Η παρουσία
Στην Μαρία Κάλλας*
Ήταν ουράνιο αυτό που χάθηκε
κι αγία η άρρωστη ψυχή.
Το τίποτα ήταν ένας αγέρας που άλλαζε ανεξήγητα
κατεύθυνση, με πλήρη επίγνωση πάντα των προορισμών του.
Στο τίποτα που ταξίδευε
εμπνευσμένο από ψηλά
παιγνιδιάρικο σαν ένα ρέμα χαμηλά
αυτό που είχε σημασία ήταν πάντα μία ιστορία
που με κάποιο τρόπο είχε ξεκινήσει
κι έπρεπε να συνεχιστεί: η δικιά σου.
Ποιος με φώναξε εκεί;
Κάθε πρωί άρχιζε πάλι η τραγωδία της ύπαρξης,
πίσω από τα μπαλκόνια, στην αρχή κλειστά και μετά
ανοικτά, όπως σε μια Εκκλησία.
Ο θεϊκός άνεμος φυσούσε ανώφελα
ή μόνο για τους μάρτυρες -
Μετά οι συνήθειες, αυτές οι αδελφές της τραγωδίας -
η θάλασσα κι ο αγέρας της υμνήθηκαν με επαίνους της καρδιάς μας -
Το δικό σου “esse est percipi” συναντούσε τρομερά
εμπόδια να υπερπηδήσει, και κάθε νίκη ήταν μια νίκη μικρή,
κι έπρεπε να ξαναρχίσεις αμέσως,
σαν ένα άνθος που έχει διαρκώς ανάγκη από νερό.
Εγώ όμως Μαρία, δεν είμαι αδελφός.
Επιτελώ άλλες λειτουργίες, που δε γνωρίζω
όχι εκείνη της αδελφοσύνης,
εκείνης τουλάχιστον που γίνεται συνένοχη,
που είναι τόσο κοντά στην υποταγή και στην ηρωική άγνοια των ανθρώπων,
δικά σου αδέλφια είναι, παρόλα αυτά, όχι δικά μου.
Κι εσύ, τρομοκρατημένη από την υποψία ότι δεν θα είναι πια,
το γνωρίζεις κι αυτό,
καταφέρνεις να γίνεις μητέρα του εαυτού σου.
Επιτρέπεις στο μικρό κορίτσι να είναι βασίλισσα,
να ανοίγει και να κλείνει τα παράθυρα σαν μια ιεροτελεστία
σεβαστή από τους καλεσμένους,
τους υπηρέτες, τους μακρινούς θεατές.
Κι όμως, αυτό, αυτό το μικρό κορίτσι,
αρκεί ένα λεπτό μόνο να νιώσει παραμελημμένο
κι αισθάνεται χαμένο για πάντα.
αχ, όχι σε ακίνητα νησιά
αλλά στη φρίκη της ανυπαρξίας, φυσάει ο αγέρας,
ο θεϊκός άνεμος
που δε θεραπεύει, αλλά μάλλον σε αρρωσταίνει όλο και περισσότερο.
Κι εσύ προσπαθείς να σταματήσεις το μικρό κορίτσι που ήθελε να γυρίσει πίσω,
δεν υπάρχει ούτε μια ημέρα, μια ώρα, ένα λεπτό
που η απελπισμένη προσπάθεια μπορεί να τερματήσει.
γραπώνεσαι σε οτιδήποτε
και μου προκαλείς την επιθυμία να σε φιλήσω.
Πηγή: ejournals.lib.auth.gr.
*Η Μαρία Κάλλας γεννήθηκε σαν σήμερα το 1923.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου