28 Σεπτεμβρίου 2025

[στον Υμηττό, 28.09.2025]

Το συννεφιασμένο πρωινό τής Κυριακής 28 Σεπτέμβρη 2025 ακολούθησα τη διαδρομή που έχω σημειώσει στο χάρτη από το Google earth, στον Υμηττό, νότια τής Μονής Καρέα…


…το μεγαλύτερο μέρος τής οποίας έγινε σε πεζοπορικά μονοπάτια, στο κακοτράχαλο, διαβρωμένο, κατακερματισμένο, αλλά με σταθερά πατήματα ασβεστολιθικό τοπίο τού κεντρικού δυτικού Υμηττού. Περιοχή από την οποία εικόνες έχουνε κατ’ επανάληψη παρουσιαστεί στο παρόν ιστολόγιο.
Ξεκίνησα από τη Μονή Καρέα και ανέβηκα το μονοπάτι μέχρι και την 3η διασταύρωσή του με το χωματόδρομο, ο οποίος ξεκινά από τη Μονή Καρέα, κατευθύνεται νότια και λίγο πριν τα Αστυνομικά Ηλιούπολης διακλαδίζεται σε αυτόν που συνεχίζει νότια και αυτόν που στέφεται αριστερά και γυρίζει βόρεια, περνά από το Καταφύγιο Υμηττού και καταλήγει στη θέση «Στάνη». Εκεί συνέχισα για λίγο στο χωματόδρομο μέχρι τη στροφή πάνω από το Καταφύγιο, όπου βρίσκονται τρεις πλαστικές δεξαμενές νερού. Από εκεί κατέβηκα στο Καταφύγιο, το οποίο χτίστηκε σε χώρο παλιού (ίσως αρχαίου) λατομείου πέτρας, στον υπολειμματικό κάθετο βράχο τού οποίου υπάρχουνε σχηματισμοί διακόσμου σπηλαίων, σημάδι ότι εκεί υπήρχε σπηλιά που καταστράφηκε από τη λειτουργία τού λατομείου.:


























Από εκεί κινήθηκα, για λίγες δεκάδες μέτρα, εκτός μονοπατιού και ανέβηκα μια μικρή ρεματιά…





















…μέχρι το μονοπάτι, από πάνω, που ξεκινάει από τη στροφή τού χωματόδρομου, πάνω από το Καταφύγιο, που αναφέρθηκε ανωτέρω.
Το ακολούθησα προς τα νότια…

























…μέχρι τη θέση Δελφοί*:




















Από εκεί συνέχισα μέχρι το σημείο, κοντά στη ρεματιά Σαρίνα, που το μονοπάτι σταματά καθώς συναντά το μονοπάτι, στο οποίο πέφτει και το οποίο έρχεται από την κορυφογραμμή, περνά από το εικονοστάσι «Μεταμόρφωση» και κατεβαίνει, παράλληλα στο ρέμα Σαρίνα, στον πάνω χωματόδρομο, στην περιοχή κάτω από την απόκρημνη βραχοσειρά, η οποία δεσπόζει τής περιοχής δυτικά τού κεντρικού Υμηττού.


























Επέστρεψα ακολουθώντας το μονοπάτι προς τα πίσω.     

* Δελφοί: Αρχαίο τοπωνύμιο από τη λέξη δελφύς: μήτρα τής γυναίκας, κοιλότητα. Εκτός από την αρχαία πόλη στη Φωκίδα, με το περίφημο Μαντείο (που βρίσκεται στη βόρεια πλαγιά τής κοιλάδας που σχηματίζει ο ποταμός Πλείστος), συναντιέται και αλλού:
-ως Δέλφι: η κορυφή τού όρους Δίρφυς με τις εντυπωσιακές βαθιές δολίνες και 
-στον Υμηττό, 260 περίπου μέτρα νότια τού Καταφύγιου Υμηττού, πάνω από προεξοχή βράχου, σε πλατύ κοίλωμα, στα ανάντη απόκρημνης ρεματιάς, εικόνες από την οποία είχανε παρουσιαστεί και πριν πέντε περίπου χρόνια.

Δεν υπάρχουν σχόλια: