Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γιώργος μίχος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γιώργος μίχος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

10 Νοεμβρίου 2011

Πάνω δεξιά [Βασίλης Λαλιώτης]

 
 
Έτσι φύγε στην πόλη...
Να βλέπουν όλοι καλημέρα

στα μάτια σου
απ' την απουσία μου.



Η δύναμις του εραστού
είναι ο αριθμός των χρόνων
της οπισθοδρόμησης
που κάνει η αγαπημένη του.



Την ασημαντότητα
την πιάνεις
κι από την πείνα της
για νόμο.



Η σκέψη εκτός
γυναίκας είναι μελαγχολία.
Η σκέψη εντός
γυναίκας είναι φυλακή.
Η γυναίκα δεν ανήκει στη
σκέψη.



Να εμπνέεσαι από
τα οριακά και τα αδιέξοδα,
είναι οι μπροστά πηγές.



Το νόημα του χειμώνα
είναι λέξεις της άνοιξης.



Κι από μακριά η ηθική
μυρίζει ήττα του έρωτα.



Όλο το βιβλίο σε μορφή e-book κατεβάστε το εδώ

15 Οκτωβρίου 2011

Προς Άνεργο [Γιώργος Μίχος]



Προς Άνεργο


Πρώτα πρώτα ξεκόλα από την ελπίδα.

Μέχρι την γενικευμένη εξέγερση που έρχεται
ξέχνα κάθε δυνατότητα να γυρίσεις στη ζωή που έκανες.

Ξέχασε τι έχασες και βάλε το μυαλό σου να δουλέψει
πως θα επιβιώσεις στο χειμώνα που έρχεται.

Τα προϊόντα που καταναλώνουμε είναι πανάκριβα
κι εκεί μπορείς να χωθείς για να επιβιώσεις.

Δες μερικούς τρόπους: Πρώτα πρώτα βρες μερικούς
άλλους ανέργους που έχουν αυτοκίνητο.

Στη διάρκεια της κοτοχής οι Γερμανοί είχαν αποκόψει
την Αθήνα στον Ισθμό. Τώρα δεν μπορούν.

Κατεβήτε στην Πελοποννήσο και γεμίστε τα αυτοκίνητα
αγροτικά προϊόντα. Η τιμή τους είναι μεταξύ τριών
και πέντε φορών χαμηλότερες από τις λαϊκές που
ελέγχονται από τα καρτέλ.

Φέρτε τα προϊόντα και τραβήξτε για καλές γειτονιές
στα βόρεια προάστια που τα πρωινά
αστυνομεύονται ελάχιστα ως καθόλου
και αρχίστε να πουλάτε πόρτα πόρτα προϊόντα
της γης σε τιμές φτηνότερες κι από τις λαϊκές.

( Πηγαίνετε και στο σπίτι του Γιωργάκη,
κι αυτός θα αγοράσει, και θα καταλάβει
επιτέλους ποιο λαό του δώσανε κληρονομιά)

Η πρώτη ομάδα που θα το κάνει
θα φέρει άλλες εκατό στην πόλη.

Ζητήστε από τους δημάρχους να σας παραχωρήσουν
πλατείες και εκμεταλευτείτε τους μαλάκες τους
δημοσιογράφους που ως καλοί μπανιστηριτζήδες
θα σας κάνουν διαφήμιση.

Προσέξτε. Η χώρα είναι εκτός οικονομίας και στα
χέρια αληταράδων που κατακλεύουν.
Εσείς κάνετε εμπόριο αληθινό.

Ελληνικά προϊόντα καλής ποιότητας και σε τιμές
που να χτυπάνε τα καρτέλ. Η νέα οικονομία αν έρθει
θα έρθει από σας. Ξεκινήστε αύριο.

Το ίδιο και με άλλα προϊόντα. Όλα ελληνικά.
Βάλτε το μυαλό σας να δουλέψει.

Με λίγη προσπάθεια, όχι μόνο θα επιβιώστε
αλλά θα κάνετε τα καρτέλ να σας νιώσουν
κατά ένα 30%.

Διότι αν περιμένετε από τους μαλάκες τους πολιτικούς
όλους θα φορολογήσουν και το πτώμα σας.

πηγή: εδώ

21 Μαρτίου 2011

Νύχτα κι η Δόξα, Ονόματα [Γιώργος Μίχος]

Νύχτα κι η Δόξα, Ονόματα


Η δόξα δεν φτάνει γι όλους, άσε δηλαδή που τρεκλίζει στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη... κι όσο πιο λίγη τόσο πιο πολλοί την θέλουν... τι κι αν η Αγαθή τους μιλάει για ένα κόσμο χαμένο που την πέταξε να ζει... δεν ακούνε... η δόξα είναι μπροστά τους σε φραγκοδίφραγκα... περνάει και παίρνει απουσίες στο απουσιολόγιο... παίρνει απουσία ακόμα κι απ' το νάρκισσο τον ασπρομάλλη πρώτο τραπέζι πίστα... καλύτερα σκυλάδικο εδώ που τα λέμε... Ότι μετράει είναι αυτό που φτιάχνει η μνησικακία των μη συμμετεχόντων... πού να καταλάβουν ότι η παρακμή είναι τόσο βαθειά που έγινε σύννεφο... από τσιγάρα στη διπλανή αίθουσα... και πως είναι τόση που στο τέλος αθωώνεται... Να σπρώξεις στη σειρά να δεις ένα φίλο... να δεις πως αρχίζει η γεροντική φωτογραφία μας... τα ωραία μουνάκια που υπερέχουν της γραφής τους πλάι σ' εκείνα που δεν υπερέχουν πια... Είναι τόσο η ποίηση πρόφαση που μπορεί και να μην υπάρχει... γιατί η ποίηση είναι για κατά μόνας ανάγνωση... κι όχι το φάντασμα της ελευθερίας κατά Μπουνιουέλ, όπου χέζουν ομαδόν και τρώνε κατ΄ ιδίαν... μα είναι κι εκείνος ο ζητιάνος έξω που κοιμάται στον υπνόσακο με το ποτηράκι της ελεημοσύνης... και περιμένει... ελεύθερος από ποίηση γραπτή... μα πιο κοντά στο ζωντανό το ποίημα... να ξεκαυλώσει ο κόσμος απ' την κατανάλωση της παρουσίας του... και απαλά να κάμει την καλή του πράξη... μ' ένα νόμισμα... γιατί η δόξα τρέφεται από τη λήθη των ονομάτων και τρέφει τους ζητιάνους έξω από τους ναούς της ποίησης... Και είναι τόσο τρυφεροί οι φίλοι μου που ρωτάν για τα παιδιά... έχουν τόσο απαλά πρόσωπα στο φιλί πια... που αγγίζουν ένα κατερχόμενο θερμόμετρο φιλοδοξίας ως το μηδέν του ανθρώπου... που από ζώντας δεν έχει την ανάγκη για να γράφει πια... Να με κατηγορείτε... που δεν σας κάλεσαν... κι όχι γιατί έχω στα χέρια μου το μέλι σας και δεν το γλείφω... Πρόλαβα και πέρασα και πίσω κλείσαν τα νερά μαζί σας... Τόσο τρυφερά.



Πηγή: το ιστολόγιο του Γιώργου Μίχου