αύριο το χθες / και σήμερα ο χρόνος / ο ανύπαρκτος [Ηλίας Μέλιος]

ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΧΘΕΣ

ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ

Ο ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ

σκόρπια κτήρια

τσαλακωμένοι δρόμοι

παντού μηχανές

του Ηλία Μέλιου

Ως απάντηση σε αυτό.

Ένα κολάζ τού Ηλία Μέλιου

Ο κονδωροϊός ανάμεσα στα φραγκάγκαθα.

2020 δηλ. 20+20=0 [Ηλίας Μέλιος]

Ακόμη κι άλλη μια χρονιά
κι αν χρόνος δεν υπάρχει
σκάβω το σώμα μου εντός
και του πνιγμού ξεφεύγω
στο νόημα να βαφτιστώ
και τίποτα δεν βρίσκω.

ΓΥΜΠΙΟΙ ΤΕΤΑΡΤΟΔΡΟΜΙΚΟΙ [Ηλίας Μέλιος]

ΓΥΜΠΙΟΙ  ΤΕΤΑΡΤΟΔΡΟΜΙΚΟΙ

Σκόρπια γράμματα

στους πεσμένους σοβάδες.

Στάχτες ο δρόμος.

Γιώργος Πρίμπας

οι στάχτες μας μέρες και τα τραγούδια μακρινά
«να τσάκιζα τον μαστραπά, ρόιδο μου» 
λιμάνι ο δρόμος βυθός γερμένος 
το βιολί τους τα κορίτσια συνθλίβοντας το ουράνιο τόξο
ξεχνιούνται στην επιστροφή στο παλιό τους σπίτι
ορμάνε στους αέρηδες έρωτες δυνάστες γκρι
και καταδιώκουν την άνοιξη ερημιά στην έρημο
κόβουν τ’ αμυγδαλωτά τους μάτια μηνύματα στα ξένα
περνούν τα σύνορα βουνά των ρολογιών
παιχνίδια του ήλιου τα δάκρυα είδωλα των ιπποτών
νεκρή η λύπη αμμουδιά κι επιστολή ανοικτή κι ανεπίδοτη εκδίκηση
χρόνια των χρόνων η ευλογία χάνεται
ξένοι πια κι οι λιγοστοί Θεοί ξαποσταίνουν
στις χαρές της νύχτας και σιωπηλοί οι αριθμοί
σε απόσταση βολής σφίγγες στρίγγλες τα νέα παραμύθια του Νότου
οι γυάλινες σημαίες ένα φλυτζάνι τσάι του βουνού
ο αχνίζων λαμπτήρας και μια καρέκλα πάνινη
μισό κιλό μήλα κραυγές και μυρωδιές
πουλιά κι εσπεριδοειδή γάντζοι και τα ψωμιά επτά
έν’ αυγό κι έν’ αυγό και λάδι Καλαμών υγρό το μέταλλο
στην αγκαλιά του τραπεζιού λυτή ημίραμις η ομορφιά και αγριώδης
κι εμείς οι γύμπιοι οι τεταρτοδρομικοί τα παγανά στη γη
όσο πιο απλά τόσο πιο περιεκτικά
ωχ αδερφέ ωουσικός ο νους νασρήνιος και φιλεμιστής!

Τελευταία Χρονιά της Μέρας. [Ηλίας Μέλιος]

Τελευταία Χρονιά της Μέρας.

Χρόνος του νου ο άχρονος, παλιός όσο καινούργιος,
σ' άτοπο χώρο το κορμί παντού και τον ορίζει.

Κάθε ημέραν Άνοιξη ... [Ηλίας Μέλιος]

Κάθε ημέραν Άνοιξη
κι Ανάσταση του Λόγου 
κι ίσως πέραν τα σώματα 
του φόβου να υπάρξουν. 

33/12/2017 [Ηλίας Μέλιος]

33/12/2017

Και πότε;
Ίσως χθες;
Του χρόνου;
Έστω σήμερα!
Των πέρα χρόνων;
Σχεδόν ποτέ!

Εναλλαγή σε πολλούς στίχους [Ηλίας Μέλιος]

ΕΝΑΛΛΑΓΗ ΣΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ.

Το μεταφανές της έκπνευσης κλείνει αυτόν τον έναν κόσμο.


απάντηση στο: "Παραλλαγή σ' ένα στίχο".

μαύρο το φως και σχίζεται ... [Ηλίας Μέλιος]

μαύρο το φως και σχίζεται
το πνεύμα κομματάκια
αφήνει άσπρη τη γραφή
κι ανήσυχη σαν σβήνει

Βιβλιοραφείο - την Τετάρτη 21.06.2017 16.00-17.00 φιλοξενείται ο Γιώργος Πρίμπας

Ο  Γιώργος Πρίμπας αναφέρεται στην ποίηση και τη φωτογραφία, στην πεζογραφία και τη φυσική, την Τετάρτη  21 Ιουνίου 2017 στις  4-5 μ.μ., στο  «Βιβλιοραφείο», μία εκπομπή του Ηλία Μέλιου για τα βιβλία και τους αναγνώστες στον διαδικτυακό ρ/σ  portokaliradio.gr.

Αναλυτικά:

εδώ 

και

εδώ (θα) ακούτε το "κατά παραγγελία" επιλέγοντας το "Βιβλιοραφείο" και την ημερομηνία της 21ης Ιούνη 2017. 

Αβαθύς Ιδέα [Ηλίας Μέλιος]

ΑΒΑΘΥΣ ΙΔΕΑ:
το βάρος, αν και ελαφρύ, της όλης της ζωής
μαύρο στο κυανούν φωτίζει
και λάμπει σκότος το βαρύ
κι αστράφτει εντός ημών παντού
κήπους λαμπρούς των στοχασμών
και του ενός του μηδενός των προφητών.

μέλλουσες θύμησες νεκρές ... [Ηλίας Μέλιος]

μέλλουσες θύμησες νεκρές
σε ρόδα μονοπάτια
του βίου κείνται κίτρινα
στον πόνο μάς χαρίζουν

Δείγμα Δήγματος [Ηλίας Μέλιος]

ΔΕΙΓΜΑ ΔΗΓΜΑΤΟΣ

ευτυχώς που δεν γνωρίζω ήλιο παραδείσου 
κι άνοιξη ξανά ορατή 
και στόμα λουλουδένιο ηχείο κήπου 
και πατρίδα έκρηξη των ματιών έρωτα 
κι ανάσταση αμαρτία

ευτυχώς που χώθηκα βαθειά στα χείλη σου 
κι αχτένιστος φωτιά την μέρα αποκοιμήθηκα

Τ' αγρίμια χτίζουν πόλεις [Ηλίας Μέλιος]

Τ' αγρίμια χτίζουν πόλεις.

φωλιά στη σβησμένη φωτιά
τα δέντρα από σκόνη
ξερή μουσική στα γκρεμνά
πέτρα την πέτρα λειώνει





μια απάντηση σε δύο ερωτηματικά του φίλου Γιώργου Πρίμπα:  IV και V.

Μαύρο Γαλάζιο [Ηλίας Μέλιος]

Μαύρο Γαλάζιο.

μαύρα λιθάρια στα φτερά
τα περιστέρια φέρνουν
και χτίζουν τείχη τ' ουρανού
το χρώμα του να κρύψουν
τρυπάμε μεις τα σωθικά
της γης που τον στηρίζει
λίγες σταγόνες χύνονται
γαλάζιες να τον βρέξουν





μια απάντηση σε ένα ερώτημα του φίλου Γιώργου Πρίμπα

Πρόσκληση για την εκδήλωση ‘Η επιστήμη μέσα από τα μάτια της ποίησης’.

Πρόσκληση για την εκδήλωση ‘Η επιστήμη μέσα από τα μάτια της ποίησης’.

Τεχνόπολις - Γκάζι.

Αίθουσα: Νέοι Φούρνοι.

Πέμπτη 07.04.2016 16.00-17.45

Μπορεί ένα ποίημα να εκφράσει μια πολύπλοκη έννοια κβαντομηχανικής; Μπορούν τα φυσικά φαινόμενα να περιγραφούν με στίχους; Και πόσα προλαβαίνει κανείς να πει σε μόλις 17 συλλαβές; Ανακαλύψτε την Ιαπωνική ποίηση Χαϊκού και δοκιμάστε να φτιάξετε στίχους, που περιγράφουν φαινόμενα από διάφορους τομείς της φυσικής, συζητώντας, με δύο φυσικούς και δύο ποιητές, κάθε σας απορία.

Οργανωτική ομάδα:

Βασίλειος Κωνσταντούδης, Ερευνητής, Ε.Κ.Ε.Φ.Ε. «Δημόκριτος»

Γιώργος Πρίμπας, Φυσικός, Ποιητής

Χρήστος Τουμανίδης, Ποιητής, Μελετητής και Ανθολόγος του ελληνικού χαϊκού

Άννα Χριστοδούλου, Φυσικός, SciCo project leader

Διοργάνωση: Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος», Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης και Νανοτεχνολογίας

technopolis-athens.com/web/guest/events.


---------------------------------------------------------

Tα τρία χαϊκού που ακολουθούν είναι ένα μικρό δείγμα από αυτά που γραφτήκανε στην αντίστοιχη περσινή εκδήλωση, στα πλαίσια (κατά τη διάρκεια της) αυτής.  


Βρεγμένα φύλλα
Σπασμένα τα κύματα
Το φως στους βράχους

[Ηλίας Μέλιος]

Κάθε εικόνα 
Τορπίλη χτυπά
Το πέντε, πέντε, εφτά
[Ντόρα Βλάσση]


Πάνω στα φύλλα
Οι ανείπωτες λέξεις
Αέρας και φως
[Χρήστος Τουμανίδης]

Βιβλιοραφείο - την Τετάρτη (Μεγάλη Τετάρτη) 05.04.2015 16.00-17.00 φιλοξενείται ο Γιώργος Πρίμπας

Από το site του portokaliradio.gr.

Το πρόγραμμα της Τετάρτης του portokaliradio.gr

ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ [Ηλίας Μέλιος]

Αρνητική

συγκυρία

      Μονόδρομος η σύγκλιση

Ισχυρό δέλεαρ

Ο σφυγμός

της αγοράς

      Η παγκόσμια "φρενίτιδα"

     των συνεργασιών

     ΚΙΝΕΙ ΓΗ, ΟΥΡΑΝΟ

Ηλίας Μέλιος - τέσσερα χαϊκού

Ημέρα μαύρη
Μας πνίγει μες στο κρασί
νύχτα: διψάμε!


Η τύχη ζάρι 
ριγμένο στη θάλασσα 
δρόμο ανοίγει.


Κυλά το νερό
μάτια κρυφά τ’ ουρανού
να τα σκεπάσει.


Το πρόσωπό σου
ανακαλύπτω ξανά
δάσος καμένο.