Βροχή [Pier Paolo Pasolini, μετ. Ευαγγελία Πολύμου]

ΒΡΟΧΗ

Στην καρδιά μια βαρυθυμιά

από τ' αναπάντεχο σύννεφο

ενός ίσκιου που πέφτει

προτού ξεψυχήσει η αντηλιά.

Γιατί να ζεις ακόμη,

αν όλα τα ‘χεις ζήσει;

Αν μια βροχή μυρωμένη

όπως στα χρόνια

τα χαμένα, τα μόνα που άξιζαν,

ανακαλύπτει στον πανάρχαιο

αυτόν ίσκιο, άγνωστα ακόμη

υπόλοιπα ζωής;

Από τη Συλλογή – Ανθολογία... 

...από το σύνολο τού ποιητικού έργου τού Pier Paolo Pasolini, στην ιταλική γλώσσα (σ.σ. Από τον εκδοτικό οίκο 24γράμματα κυκλοφορεί και η Ανθολογία από το σύνολο τού ποιητικού έργου τού Pier Paolo Pasolini, στη φριουλανική ιταλική διάλεκτο.)

-κστ-

 

στο βηματισμό

στο φως μιας λάμπας

η βιοτή μιας σκιάς

This Land Is Your Land [music and lyrics Woody Guthrie]

"this machine kills fascists": πάντα γραμμένο στην κιθάρα του

Αυτός ο Τόπος είναι Δικός Σου

Αυτός ο τόπος είναι δικός σου και δικός μου

Απ’ την Καλιφόρνια μέχρι τής Νέας Υόρκης το νησί,

Απ’ το Κόκκινο Δάσος* μέχρι τα ζεστά νερά τού Ρεύματος τού Κόλπου·

Αυτός ο τόπος φτιάχτηκε για σένα και για μένα.

Καθώς σε τούτον πήγαινα το στενόμακρο δρόμο,

Από πάνω μου έβλεπα τον ατελείωτο αυτόν ουρανοξύστη·

Από κάτω μου έβλεπα τη χρυσαφένια αυτή κοιλάδα:

Αυτός ο τόπος φτιάχτηκε για σένα και για μένα.

Ατέλειωτα περιπλανιόμουν, τα βήματά μου ακολουθώντας

Στις λαμπερές αμμουδιές των διαμαντένιων έρημών της·

Και μια φωνή ολόγυρά μου ακουγόταν:

Αυτός ο τόπος φτιάχτηκε για σένα και για μένα.

Όταν βολτάριζα κι έλαμπε ο ήλιος,

Και τα στάρια στα χωράφια κυμάτιζαν και τα σύννεφα σκόνης κυλούσαν,

Καθώς η ομίχλη σηκωνόταν, έψελνε μια φωνή:

Αυτός ο τόπος φτιάχτηκε για σένα και για μένα.

Καθώς περπατώντας πήγαινα, μια πινακίδα είδα εκεί

Πως «Απαγορεύεται η είσοδος» η πινακίδα έγραφε

Μα από την άλληνε πλευρά τίποτα δεν έγραφε,

Αυτή η πλευρά για σένα και για μένα φτιάχτηκε.

Στου καμπαναριού τη σκιά το λαό μου είδα,

Στην Πρόνοια το λαό μου είδα·

Καθώς στέκονταν εκεί πεινασμένοι, εκεί στάθηκα ρωτώντας:

Είν’ αυτός ο τόπος φτιαγμένος για σας και για μένα;

Ζωντανός κανένας να με σταματήσει δεν υπάρχει,

Καθώς σ’ αυτόν βαδίζω το δρόμο τής ελευθερίας·

Ζωντανός κανένας να με κάνει να γυρίσω πίσω δεν υπάρχει 

Αυτός ο τόπος φτιάχτηκε για σένα και για μένα.

*Κόκκινο Δάσος: Δάσος με σεγκόβιες στη βόρεια Καλιφόρνια. 

This Land Is Your Land

This land is your land This land is my land
From California to the New York island; 
From the red wood forest to the Gulf Stream waters 
This land was made for you and Me.

As I was walking that ribbon of highway, 
I saw above me that endless skyway: 
I saw below me that golden valley: 
This land was made for you and me.

I've roamed and rambled and I followed my footsteps 
To the sparkling sands of her diamond deserts; 
And all around me a voice was sounding: 
This land was made for you and me.

When the sun came shining, and I was strolling, 
And the wheat fields waving and the dust clouds rolling, 
As the fog was lifting a voice was chanting: 
This land was made for you and me.

As I went walking I saw a sign there 
And on the sign it said "No Trespassing." 
But on the other side it didn't say nothing, 
That side was made for you and me.

In the shadow of the steeple I saw my people, 
By the relief office I seen my people; 
As they stood there hungry, I stood there asking 
Is this land made for you and me?

