Σάββατο, 10 Μαΐου 2014

Τρία ποιήματα [Ελένη Κοφτερού]

(άτιτλο)

κάθε μικρή 
στα χέρια σου 
γραμμή
αντίσταση
στου κόσμου 
την ασυμμετρία



Κι άλλη Εμμονή Άνοιξης 

την καλοπιάνουν 
κι οι νεκροί την άνοιξη
το χώμα αφρατεύοντας 
για να βλαστήσουν οι κρυμμένοι σπόροι
στο ταβάνι του σπιτιού τους
εκεί 
που θα αλαφροπατήσουν  τα πουλιά
και θα γευτούν ζαχαρωμένο στάρι 

και μην ξεχνάμε 
πόσο χαίρονται
την αδέξια αδημονία των αγαπημένων
αφού ανάψουν τα καντήλια 
την άφατη λαχτάρα τους  να φύγουν γρήγορα 
από το νεκροταφείο
για να προλάβουν 
πριν φανεί
η σκληρή 
γυαλάδα
του καλοκαιριού 



Μοναξιά 

Κάθε νύχτα κομμάτιαζε 
τη μοναξιά 
σε μικρές τετράγωνες λέξεις

το χάραμα φτερούγιζαν 
σε ακανόνιστους σχηματισμούς 
πάνω απ' το κεφάλι του
φωνήεντα αγουροξυπνημένα 
και τανυσμένα σύμφωνα
πλέκουν τα δαχτυλάκια τους 
μιλούν ψιθυριστά 
μα δυνατά του λένε: 
"ο ουρανός είναι για να μπορεί ο ήλιος"

Δεν υπάρχουν σχόλια: