Ο Nikolai Stepanovich Gumilev ή Gumilyov (Николай Степанович Гумилёв), 15.04.1886 – 26.08.1921, ήτανε Ρώσος ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας, ταξιδιωτικός συγγραφέας και στρατιωτικός. Ήταν από τα ιδρυτικά μέλη τού κινήματος των Ακμειστών, σύζυγος τής κορυφαίας ποιήτριας Άννας Αχμάτοβα και πατέρας τού σοβιετικού ιστορικού, εθνολόγου, ανθρωπολόγου και μεταφραστή Λεβ Γκουμίλιοφ.
Γεννήθηκε στην πόλη Κρονστάνδη, στο νησί Κότλιν, και ως παιδί είχε το παρατσούκλι Montigomo (Το Νύχι τού Γερακιού). Στο γυμνάσιο τού Tsarskoye Selo, στο οποίο σπούδασε, είχε δάσκαλο το συμβολιστή ποιητή Innokenty Annensky, ο οποίος τον έστρεψε στην ποίηση.
Το πρώτο του ποίημα, «Я в лес бежал из городов» (Έφυγα από τις πόλεις στα δάση), δημοσιεύτηκε στις 8 Σεπτέμβρη 1902 στην εφημερίδα Tifliski Listok.
Ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη αλλά και την Αφρική η οποία τον γοήτευσε και στην οποία ταξίδευε σχεδόν κάθε χρόνο. Μεταξύ άλλων κυνηγούσε σποραδικά λιοντάρια, συνέβαλε στην ανάπτυξη της Αιθιοπίας, δώρισε μια μεγάλη συλλογή αφρικανικών αντικειμένων στο Μουσείο Ανθρωπολογίας και Εθνογραφίας στην Αγία Πετρούπολη ενώ στην ποιητική συλλογή «Η Σκηνή» (1921), συγκέντρωσε τα καλύτερα ποιήματά του με αφρικανικά θέματα, ένα από τα οποία ήταν η «Καμηλοπάρδαλη».
Μαζί με τον Sergey Gorodetsky ιδρύσανε τη «Συντεχνία των Ποιητών», η οποία διαμορφώθηκε ενάντια στον αόριστο μυστικισμό τού ρώσικου συμβολισμού και σύμφωνα με τις μεσαιωνικές συντεχνίες της Δυτικής Ευρώπης. Θεωρούσανε ότι η ποίηση χρειάζεται δεξιοτεχνία όπως ακριβώς την χρειάζεται η αρχιτεκτονική και συγκρίνανε τη συγγραφή ενός καλού ποιήματος με την κατασκευή ενός καθεδρικού ναού.
Κατά τη διάρκεια του Α’ΠΠ πολέμησε στην Ανατολική Πρωσία και τη Μακεδονία και παρασημοφορήθηκε.
Αργότερα εναντιώθηκε στην Οκτωβριανή Επανάσταση – δεν δίσταζε να εκφράζει και δημόσια την αντίθεσή του στο καθεστώς των μπολσεβίκων• μάλιστα μια φορά έκανε δημόσια το σταυρό του – ενώ το 1918 χώρισε με την Άννα Αχμάτοβα καθώς συζούσε ήδη με άλλη γυναίκα.
Στις 3 Αυγούστου 1921 συνελήφθηκε με την κατηγορία τής συμμετοχής στην (ανύπαρκτη πάντως) φιλομοναρχική οργάνωση, γνωστή ως «Στρατιωτική Οργάνωση τής Πετρούπολης» και εκτελέστηκε λίγες μέρες μετά μαζί με άλλους 61 συγκατηγορούμενους. Να σημειωθεί ότι ο Μαξίμ Γκόρκι, που ήτανε προσωπικός του φίλος, πήγε στη Μόσχα και απηύθυνε έκκληση στο Λένιν, αλλά δεν εισακούστηκε.
Poet
I heard from the garden a woman singing,
But I … I gazed at the moon.
My thoughts never wondered about that woman –
Since I fell in love with the moon.
No stranger am I to the beautiful goddess –
I do sense her gaze in return.
And neither tree branches or bats in the darkness
Will ever conceal me from her.
She likes her reflection in eyes of the poets,
Who have long forgotten their wives.
They look like the glittering scales of the dragons –
The hallowed bards of the seas.
Ποιητής
Απ’ τον κήπο άκουσα, μιας γυναίκας το τραγούδι,
Αλλά εγώ... ατένιζα το φεγγάρι.
Οι σκέψεις μου δεν αναρωτηθήκανε ποτέ για κείνη τη γυναίκα –
Από τότε που ερωτεύτηκα το φεγγάρι.
Δεν είμαι ξένος για την όμορφη θεά –
Νιώθω ως αντάλλαγμα το βλέμμα της.
Κι ούτε δέντρων κλαδιά ούτε νυχτερίδες στο σκοτάδι
θα με κρύψουνε ποτέ από αυτήν.
Η αντανάκλασή της, της αρέσει, στων ποιητών τα μάτια,
Που ‘χουνε ξεχάσει τις γυναίκες τους από καιρό.
Μοιάζουν με των δράκων τις αστραφτερές φολίδες –
Τους ιερούς βάρδους των θαλασσών.
Hokka
This girl with gazelle eyes
Is going to marry an American...
Why did Columbus find America?!
Το κορίτσι αυτό με τα μάτια γκαζέλλας
Έναν αμερικάνο πρόκειται να παντρευτεί…
Γιατί ο Κολόμβος βρήκε την Αμερική;
Το ανωτέρω θεωρείται ως το πρώτο ποίημα το οποίο παράπεμπε σε χαϊκού και γράφτηκε από ρώσο ποιητή. Αναφέρεται: στο thehaikufoundation.org.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου