Στο παρόν παρουσιάζονται λίγες εικόνες από το φαράγγι Βουτσίμου (από την ομώνυμη γέφυρα, πάνω από τον ποταμό Κράθι, στο δρόμο που οδηγεί στο χωριό Βούτσιμος από την Ακράτα) ή Περιστεριώνα, ένα πανέμορφο αχαϊκό «Πάντα Βρέχει» (αφού ο τίτλος «Πάντα Βρέχει» και δίκαια ανήκει στο υπέροχο Ευρυτανικό φαράγγι).
Η μικρή, όχι δύσκολη αλλά απαιτητική που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής σε κάθε βήμα, διαδρομή την οποία ακολούθησα για να κατέβω από τη γέφυρα στην κοίτη και στη νότια είσοδο τού φαραγγιού, έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth:
Ξεκίνησα από τη γέφυρα, όπου άφησα το αυτοκίνητο δίπλα σε μια δεξαμενή νερού, η οποία δεξαμενή αφενός συγκρατεί και, υποθέτω, διοχετεύει πηγαίο νερό μέσω σωληνώσεων αφετέρου αφήνει μέρος του να πέσει στον καταρράκτη που καταλήγει στο Φαράγγι:
Ακολούθησα για λίγο ένα χωματόδρομο που φεύγει νότια, κάτω από το δρόμο, πριν από τη γέφυρα, και μετά (σ.σ. υπάρχει κούκος και κορδέλα που σε οδηγούν) το αρκετά επικλινές χωμάτινο οφιοειδές μονοπάτι προς την κοίτη. Η χρήση μπατόν απαραίτητη.:
Φτάνοντας στην κοίτη, η οποία κατέβαζε πολύ νερό, το οποίο κινείται ορμητικά μεταξύ μεγάλων βράχων και επίσης σχηματίζει μικρές βάθρες με βάθος έως και πάνω από 2 μ. …
…κινήθηκα βόρεια, όπως πάνε τα νερά, προς την είσοδο τού στενού, ψηλού φαραγγιού.:
Θα πρέπει να τονιστεί ότι είναι δεδομένο πως θα βραχείς μέχρι τουλάχιστον το ένα μέτρο ύψος ενώ πολλά πατήματα γίνονται πάνω σε γλιστερούς βράχους.
Λίγα μέτρα μετά την είσοδο στο φαράγγι…
…βρίσκεσαι σε ένα σημείο που η μόνη λέξη που του αρμόζει είναι: Μαγεία!:
Αφού, πρώτα, ελλείψει αδιάβροχης θήκης, έβαλα το κινητό τυλιγμένο μες στο σακίδιο πλάτης, πλησίασα λίγο μέχρι σχεδόν κάτω από το σημείο που πέφτει ο κύριος όγκος τού νερού και κατόπιν επέστρεψα ακολουθώντας την ίδια διαδρομή. Να σημειωθεί ότι σε όλη τη διαδρομή στην κοίτη χρησιμοποιούσα το μπατόν για να ελέγχω το βάθος τού νερού.
Στην άλλη πλευρά τής γέφυρας βρίσκεται το μικρό εκκλησάκι Αγ. Απόστολοι.:
