LXXVI
Be gracious to the King. You cannot feign
That nobody was tyrant, that the sword
Of justice always gave the just award
Before these Ghassanites began to reign.
Να είστε ευγενικοί με το Βασιλιά. Δεν μπορεί να παριστάνουμε
Πως κανείς δεν ήταν τύραννος, πως το σπαθί
Της δικαιοσύνης πάντα απέδιδε το δίκιο
Προτού αρχίσουνε να βασιλεύουν αυτοί οι Γασσανίδες.*
LXXVII
You cultivate the ranks of golden grain,
He cultivates the cavaliers. They go
With him careering on some other foe,
And your battalions will be staunch again.
Εσείς καλλιεργείτε τις σειρές των χρυσών σιτηρών,
Αυτός καλλιεργεί ιππότες. Πηγαίνουνε μαζί του,
Μισθοφόροι, σε κάποιον άλλο εχθρό ενάντια,
Και τα τάγματά σου θα είναι πάλι πιστά.
LXXVIII
The good law and the bad law disappear
Below the flood of custom, or they float
And, like the wonderful Saraby coat,
They captivate us for a little year.
Ο καλός νόμος και ο κακός νόμος εξαφανίζονται
Όταν πνίγονται απ’ το έθιμο, ή επιπλέουν
Και σαν το υπέροχο παλτό σαραμπί,
Μας αιχμαλωτίζουνε για λίγο χρόνο.
LXXIX
God pities him who pities. Ah, pursue
No longer now the children of the wood;
Or have you not, poor huntsman, understood
That somebody is overtaking you?
Ο Θεός συμπονά αυτόν που συμπονά. Αχ, σταμάτα
Να κυνηγάς τα παιδιά τού δάσους·
Ή δεν έχεις, αξιολύπητε κυνηγέ, καταλάβει
Πως κάποιος σε προσπερνά;
LXXX
God is above. We never shall attain
Our liberty from hands that overshroud;
Or can we shake aside this heavy cloud
More than a slave can shake aside the chain?
Ο Θεός είναι ψηλά. Δεν θα καταφέρουμε ποτέ
Να ελευθερωθούμε από χέρια που μας καλύπτουν.
Ή μπορούμε ν’ απαλλαγούμε απ’ αυτό το βαρύ σύννεφο
Περισσότερο απ’ όσο ένας σκλάβος μπορεί να απαλλαγεί από τις αλυσίδες;
Πηγή: gutenberg.org.
* Το αραβικό βασίλειο των Γασσανιδών, ιδρύθηκε από απογόνους τής φυλής Αζντ, όταν προσηλυτιστήκανε στο Χριστιανισμό και μετανάστευσαν, αρχές του 3ου μ.Χ. αι., από την περιοχή τής σημερινής Υεμένης στην περιοχή τού Λεβάντε, για να αποφύγουνε τις θρησκευτικές διώξεις στην προϊσλαμική Αραβία.
Το κράτος τους έγινε εξαρτημένο κράτος τής Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και αφενός πολεμήσανε στο πλευρό της εναντίον των Σασσανιδών Περσών και των Αράβων υποτελών τους, των Λαχμιδών αφετέρου λειτούργησαν ως ζώνη προστασίας του, από τις επιδρομές των Βεδουίνων.
Το κράτος τους καταλύθηκε το 636 μ.Χ. μετά τη μάχη στο Γιαρμούκ και τη συντριπτική νίκη των μουσουλμάνων πλέον Αράβων επί των βυζαντινών, η οποία άνοιξε την πόρτα τής αραβικής εξάπλωσης στη Μέση Ανατολή και τη βόρειο Αφρική. Πολλοί από τους Γασσανίδες εξισλαμιστήκανε και όσοι δεν δεχτήκανε τη νέα θρησκεία ενσωματωθήκανε με τους χριστιανικούς πληθυσμούς στη Δαμασκό και την ευρύτερη περιοχή γύρω από αυτήν.
Ο Abu al-Ala al-Maarri, 973 – 1057 μ.Χ., έζησε τέσσερις αιώνες μετά τη διάλυση τού κράτους των Γασσανιδών, οπότε η λέξη: these (αυτοί) ήταν ένας ιδιοφυής τρόπος να εκφράσει – ο αγνωστικιστής και με ελεύθερο πνεύμα φιλόσοφος Abu al-Ala al-Maarri – τη διαχρονικότητα των καταχρήσεων τής εξουσίας χωρίς να κάνει άμεση αναφορά στη μουσουλμανική τής εποχής του.
Πηγή: en.wikipedia.org.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου