάντων οι πρώτες.