Nobody living can ever stop me, 
As I go walking that freedom highway; 
Nobody living can ever make me turn back 
This land was made for you and me.

Πηγή: woodyguthrie.org

Ακούστε το εδώ.

[στην Πεντέλη, 27.01.2026]

Στο παρόν παρουσιάζονται λίγες εικόνες από τη διαδρομή, την οποία ακολούθησα στην Πεντέλη, από το χωματόδρομο, που ξεκινά περί τα 470 μ. μετά την Πηγή Καρακαντά, μέχρι τον εγκαταλελειμμένο Ι.Ν. Μεταμόρφωση Σωτήρα στην κορυφή Πύργαρι ή Πυργάρι ή Πέργαρι τής Πεντέλης. Η διαδρομή έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth.: 

 

Μετά την καταστροφική περσινή φωτιά, η οποία, αν λάβουμε υπόψη μας το πόσες φορές τα τελευταία χρόνια έχει καεί η κεντρική και ανατολική Πεντέλη, μηδένισε τις ελπίδες για φυσική αναγέννηση τού κάποτε πανέμορφου πευκοδάσους, επέλεξα αυτήν την εποχή να ξαναβρεθώ στο πληγωμένο ποικιλοτρόπως αλλά πάντα πανέμορφο Πεντελικό όρος καθώς οι πλαγιές θα ήτανε πράσινες έστω και από τα χορτάρια.

Η διαδρομή, στο ανάγλυφο όπως έχει διαμορφωθεί από τα ασβεστολιθικά και τα ηφαιστειογενούς προέλευσης πετρώματα, είναι πανέμορφη και εικόνες από αυτήν έχουνε κατ’ επανάληψη παρουσιαστεί στο παρόν ιστολόγιο* με εξαίρεση ένα μικρό εκκλησάκι, το οποίο βρίσκεται μες στο εγκαταλελειμμένο πια στρατόπεδο τής Π.Α. Να σημειωθεί ότι η πρόσβαση πλέον απαγορεύεται σε μια περιφραγμένη περιοχή μέρος τού παλιού στρατοπέδου.

Ανεβαίνοντας:

Πατημασιές αγριογούρουνου:

Στην Κορυφή:

Οι επόμενες τέσσερις από το προαναφερθέν εκκλησάκι (κατεστραμμένο από την περσινή φωτιά):

---

Το εσωτερικό από τον Ι.Ν. Μεταμόρφωση Σωτήρα, εικόνες από τον οποίο είχανε παρουσιαστεί στην ανάρτηση τής 23ης Δεκέμβρη 2023:

Κατεβαίνοντας:   

*ενδεικτικά:

ανάρτηση - 15.03.2020 

ανάρτηση - 29.12.2022 

ανάρτηση - 23.12.2023 

ανάρτηση - 30.04.2024. 

Ich kann dich noch sehn [Paul Celan]

Ich kann Dich noch sehn

Ich kann Dich noch sehn: ein Echo,

ertastbar mit Fühl –

wörtern, am Abschieds –

grat.

Dein Gesicht scheut leise,

wenn es auf einmal

lampenhaft hell wird

in mir, an der Stelle,

wo man am schmerzlichsten Nie sagt.

Πηγή: deutschelyrik.de. 

I Can Still See You

I can still see you: an Echo,

to be touched with Feeler –

Words, on the Parting –

Ridge.

Your face softly shies away,

when all at once there is

lamp-like brightness

in me, at the Point,

where most painfully one says Never.

Μετάφραση από τα γερμανικά: poemhunter.com. 

Μπορώ ακόμα να σε δω

Μπορώ ακόμα να σε δω: μια Ηχώ

Απτή –

Λέξεις, στον Αποχωρισμό –

Όριο.

Το πρόσωπό σου διστάζει απαλά,

όταν ξαφνικά

φωτίζεται σα λάμπα

μέσα μου, στο Σημείο,

που το να Μην μιλάει κάποιος είναι το πιο οδυνηρό. 

[στο Ιερό τής Αφροδίτης και του Έρωτος. στην Ιερά Οδό, 25.01.2026]

Στο παρόν παρουσιάζονται εικόνες από ένα σημαντικότατο αρχαιολογικό χώρο, στην Ιερά Οδό, στο ύψος τού Σκαραμαγκά, στις νοτιοδυτικές παρυφές τού Ποικίλου όρους, το «Ιερό τής Αφροδίτης και του Έρωτος», γνωστό ως Ιερό Αφροδίτης, με τις χαρακτηριστικές σμιλευμένες κόγχες στο βράχο.

Ο χώρος είναι πολύ προσεγμένος και για ορισμένες ώρες ελεύθερα επισκέψιμος.

Στο χάρτη από το Google earth…

…έχουνε σημειωθεί οι κύριοι χώροι, σύμφωνα με το Σχέδιο από το αρχείο τού Ιωάννη Τραυλού, υπ’ αριθμό 869 τού 1939, ο οποίος και είχε κάνει ανασκαφές στο χώρο.

Στο μέσον της διαδρομής Αθήνας-Ελευσίνας υπήρχε ιερό της Αφροδίτης που αποτελούσε μία από τις σημαντικότερες στάσεις της ελευσινιακής πομπής.

Η λατρεία της Αφροδίτης ήταν διαδεδομένη στην Αττική και σχετιζόταν με τη γονιμότητα και την αναγέννηση της φύσης. Ιερά της θεάς υπήρχαν στις κλιτύες της Ακρόπολης, στην αρχαία Αγορά και στον Ιλισό.

Το ιερό που λειτούργησε από τον 4ο αι. π.Χ. μέχρι και τους ρωμαϊκούς χρόνους, ήταν υπαίθριο, με περίβολο ακανόνιστου ορθογωνίου σχήματος. Διέθετε μικρό ναό, αυλή, βωμό, δεξαμενές νερού και οικία ιερέων. Χαρακτηριστικές είναι οι λαξευμένες στον βράχο κόγχες για την τοποθέτηση των αφιερωμάτων των πιστών, τα οποία περιλάμβαναν μικρά αγάλματα της θεάς, περιστέρια ή ρόδια (ιερά σύμβολα) ή γυναικεία γεννητικά όργανα. Οι επιγραφές σε αυτά μας πληροφορούν ότι τα ανέθεταν κυρίως γυναίκες, ωστόσο υπάρχουν και ανδρικά ονόματα αναθετών.

Νότια του ιερού η αρχαία Ιερά Οδός διακλαδιζόταν. Το ορεινό σκέλος ακολουθούσε ανοδική πορεία προς την κορυφή του λόφου της Ηχούς, ενώ το κύριο σκέλος συνέχιζε την πορεία του δυτικά με κατεύθυνση προς τη θάλασσα.

Πηγάδι – Δεξαμενή νερού

Το Τείχος Αργών Λίθων – Τάφοι

Η Οικία Ιερού (Η Οικία των Ιερέων)

Το Ιερό τής Αφροδίτης

[στη Μοσχοσπηλιά ή Σπήλαιο Νυμφών ή Σχιστού, στο Αιγάλεω όρος, 24.01.2026]

Στο παρόν παρουσιάζονται λίγες εικόνες από τη Μοσχοσπηλιά ή Σπήλαιο Νυμφών ή Σχιστού, στο Αιγάλεω όρος. Είναι η 4η φορά που γίνεται ανάρτηση, στο παρόν ιστολόγιο, για το περίφημο αυτό σπήλαιο (με τα ίχνη ανθρώπινης κατοίκησης και λατρείας να χάνονται στα βάθη των προϊστορικών χρόνων) και τούτο γιατί η θέση τού ήλιου, όταν βγαίναμε, σε συνδυασμό με αφενός την τεράστια και τελείως άφυλλη, αυτή την εποχή, συκιά, μπροστά από την είσοδό του, αφετέρου τις μικρές αλλά έχουσες τα φύλλα τους, κιτρινοπράσινα, συκιές λίγα μέτρα μετά την είσοδό του, στο εσωτερικό του, προσφέρανε πανέμορφες εικόνες!

Η εύκολη περί τα 6,5 χλμ. διαδρομή (με την επιστροφή), την οποία ακολουθήσαμε έχει σημειωθεί στο χάρτη από τη wikimapia:

Ακολουθούν εικόνες από

-την είσοδο τού Σπηλαίου με την τεράστια συκιά ανάμεσα από τα άφυλλα κλαδιά τής οποίας φαίνεται η ξερολιθιά η οποία θα μπορούσε να είναι παλιά στρούγκα ή / ή και να περιέβαλε χώρο σχετιζόμενο με την αρχαία λατρεία των Νυμφών, η οποία λάμβανε χώρα στο εσωτερικό τού Σπηλαίου.:

-το εσωτερικό κατεβαίνοντας.:

Στην επόμενη διακρίνεται επιπεδοποιημένος χώρος στον οποίο θα ζούσανε πρωτόγονοι και θα γινόντουσαν τελετές.:

Στην επόμενη διακρίνεται η οροφή τού κύριου θαλάμου στο κάτω μέρος τού Σπηλαίου.:

-το εσωτερικό ανεβαίνοντας.:

Στην επόμενη διακρίνεται διάκοσμος – σταλαγμιτικό υλικό, που έχει ξεκινήσει πρόσφατα να αναπτύσσεται, πάνω στον καπνισμένο τοίχο της κοντά στην είσοδό της.:

Τέλος τρεις από τις αμέτρητες ενεργές σταγονορροές.: