Οι Μήνες τελειώνουν – τα Χρόνια – ένας Κόμπος –
Δύναμη καμιά δεν μπορεί να τον λύσει
Να τεντωθεί λίγο περισσότερο
Ένα κουβάρι Δυστυχίας –
Η Γη ξαπλώνει αυτές τις κουρασμένες ζωές
Στα μυστηριώδη Συρτάρια της –
Πολύ τρυφερά, χωρίς καμία αμφιβολία
Μια απόλυτη Γαλήνη –
Ο τρόπος των Παιδιών –
Αν κι από τη Μέρα κουρασμένα –
Τα ίδια –το θορυβώδες Παιχνίδι
Δεν μπορούνε να βάλουνε στην άκρη –
The Months have ends – the Years – a knot –
No Power can untie
To stretch a little further
A Skein of Misery –
The Earth lays back these tired lives
In her mysterious Drawers –
Too tenderly, that any doubt
An ultimate Repose –
The manner of the Children –
Who weary of the Day –
Themselves – the noisy Plaything
They cannot put away –
423
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου