Zähle die Mandeln [Paul Celan]

Zähle die Mandeln

Zähle die Mandeln,

zähle, was bitter war und dich wachhielt,

zähl mich dazu:

Ich suchte dein Aug, als du’s aufschlugst und niemand dich ansah,

ich spann jenen heimlichen Faden,

an dem der Tau, den du dachtest,

hinunterglitt zu den Krügen,

die ein Spruch, der zu niemandes Herz fand, behütet.

Dort erst tratest du ganz in den Namen, der dein ist,

schrittest du sicheren Fußes zu dir,

schwangen die Hämmer frei im Glockenstuhl deines Schweigens,

stieß das Erlauschte zu dir,

legte das Tote den Arm auch um dich,

und ihr ginget selbdritt durch den Abend.

Mache mich bitter.

Zähle mich zu den Mandeln.

Count The Almonds

Count the Almonds,

count, what was bitter, watched for you,

count me in:

I sought your Eye, as it opened and no one announced you,

I spun that hidden Thread,

on which the Dew, of your thought,

slid down to the Pitchers,

that a Speech, which no one’s Heart found, guarded.

Only there did you enter wholly the Name, that is yours,

stepping sure-footedly into yourself,

the Hammers swung free in the Bell-Cradle of Silences, yours,

the Listened-For reached you,

the Dead put its arm round you too,

and the three of you walked through the Evening.

Make me bitter.

Count me among the Almonds.

Πηγή αγγλικής απόδοσης: poemhunter.com/i/ebooks.

   

 

ΜΕΤΡΑ ΤΑ ΑΜΥΓΔΑΛΑ

ΜΈΤΡΑ τα αμύγδαλα,

μέτρα, αυτό που ήταν πικρό και σε κράτησε ξύπνιο,

μέτρα σ’ αυτά και μένα:

Αναζητούσα το μάτι σου, όταν το άνοιξες και κανένας δεν σε κοίταξε,

άπλωσα εκείνο το μυστικό νήμα,

που πάνω του γλιστρώντας η δροσιά που σκέφτηκες

στάλαξε μέσα στις στάμνες,

αυτές τις στάμνες τις φυλά μια διδαχή, που κανενός καρδιά δεν άγγιξε.

Μόνον εκεί μπήκες ολόκληρη στο όνομα, αυτό το όνομα που είναι το δικό σου,

με σίγουρο βήμα πήγες να συναντήσεις τον εαυτό σου,

ελεύθερα δονήθηκαν τα σφυριά στο καμπαναριό της σιωπής σου,

η λέξη που αφουγκράστηκες έπεσε επάνω σου,

και το νεκρό αγκάλιασε κι εσένα,

κι έτσι κι οι τρεις αντάμα διασχίσατε το βράδυ.

Κάνε με πικρό.

Μέτρα στ’ αμύγδαλα κι εμένα.

Η ανωτέρω μετάφραση, από το πρωτότυπο στη γερμανική γλώσσα, είναι τής Ιωάννας Αβραμίδου και βρίσκεται στην ποιητική συλλογή «Μήκων και Μνήμη».

Μέτρησε τ’ Αμύγδαλα

Μέτρησε τ’ Αμύγδαλα,

Μέτρησε: αυτό που ‘τανε πικρό, που σε πρόσεχε,

Μέτρησε και μένα σ’ αυτό:

Το Μάτι σου ζητούσα καθώς άνοιξε και δεν σ’ ανακοίνωσε κανείς,

 Έπλεξα κείνο το κρυφό Νήμα,

Που πάνω του, η Δροσιά τής σκέψης σου, γλίστρησε

Σ’ εκείνες τις Στάμνες,

Που τις φυλά ο Λόγος και κανενός η Καρδιά δε βρήκε.

Εκεί μονάχα τρύπωσες ολοκληρωτικό το Όνομα, το δικό σου,

Με βήματα σταθερά, τον εαυτό σου να συναντήσεις πήγες,

Τα Χτυπητήρια, στον Κώδωνα των Σιωπών σου, ελεύθερα ταλαντεύονταν,

Αυτό που Αφουγκραζόσουνα σε βρήκε,

Το Νεκρό σε αγκάλιασε κι αυτό επίσης,

Και οι τρεις σας μες στη Νύχτα περπατήσατε.

Κάνε με πικρό

Και με τ’ Αμύγδαλα μέτρησέ με.

Η ανωτέρω μετάφραση, βασίστηκε στην αγγλική απόδοση η οποία, κρίνοντας πάντα από την απόδοση τής Ιωάννας Αβραμίδου, έχει κάποιες διαφοροποιήσεις, οι οποίες σε τίποτα δεν αλλάζουνε το περιεχόμενο τού υπέροχου αυτού ποιήματος. Να προσθέσω μόνο ότι τα αμύγδαλα συμβολίζουνε την αναγέννηση, την ελπίδα, τον πλούτο, τη σοφία, την ευημερία, τη γονιμότητα κ.α. Στην αρχαία Φρυγία, η Αμυγδαλιά θεωρούνταν ο Πατέρας όλων των Πραγμάτων. Με τα Πικρά Αμύγδαλα, ο Paul Celan, όλη η ποίηση τού οποίου βασίστηκε στις εμπειρίες του από τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, συμβολίζει τον καινούργιο αλλά πικρό κόσμο που ήθελε να χτίσει ο ναζισμός.

Το ποίημα παραμένει, και φοβάμαι θα παραμένει για πάντα, επίκαιρο. Οι πρωταγωνιστές αλλάζουν. Η πρώτη μάλιστα και η τελευταία στροφή όπου, ο εβραϊκής καταγωγής Paul Celan, βλέπει τον εαυτό του ότι μπορεί και αυτός να γίνει η πικρή ουσία στα αμύγδαλα, επαληθεύουν στις μέρες μας την ανατριχιαστική διαχρονικότητα τής ποίησής του.