Εικόνες από το λόφο Αλεποβουνίου ή Αράπη, στον Υμηττό, είχανε παρουσιαστεί και πριν 3,5 περίπου χρόνια. Στο παρόν παρουσιάζονται λίγες εικόνες από τη διαδρομή, την οποία ακολούθησα, στον εν λόγω λόφο, το πρωινό τής 10ης Ιούνη 2026, η οποία έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth:
Αυτή τη φορά αφετηρία και σημείο επιστροφής ήταν ο χώρος πάρκινγκ δίπλα στο γήπεδο «Μιχάλης Κρητικόπουλος».
Το δυτικότερο από τα δύο πυροφυλάκια, αυτό στην κορυφή:
Το ανατολικότερο, περί τα 95 μ. σε ευθεία ανατολικότερα – νοτιοανατολικότερα από το προηγούμενο, με τον καινούργιο Μετεωρολογικό Σταθμό:
---
Αυτό που αξίζει, στο μικρό κοίλωμα στο βράχο, προϊόν κατολίσθησης κομματιού τού βράχου, λίγα μέτρα από το δεύτερο πυροφυλάκιο, είναι οι πτυχώσεις στο βράχο.:
Η θέα των λόφων, από βόρεια προς τα νότια,: «αυτού που βρίσκεται ο Πύργος Ανθούσας», «Κυλλού Πήρα ή Κυραλένη», «Καλόγερος» και «Κουταλάδες», από το σημείο που βρίσκεται το ανωτέρω κοίλωμα, είναι πολύ καλή.
Οι λόφου αυτοί επειδή συνδέονται, με τον Υμηττό, με ψηλά διάσελα δεν θεωρούνται Προβουνά* του ενώ οι λόφοι δυτικά τής «Λεωφόρου Αλίμου – Κατεχάκη» είναι και αναφέρομαι, από τα βόρεια προς τα νότια, στους λόφους: Κόρακα ή Πετροκόρακα, Αλεποβούνι ή Αράπη, σε αυτόν πάνω από τη συνοικία Ζωοδόχος Πηγή και Βύρωνα.
---
---
Μετά από κάποιες χιλιάδες χιλιόμετρα πεζοπορίες σε ορεινούς όγκους, μια σίγουρη διαπίστωση που έχω είναι πως εκεί που πάνε μόνο ορειβάτες πεζοπόροι, τα μονοπάτια είναι που φανερώνουνε πως έχουνε βαδίσει άνθρωποι ενώ εκεί που πάνε – περνάνε άτομα άσχετα με το δάσος και ωχαδελφιστές (με χειρότερους φυσικά όλων τούς οδηγούς μηχανοκίνητων οχημάτων) οι εικόνες δείχνουν την ποιότητα μας ως λαό. Η «συγκομιδή» από κάτω και δίπλα από το κάθισμα ενώ 4-5 μέτρα παρακάτω υπάρχει δοχείο απορριμμάτων, το οποίο αδειάζει με μέριμνα εθελοντών ορεινών πεζοπόρων.
---
Φτάνοντας στο σημείο επιστροφής έκανα κι ένα μικρό κύκλο ακολουθώντας αρχικά ένα κακοτράχαλο ανηφορικό μονοπάτι, πάνω από το χώρο πάρκινγκ.
*Γενικότερα ως Προβουνό ενός μεγαλύτερου ορεινού όγκου θεωρείται ένα βουνό ή λόφος όταν βρίσκεται μετά από μια στενή κοιλάδα ή πλατιά ρεματιά, παράλληλα (αυτό/ός ή σε σειρά με άλλα/ους) και δίπλα στον κύριο ορεινό όγκο, ο οποίος είναι ένα επίμηκες μακρόστενο και ψηλότερο βουνό. Στην Αττική τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι:
Οι ανωτέρω λόφοι, δυτικά προβουνά τού Υμηττού,
Ο ορεινός όγκος Διονυσοβούνι, βόρειο προβουνό τού Πεντελικού όρους και
Οι λόφοι Πυργάρι, Μασούρη, Κάστρο και Μυτούλα, δυτικά προβουνά τού Ποικίλου όρους (η μεταξύ τους κοιλάδα, η Ζαβερδέλα, είναι η δυτική Κρωπία των αρχαίων ενώ πρακτικά το Θριάσιο Πεδίο βρίσκεται δυτικά αυτών των προβουνών και όχι του Ποικίλου όρους).
