Παρασκευή, 12 Απριλίου 2013

Σήμερα και αύριο [Paul Celan, μετ. Ιωάννα Αβραμίδου]


ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ.

Έτσι στέκομαι, πετρωμένος, στον
μακρινό τόπο, όπου σε οδήγησα:

Διαβρωμένες
από τη βροχή της άμμου οι δυο
κόγχες στην κάτω παρυφή του μετώπου.
Σκοτάδι αποκαλύπτεται
εντός.

Καταθρυμματισμένο
από σφυριά που σείονταν σιωπηλά
το σημείο,
όπου με άγγιξε το φτερωτό μάτι.

Πιο πίσω,
σφηνωμένο στον τοίχο,
το σκαλί,
πάνω του κάθεται η ανάμνηση.

Προς τα δω
στάζει, φορτωμένη με δώρα της νύχτας,
μια φωνή
απ’ όπου αντλείς για να πιεις.





Δεν υπάρχουν σχόλια: