Ανάσταση [Λεων Κουκούλας]

Ο Νουμάς - Τεύχος 524 (1914)

Ανάσταση

Παθητικά αντηχούν από κούφωμα των θόλων
της εκκλησιάς των ταπεινών οι ψαλμωδίες,
και γονατίζουνε οι πιστοί μπρος στων ειδώλων
τη σιωπή, και λησμονούν τι αμαρτίες,

Όπου βαραίνουν την ψυχή τους. Σκιρτούν όλων
οι καρδιές και καρτερούν μέσα σε ολονυχτίες
το Ψέμα που πιστεύουν να ξυπνήσει - αδόλων
ανθρώπων μιαν ελπίδα μες στις δυστυχίες -

Και τέλος ανασταίνουν το βουβό θεό τους…
- χώρες, λιβάνων σύννεφα, κύματα μύρων -
… Κ’ ενώ περνούνε οι άκακοι στο χαρωπό τους

δρόμο, σκυφτός, μουγκός, βαρύς και κουρασμένος,
κυνηγητής πόθων αξύπνητων και στείρων,
περνάω και ‘γω ο αντίχριστος κι ο κολασμένος!