Μετά τις αρχές Ιούνη, όταν έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες καθαρισμού των ξερών χόρτων κ.λπ. ο λόφος Φιλοπάππου (πρακτικά οι τρείς λόφοι Νυμφών, Πνύκας και Μουσών ή Φιλοπάππου) σού προσφέρει απλόχερα θέαση των διάσπαρτων, όπως αναδύονται από το έδαφος, σε όλο του την έκταση, αρχαίων μελών (όσων δεν γινότανε να μεταφερθούνε στα μουσεία) και σμιλευμένων βράχων, στους οποίους στηριζόντουσαν όλων των ειδών τα αρχαία κτίσματα.
Πρόκειται για ένα τόπο όπου ο μύθος και η ιστορία ρέουν αδιάλειπτα στο χρόνο και εικόνες από το χώρο έχουνε παρουσιαστεί κατ’ επανάληψη στο παρόν ιστολόγιο.
Όσες ακολουθούνε ληφθήκανε το απόγευμα τής 25ης Ιούνη 2025 (σ.σ. η 4η δείχνει μια αναθηματική κόγχη):
Στην επιστροφή πέρασα από μια σπηλιά, στη θέση 37°58’13’’N 23°42’55’’E, δίπλα στον περιφερειακό δρόμο, γύρω στα 2 μ. πάνω από αυτόν, η οποία ανήκει στις ελάχιστες, στο λόφο Φιλοπάππου, που δεν έχουνε διαμορφωθεί υπόσκαφα. Ίσως για αυτό να μην υπάρχει (εξ όσων γνωρίζω) κάποιος μεσαιωνικός μύθος να συνδέεται με αυτήν. Συνδέεται όμως η σύγχρονη ιστορία μας αφού μέχρι πρόσφατα, ίσως και ακόμα, χρησιμοποιούταν ως τόπος διαμονής κάποιου ή κάποιων άστεγων.
Η τελευταία εικόνα δείχνει τις ελάχιστες τρώγλες, που έστω και ερείπια διατηρούνται από την περίφημη Συνοικία Ασυρμάτου ή Ατταλιώτικα ή Πέτρινα (μετά το 1953) ή Συνοικία το Όνειρο, εικόνες από την οποία μείνανε στην ιστορία από την εξαιρετική ταινία: Συνοικία το Όνειρο.
Δεξιά στην εικόνα διακρίνεται οριακά το δρομάκι οδ. Λακείου. Δεξιά από αυτό σώζονται 2-3 ακόμα σπιτάκια και επίσης η μικρή εκκλησία Μεταμόρφωση τού Σωτήρα.
Η υπόψη συνοικία ιδρύθηκε το 1922 όταν στον υπολειμματικό χώρο παλιού λατομείου, στα δυτικά τού λόφου Φιλοπάππου, περί τα 30 στρέμματα έκτασης, εγκατασταθήκανε, σε τρώγλες λίγων τ.μ. που φτιάξανε οι ίδιοι με ό,τι πρόχειρο υλικό βρίσκανε, 800 οικογένειες αποτελούμενες από 3000 μικρασιάτες από την Αττάλεια (εξ ου και Συνοικία Ατταλιώτικα). Λίγο βορειότερα – σήμερα δεν σώζεται αφού γκρεμίστηκε αρχές δεκαετίας τού 1950 για να φτιαχτούνε τα Πέτρινα (οι σημερινές πέτρινες πολυκατοικίες τής περιοχής εξ ου και το όνομα Πέτρινα) – υπήρχε η Σχολή Ασυρμάτου τού πολεμικού ναυτικού (εξ ου και Συνοικία Ασυρμάτου).
Το 1953 χτίζονται τα πρώτα πέτρινα για να εγκατασταθούν εκεί οι πρόσφυγες από τις τρώγλες (εξ ου και το Συνοικία Πέτρινα).
Το 1961 γυρίζεται εκεί η περίφημη ταινία Συνοικία το Όνειρο.
Το 1967 αφενός χτίζεται η χαρακτηριστική μεγάλη εργατική πολυκατοικία, όπου κατοικήσανε και οι τελευταίοι εναπομείναντες πρόσφυγες από την υπόψη Συνοικία αφετέρου ολοκληρώνεται ο περιφερειακός τού Φιλοπάππου, ο οποίος κόβει περίπου στη μέση την περιοχή που βρισκόταν η εν λόγω Συνοικία.
Στη δεκαετία τού 1970 η περιοχή πήρε τη σημερινή της εικόνα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου