[στην κορυφή τού Παρνασσού, το Λιάκουρα, 05.10.2025]

Στο παρόν παρουσιάζονται λίγες εικόνες από την (κυκλική) διαδρομή, την οποία ακολουθήσαμε με το Χρήστο Καραμήτσο, το πρωινό τής Κυριακής 5 Οκτώβρη 2025, από το χώρο τού πάρκινγκ τού Χ/Κ Φτερόλακκα, στα 1.787 μ. υψ., μέχρι την ψηλότερη κορυφή τού Παρνασσού, το Λιάκουρα, στα 2.457 μ. υψ. και πίσω. Η συγκεκριμένη διαδρομή, περί τα 15 με 16 χλμ. συνολικού μήκους, με την επιστροφή, δεν παρουσιάζει κάποια δυσκολία και στο μεγαλύτερο κομμάτι της γίνεται στο χωματόδρομο, ο οποίος ξεκινά από το ανωτέρω Χ/Κ και κινείται παράλληλα στο βαθύ ρέμα Αλοκαΐτικο, προς τα ανάντη του, το οποίο όμως διασχίζει σε ένα σημείο. Λίγο μετά από το σημείο που το διασχίζει απομακρύνεται ανατολικά του προς το σημείο που ξεκινάει το μονοπάτι το οποίο οδηγεί στην κορυφή Λιάκουρας. Ο εν λόγω χωματόδρομος σχηματίζει δύο κλειστές στροφές (πέταλα), οι οποίες παρακάμπτονται μέσω σηματοδοτημένων μονοπατιών, τα οποία συντομεύουνε τη διαδρομή. Ανεβαίνοντας ακολουθήσαμε μόνο το δεύτερο (κατά την ανάβαση) από αυτά ενώ κατεβαίνοντας και τα δυο και αυτό γιατί το πρώτο μονοπάτι κινείται, χαμηλά, λίγα μέτρα από την κοίτη ή σε αυτήν και ο πεζοπόρος χάνει τη θέα προς τις παλιές στάνες - εγκαταστάσεις κτηνοτρόφων και τη ρεματιά που έχει από το χωματόδρομο, ο οποίος περνά ψηλότερα, βόρεια τής κοίτης.

Η διαδρομή έχει σημειωθεί στο χάρτη από τη wikimapia:

Ακολουθούν εικόνες:

Από το Χ/Κ Φτερόλακκα μέχρι την αρχή τού μονοπατιού ανόδου προς την κορυφή Λιάκουρας.

Στη 2η εικόνα, στο βάθος, διακρίνονται οι ορεινοί όγκοι: αριστερά τής Γκιώνας, δεξιά τής Οίτης και αναμεσά τους, οριακά ο Τυμφρηστός Ευρυτανίας.

Στην 3η εικόνα, δεξιά τής κορυφής Βοϊδομάτι, οριακά ο χιονισμένος Όλυμπος. 

Στην τελευταία εικόνα ένα όμορφο παιχνίδι των ακτινών τού Ήλιου, λίγο πριν βγει από το βράχο, με τα χορτάρια στα χείλη τού γκρεμού.

Από το μονοπάτι ανόδου προς την κορυφή Λιάκουρας, η οποία διακρίνεται προς το τέλος τού 1ου video και στις 2η και 3η φωτογραφίες. Στο 2ο video η εντυπωσιακή θέα προς την κοιλάδα Χούνη ή Ξερόρεμα, ανατολικά τού Λιάκουρα, η οποία ξεκινά από την Τσαρκόραχη, πάνω από τα 2.300 μ. υψ. και βγαίνει μέχρι τις παρυφές τού Παρνασσού στο Φαράγγι Καχάλα και το χωριό Τιθορέα. Δίπλα στο μονοπάτι, στη θέση 38°31’58’’N 22°37’16’’E, υπάρχει μια μικρή σπηλιά, στο βάθος τής οποίας υπάρχει στενό πέρασμα προς τα κάτω, το εσωτερικό τού βράχου.

Από την κορυφή Λιάκουρας στην οποία υπάρχει και μικρή εγκατάσταση που μεταδίδει μετεωρολογικά δεδομένα, την οποία βρήκαμε στολισμένη από τη νυχτερινή παγωνιά, με κρυστάλλους υγρασίας, που δεν είχε λιώσει ακόμα. Η θέα από το Λιάκουρα είναι μαγευτική! Παρά το ότι περιβάλλεται από άλλες ψηλές κορυφές τού Παρνασσού, κάποιες από τις οποίες είναι μόλις λίγες δεκάδες μέτρα χαμηλότερες, η θέα είναι πανοραμική: η Γκιώνα και πίσω της οριακά τα Βαρδούσια όρη, ο Τυμφρηστός, η Οίτη, το Καλλίδρομο όρος, το όρος Όθρυς, ο Ελικώνας (από Στερεά Ελλάδα), το βουνό των Θεών: Όλυμπος, ο Κίσσαβος, το Πήλιο (από Θεσσαλία), όλοι οι ορεινοί όγκοι τής κεντρικής και βόρειας Εύβοιας (ενδεικτικά Καντήλι, Δίρφυς, Ξεροβούνι κ.α.), η Ζήρεια, τα Αροάνια όρη, ο Ερύμανθος, το Παναχαϊκό όρος (από Πελοπόννησο) κ.λπ.

Και όταν τέλος πάντων αποφασίσαμε να επιστρέψουμε, τα σύννεφα αρχίσανε το παιχνίδι τους με τις κορυφές τού ανατολικού Παρνασσού!