Στην πραγματικότητα, αυτό είναι που προκαλεί
τόση εχθρότητα απέναντί μου:
Η ανεξαρτησία μου, που είναι η δύναμή μου,
συνεπάγεται τη μοναξιά, που είναι η αδυναμία μου.
Π.Π. Παζολίνι
ΠΟΎ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ
Θα τη λένε Ιταλία;
Θα τραγουδούν μες στον κόρφο της
εκατομμύρια νεκροί, στον κόρφο της;
εγώ θα τραγουδώ στον κόρφο της;
– Ιταλία, όνομα φωτεινό;
Όχι, φίλε μου!
Η άγνοια,
η εγκαρτέρηση,
τα πάθη, πάθη χωρίς έρωτα.
Όχι, φίλε μου!
Η άγνοια,
η εγκαρτέρηση,
τα πάθη.
Πέντε χρόνια Δημοτικό,
άπειρα χρόνια δουλειά,
βλαστήμιες και σκιά
από ακατέργαστες σκέψεις,
πατρίδα!
Σχολείο, βλαστήμιες και σκιά,
κι ο σταυρός της εργασίας
χαμένος όλος μες στην άγνοια,
στην εγκαρτέρηση, στην Ιταλία
και στα άπειρα χρόνια δουλειάς.
Όχι, φίλε μου!
Πατρίδα, για μένα, είναι μια δίψα
κλεισμένη σ' ένα στήθος που καίγεται από την ξηρασία.
Κανείς δεν αγαπά τα άπειρα χρόνια δουλειάς μου,
η πατρίδα μου είναι στη δίψα μου γι’ αγάπη.
Όχι, φίλε μου!
Από την ποιητική συλλογή:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου