I Live one Day at a Time [Willie Nelson, γνωστότερη εκτέλεση αυτή της Joan Baez]

Για την κάθε μέρα ζω, κάθε φορά 

Για την κάθε μέρα ζω, κάθε φορά

Ένα ονειρεύομαι όνειρο, κάθε φορά

Το χθες είναι νεκρό, το αύριο τυφλό

Κι έτσι για την κάθε μέρα ζω, κάθε φορά.     

Σίγουρα θα εκπλαγείς όταν σπίτι πίσω θα με δεις

-Πόσο να ‘ξερες μου λείπεις όταν είσαι φευγάτος-

Μη ρωτάς πόσο να μείνω σκοπεύω

Δεν το σκέφτηκα ποτέ

Γιατί για την κάθε μέρα ζω, κάθε φορά.

Ζω την κάθε μέρα τη φορά

Κι ένα ονειρεύομαι όνειρο, κάθε φορά

Το χθες είναι νεκρό, το αύριο τυφλό

Κι έτσι για την κάθε μέρα ζω, κάθε φορά.

Ένα χελιδόνι υπάρχει που κατά μήκος σ’ έναν ουρανό συννεφιασμένο πετά

Γι’ ακτίνες ψάχνοντας ηλιόφωτος τόσο ψηλά

Μη ρωτήσεις για πόσο χρόνο θα τ’ ακολουθώ,

Μάλλον δε θα το κάνω μες στο χρόνο

Αλλά για την κάθε μέρα ζω, κάθε φορά.

Ζω την κάθε μέρα τη φορά

Κι ένα ονειρεύομαι όνειρο, κάθε φορά

Το χθες είναι νεκρό, το αύριο τυφλό

Κι έτσι για την κάθε μέρα ζω, κάθε φορά.

Και ζω την κάθε μέρα τη φορά.

I Live one Day at a Time

I live one day at a time

I dream one dream at a time

Yesterday's dead, and tomorrow is blind

And I live one day at a time.

Bet you're surprised to see me back at home,

You don't know how I miss you when you're gone

Don't ask how long I plan to stay

It never crossed my mind

'cause I live one day at a time.

I live one day at a time

I dream one dream at a time

Yesterday's dead, and tomorrow is blind

And I live one day at a time.

There's a swallow flyin' across a cloudy sky

Searchin' for a patch of sun so high

Don't ask how long I have to follow him,

Perhaps I won't in time

But I live one day at a time.

I live one day at a time

I dream one dream at a time

Yesterday's dead, and tomorrow is blind

And I live one day at a time.

And I live one day at a time.

Πηγή: genius.com-Joan Baez

Gracias a la vida [Joan Baez, Poema de Violeta Parra, μετ. ΦΚ]

GRACIAS A LA VIDA

Gracias a la vida, que me ha dado tanto,

Me dio dos luceros que cuando los abro

Perfecto distingo el negro del blanco 

Y en el alto cielo su fondo estrellado,

Y en las multitudes el hombre que yo amo.

Gracias a la vida, que me ha dado tanto,

Me ha dado el oído, que en todo su ancho

Graba noche y día, grillos y canarios,

Martillos, turbinas, ladridos, chubascos

Y la voz tan tierna de mi bien amado.

Gracias a la vida, que me ha dado tanto,

Me ha dado el sonido y el abecedario,

Con el las palabras, que pienso y declaro,

Madre, amigo, hermano y luz alumbrando,

La ruta del alma, de que estoy amando.

Gracias a la vida, que me ha dado tanto,

Me ha dado la marcha de mis pies cansados,

Con ellos anduve ciudades y charcos,

Playas y desiertos, montañas y llanos

Y la casa tuya, tu calle y tu patio.

Gracias a la vida, que me ha dado tanto,

Me dio el corazón y agita su marco,

Cuando miro el fruto del cerebro humano,

Cuando miro el bueno tan lejos del malo

Cuando miro el fondo de tus ojos claros.

Gracias a la vida, que me ha dado tanto,

Me ha dado la risa y me ha dado el llanto.

Así yo distingo dicha de quebranto,

Los dos materiales, que forman mi canto,

Y el canto de ustedes, que es el mismo canto,

Y el canto de todos, que es mi propio canto.

Gracias a la vida, que me ha dado tanto.

Πηγή πρωτότυπου: genius.com/Violeta Parra.

Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΖΩΗ

Χιλιάνικο ποίημα της Βιολέτα Πάρρα,

τραγουδισμένο από την Τζόαν Μπαέζ

Σ’ ευχαριστώ πολύ ζωή που τόσα μούχεις δώσει,

Δυο μάτια εσύ μου χάρισες, που όταν τα ανοίγω,

Διακρίνω με ακρίβεια το μαύρο από τ’ άσπρο

Και στον πανύψηλο ουρανό το βάθος του με τ’ άστρα.

Στα πλήθη βλέπω εκείνονε που τόσο αγαπάω.

Σ’ ευχαριστώ πολύ ζωή που τόσα μούχεις δώσει,

Την ακοή μού χάρισες, που σ’ όλο της το εύρος

Τη μέρα αδράχνει ή τη νυχτιά, τριζόνια, καναρίνια,

Σφυριά, τουρμπίνες, υλακές, βροχές και καταιγίδες

Και τη φωνή την τρυφερή του πολυαγαπημένου.

Σ’ ευχαριστώ πολύ ζωή που τόσα μούχεις δώσει,

Το αλφαβητάρι μούδωσες, τους ήχους μού χαρίζεις,

Να φτιάχνω λέξεις με το νου κι ευθύς να τις εκφράζω,

Μητέρα, φίλε κι αδελφέ, φως δυνατό που λάμπεις

Στο δρόμο της ψυχής αυτού που τόσο τον λατρεύω.

Σ’ ευχαριστώ πολύ ζωή που τόσα μούχεις δώσει,

Των κουρασμένων μου ποδιών το βάδισμα μού δίνεις,

Πόλεις και κάμπους να διαβώ μ’ αυτά ευτυχισμένη,

Αχτές κι ερήμους και βουνά, κοιλάδες και πεδιάδες,

Μέχρι το σπίτι σου εκεί, το δρόμο, την αυλή σου.

Σ’ ευχαριστώ πολύ ζωή που τόσα μούχεις δώσει,

Γερή καρδιά μου χάρισες και πάλλεται με σένα,

Όταν κοιτάζω τον καρπό του λογικού των όντων,

Όταν κοιτάζω το καλό μακριά από την ασχήμια,

Όταν κοιτάζω το βυθό των φωτεινών ματιών σου.

Σ’ ευχαριστώ πολύ ζωή που τόσα μούχεις δώσει,

Μου χάρισες το γέλιο μου, το κλάμα μου, το θρήνο.

Έτσι διακρίνω συμφορές από την αίσια μοίρα,

Τα δυο υλικά που φτιάχνουνε το άσμα που σου λέω,

Κι είναι τραγούδι που κι εσύ κι εγώ μαζί θα πούμε,

Κι όλοι οι άνθρωποι στη γη, το ίδιο άσμα είναι.

Σ’ ευχαριστώ πολύ ζωή που τόσα μούχεις δώσει.

Love Song to a Stranger [Joan Baez]

Ερωτικό για έναν άγνωστο τραγούδι

Πόσος καιρός πάει από τότε που μιαν ολόκληρη βραδιά σ’ ένα διπλό κρεβάτι μ’ έναν άγνωστο
Με τα ζεστά του ολόγυρά μου μπράτσα περνούσα;
Πόσος καιρός πάει από τότε που σε μαύρα μάτια, που την ψυχή μου λιώνανε, χανόμουνα
Σ’ ένα μέρος που να βρίσκομαι λαχταρούσα;
Όλη σου η ιστορία λίγο με το πρόσωπό σου έχει να κάνει
Όσο με το μυστήριο σου με βιολιά να πλημμυρίζουνε το χώρο

Γυμνός στεκόσουνα μπρος στον καθρέφτη κι ένα τριαντάφυλλο
Από μιαν ανθοδέσμη στο ξενοδοχείο μας διάλεξες
Και πάλι δίπλα μου ξάπλωσες καθώς το τριαντάφυλλο κοιτούσα
Στο μαξιλάρι που πάνω του είχε πέσει
Έγειρα και στο λυκόφως με μια μόνη έγνοια αποκοιμήθηκα
Να ξέρω πως τ’ άλλο πρωί ξυπνώντας θα ‘σαι δίπλα μου εκεί

Οι ώρες για πρώτη φορά, ατέλειωτες δίπλα μου, αργά περνούσανε,
Όπως ένα γλυκό αεράκι στο λιβάδι
Ευγενικά εσύ έπεσες πάνω μου και νομίζω σ’ ευχαρίστησα
Όταν έγινες η αιτία να ενδώσω
Δεν βγάλαμε μιλιά και δεν πήγαμε βήμα μακριά
Οι δυο μέρες που μαζί περάσαμε πως σύντομα θα χανόντουσαν φαινόταν

Μην για ατέλειωτες αγάπες κι άλλα θλιβερά όνειρα μου μιλάς
Δεν θέλω να τ’ ακούω
Πες μου μονάχα για αγνώστους παθιασμένους που ο ένας τον άλλονε
Τραβήξανε πρόσκαιρα απ’ τις έγνοιες της ζωής
Γιατί αν ο έρωτας για πάντα σημαίνει, μην ανταπόδοση περιμένοντας
Τότε ελπίζω μιαν άλλη ολόκληρη ζωή να μου δοθεί να μάθω

Γιατί μου έδωσες τόσα πολλά που με κάνανε ν’ αναρωτιέμαι
Πώς μπορεί σε μένανε να ανήκουν
Κι εγώ μονάχα τα μαύρα μου μάτια σού έδωσα που την ψυχή σου λιώνανε
Σ’ ένα μέρος που να βρίσκομαι λαχταρούσα    



Love Song to a Stranger
(πηγή πρωτότυπων στίχων: joanbaez.com/Lyrics/lovesong.)

How long since I've spent a whole night in a twin bed with a stranger 
His warm arms all around me? 
How long since I've gazed into dark eyes that melted my soul down 
To a place where it longs to be? 
All of your history has little to do with your face 
You're mainly a mystery with violins filling in space

You stood in the nude by the mirror and picked out a rose 
From the bouquet in our hotel 
And lay down beside me again and I watched the rose 
On the pillow where it fell 
I sank and I slept in a twilight with only one care 
To know that when day broke and I woke that you'd still be there

The hours for once they passed slowly, unendingly by 
Like a sweet breeze on a field 
Your gentleness came down upon me and I guess I thanked you 
When you caused me to yield 
We spoke not a sentence and took not a footstep beyond 
Our two days together which seemingly soon would be gone

Don't tell me of love everlasting and other sad dreams 
I don't want to hear 
Just tell me of passionate strangers who rescue each other 
From a lifetime of cares 
Because if love means forever, expecting nothing returned 
Then I hope I'll be given another whole lifetime to learn

Because you gave to me oh so many things it makes me wonder 
How they could belong to me 
And I gave you only my dark eyes that melted your soul down 
To a place where it longs to be

Ακούστε το εδώ.  

Diamonds and rust [Joan Baez]

Διαμάντια και σκουριά.

Λοιπόν θα ‘μαι καταραμένη
Να, το φάντασμά σου έρχεται πάλι
Αλλ’ αυτό είναι συνηθισμένο
Απλά το φεγγάρι ολόγιομο είναι
Και συνέβη στο τηλέφωνο να καλέσεις
Κι εγώ να ‘μαι εδώ καθισμένη
Στο τηλέφωνο κρεμασμένη
Μια ακούγοντας φωνή που ήξερα
Δυο έτη πίσω φωτός
Που σε πτώση κατευθείαν οδηγεί

Καθώς τα μάτια σου θυμάμαι
Πιο γαλανά κι από τα αυγά του κοκκινολαίμη ήτανε
Η ποίησή μου ήτανε χάλια είπες
Από πού καλείς;
Από ‘να περίπτερο κάπου στις μεσοδυτικές πολιτείες
Δέκα χρόνια πίσω
Μερικά μανικετόκουμπα σ’ αγόρασα
Κι εσύ μου ‘φερες κάτι
Κι οι δυο μας ξέρουμε τί οι αναμνήσεις μπορούνε να φέρουνε
Πως διαμάντια και σκουριά φέρνουνε (*)

Λοιπόν επάνω ξεπροβάλεις στη σκηνή
Ένας θρύλος ήδη
Με άπλυτη κοψιά
Ένας αυθεντικός αλήτης
Στην αγκαλιά μου παραστρατισμένος
Κι έμεινες εκεί
Προσωρινά στη θάλασσα χαμένος
Η Αγία στο τζάμπα δική σου ήτανε
Ναι το κορίτσι στο μισό κέλυφος επάνω (**)
Απείραχτο να σε κρατήσει

Τώρα να κάθεσαι σε βλέπω
Με φύλλα καφετιά να πέφτουνε τριγύρω
Και στα μαλλιά σου χιόνι
Τώρα χαμογελάς έξω απ’ το παράθυρο
Αυτού του μίζερου ξενοδοχείου
Πάνω απ’ την πλατεία Washington
Οι ανάσες μας λευκά σχηματίζουνε νέφη
Σμίγουνε με τον αέρα και αιωρούνται
Αποκλειστικά για μένανε μιλώντας
Κι οι δυο μας τότε εκεί να ‘χαμε πεθάνει θα μπορούσε  

Τώρα μου λες
Πως δεν για κάτι νοσταλγείς
Τότε πες μου κάτι γι’ αυτό
Εσύ που τόσο είσαι καλός στα λόγια
Και τα πράγματα θολά να τα κρατάς
Γιατί τώρα λίγη απ’ τη θολότητα εκείνη χρειάζομαι
Καθώς όλα μπροστά μου ξαναπερνάμε τόσο καθαρά
Ω! ναι με στοργή σ’ αγάπησα
Και αν διαμάντια και σκουριά μού προσφέρεις
Εγώ έχω ήδη πληρώσει

(*) εννοεί τα δάκρυα και τα σημάδια όταν στεγνώσουνε.

(**) παραπέμπει στον πίνακα «Η Γέννηση της Αφροδίτης» του Sandro Botticelli.



Diamonds and rust
(πηγή πρωτότυπων στίχων: joanbaez.com)

Well I'll be damned 
Here comes your ghost again 
But that's not unusual 
It's just that the moon is full 
And you happened to call 
And here I sit 
Hand on the telephone 
Hearing a voice I'd known 
A couple of light years ago 
Heading straight for a fall

As I remember your eyes 
Were bluer than robin's eggs 
My poetry was lousy you said 
Where are you calling from? 
A booth in the midwest 
Ten years ago 
I bought you some cufflinks 
You brought me something 
We both know what memories can bring 
They bring diamonds and rust

Well you burst on the scene 
Already a legend 
The unwashed phenomenon 
The original vagabond 
You strayed into my arms 
And there you stayed 
Temporarily lost at sea 
The Madonna was yours for free 
Yes the girl on the half-shell 
Would keep you unharmed

Now I see you standing 
With brown leaves falling around 
And snow in your hair 
Now you're smiling out the window 
Of that crummy hotel 
Over Washington Square 
Our breath comes out white clouds 
Mingles and hangs in the air 
Speaking strictly for me 
We both could have died then and there

Now you're telling me 
You're not nostalgic 
Then give me another word for it 
You who are so good with words 
And at keeping things vague 
Because I need some of that vagueness now 
It's all come back too clearly 
Yes I loved you dearly 
And if you're offering me diamonds and rust 
I've already paid

Ακούστε το εδώ

We Shall Overcome [Zilphia Hart., Frank Hamilton, Guy Carawan and Pete Seeger]

Θα νικήσουμε, μια μέρα

Θ’ ανακάμψουμε,
Θ’ ανακάμψουμε,
Θα το ξεπεράσουμε, μια μέρα.

Ω! βαθιά στην καρδιά μου,
Ακράδαντα το πιστεύω
Θα το ξεπεράσουμε, μια μέρα.

Θα περπατάμε χέρι-χέρι,
Θα περπατάμε χέρι-χέρι,
Όλοι μαζί χέρι-χέρι θα περπατάμε, κάποια μέρα.

Ω! βαθιά στην καρδιά μου,

Θα ζήσουμε ειρηνικά,
Θα ζήσουμε ειρηνικά,
Όλοι μαζί ειρηνικά θα ζήσουμε, μια μέρα.

Ω! βαθιά στην καρδιά μου,

Θα ζούμε λεύτεροι,
Θα ζούμε λεύτεροι,
Όλοι μας ελεύθεροι θα ζούμε, κάποια μέρα.

Ω! βαθιά στην καρδιά μου,

Δε φοβόμαστε
Δε φοβόμαστε
Όχι δε φοβόμαστε, ΣΗΜΕΡΑ

Ω! βαθιά στην καρδιά μου,

Θα το ξεπεράσουμε,
Θα το ξεπεράσουμε,
Θα νικήσουμε, μια μέρα.

Ω! βαθιά στην καρδιά μου,
Ακράδαντα το πιστεύω
Θα νικήσουμε, μια μέρα.



We Shall Overcome 

We shall overcome,
We shall overcome,
We shall overcome, some day.

Oh, deep in my heart,
I do believe
We shall overcome, some day.

We'll walk hand in hand,
We'll walk hand in hand,
We'll walk hand in hand, some day.

Oh, deep in my heart,

We shall live in peace,
We shall live in peace,
We shall live in peace, some day.

Oh, deep in my heart,

We shall all be free,
We shall all be free,
We shall all be free, some day.

Oh, deep in my heart,

We are not afraid,
We are not afraid,
We are not afraid, TODAY

Oh, deep in my heart,

We shall overcome,
We shall overcome,
We shall overcome, some day.

Oh, deep in my heart,
I do believe
We shall overcome, some day.


Ακούστε το, και πάλι, εδώ από την Joan Baez.

διασκευή στα ελληνικά: Γιώργος Πρίμπας

Troubled and I don't know why [Bob Dylan / traditional.]

Θολωμένος και δεν ξέρω γιατί

Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί,
Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί,
Λοιπόν, το θολωμένο μου κεφάλι
Με οδηγεί στα τυφλά.
Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί.

Ω, τo πρωινό τι να λέει;
Τι να λέει το πρωινό;
Όταν απ’ τη νύχτα κυλά
Μες απ’ τη σκοτεινή και θλιμμένη αυγή,
Λέγοντας: “Να κι άλλη μια μέρα ανιαρή”

Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί,
Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί,
Το θολωμένο μου κεφάλι
Με οδηγεί στα τυφλά.
Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί.

Η εφημερίδα τι να λέει;
Τι να λέει η εφημερίδα;
Λοιπόν, απ’ την πόρτα κάτω κυλά
Και λέγει καθώς στο πάτωμα κείτεται:
“Τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά”

Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί,
Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί,
Λοιπόν, το θολωμένο μου κεφάλι
Με οδηγεί στα τυφλά.
Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί.

Η τηλεόραση τι στριγκλίζει;
Τι στριγκλίζει η τηλεόραση;
Λοιπόν, βρυχάται και ουρλιάζει
Και στο δωμάτιο αναπηδά,
Και τίποτα δε λέει τελικά.

Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί,
Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί,
Λοιπόν, το θολωμένο μου κεφάλι
Με οδηγεί στα τυφλά.
Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί.

Η ταινία τι διδάσκει στο σινεμά;
Τι διδάσκει στο σινεμά η ταινία;
Λοιπόν, γρήγορα το ‘χασε κάτι που ίσως πήγε να πει
Κι έμεινε χωρίς νόημα, κενή
Κι έφυγα στο μέσο της ταινίας.

Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί,
Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί,
Λοιπόν, το θολωμένο μου κεφάλι
Με οδηγεί στα τυφλά.
Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί.

Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί,
Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί,
Tο θολωμένο μου κεφάλι
Με οδηγεί στα τυφλά.
Θολωμένος νοιώθω και δεν ξέρω γιατί.



Troubled and I don't know why [Bob Dylan / traditional]

I'm troubled and I don't know why,
I'm troubled and I don't know why.
Well, trouble on my mind
Is driving me blind.
I'm troubled and I don't know why.

Oh, what did the mornin' say?
What did the mornin' say?
When it rolled from the night
With a dark, dreary light,
Saying, "Another old weary day."

I'm troubled and I don't know why,
I'm troubled and I don't know why.
The trouble on my mind
Is driving me blind.
I'm troubled and I don't know why.

What did the newspaper tell?
What did the newspaper tell?
Well, it rolled in the door
And it laid on the floor,
Saying, "Things ain't going so well."

I'm troubled and I don't know why,
I'm troubled and I don't know why.
Well, the trouble on my mind
Is driving me blind.
I'm troubled and I don't know why.

What did the television squall?
What did the television squall?
Well, it roared an' it boomed
An' it bounced around the room,
An' it never said nothin' at all.

I'm troubled and I don't know why,
I'm troubled and I don't know why.
Well, the trouble on my mind
Is driving me blind.
I'm troubled and I don't know why.

What did the movie screen lecture?
What did the movie screen lecture?
Well, it heated an' it froze
An' it took off all its clothes
An' I left in the middle of the picture.

I'm troubled and I don't know why,
I'm troubled and I don't know why.
Well, the trouble on my mind
Is driving me blind.
I'm troubled and I don't know why.

I'm troubled and I don't know why,
I'm troubled and I don't know why.
The trouble on my mind
Is driving me blind.
I'm troubled and I don't know why.


Ακούστε το εδώ από την Joan Baez,

μαζί με τα

I'm A Rambler, I'm A Gambler
There But For Fortune
Copper Kettle
Mary Hamilton
Don't Think Twice, It's Alright
I'm Troubled And I Don't Know Why
We Shall Overcome
With God On Our Side
Plaisir D'Amour
Silver Dagger
Oh Freedom
She's A Troublemaker
The Unquiet Grave
It Ain't Me Babe
Isn't It Grant
500 Miles
Te Ador/ Ate Amanha
Plaisir D'Amour (encore)

στην τηλεοπτική της συναυλία στο BBC το 1965. 

ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά: Γιώργος Πρίμπας

What Have They Done to the Rain? [Malvina Reynolds]

Ακούστε το εδώ με τη Joan Baez.

What HaveThey Done to the Rain?

Just a little rain falling all around,
The grass lifts its head to the heavenly sound,
Just a little rain, just a little rain,
What have they done to the rain?

Just a little boy standing in the rain,
The gentle rain that falls for years.
And the grass is gone,
The boy disappears,
And rain keeps falling like helpless tears,
And what have they done to the rain?

Just a little breeze out of the sky,
The leaves pat their hands as the breeze blows by,
Just a little breeze with some smoke in its eye,
What have they done to the rain?

Just a little boy standing in the rain,
The gentle rain that falls for years.
And the grass is gone,
The boy disappears,
And rain keeps falling like helpless tears,
And what have they done to the rain?

Τι έχουν κάνει στη βροχή;

Μόλις μια μικρή βροχή που ολόγυρα πέφτει
Και το γρασίδι σηκώνεται προς την ουράνια μουσική,
Μόλις μια μικρή βροχή, μόλις μια μικρή βροχή,
Τι έχουν κάνει στη βροχή;

Μόλις ένα μικρό αγόρι που στέκεται στη βροχή,
Στην απαλή βροχή που πέφτει εδώ και χρόνια.
Μα το γρασίδι έφυγε,
Τ’ αγόρι εξαφανίστηκε,
Και πέφτουν της βροχής οι στάλες σαν ανήμπορα δάκρυα,
Μα τι έχουν κάνει στη βροχή;

Μόλις απαλά φυσήξει απ’ τον ουρανό,
Χορεύουνε τα φύλλα καθώς τ’ αεράκι φυσά,
Μόλις λίγο αεράκι με στίγματα καπνού,
Τι έχουν κάνει στη βροχή;

Μόλις το μικρό αγόρι που στέκεται στη βροχή,
Στην απαλή βροχή που πέφτει εδώ και χρόνια.
Μα το γρασίδι έφυγε,
Τ’ αγόρι εξαφανίστηκε,
Και πέφτουν της βροχής οι στάλες σαν ανήμπορα δάκρυα,
Μα τι έχουν κάνει στη βροχή;



ελεύθερη απόδοση: Γιώργος Πρίμπας