Το πρωινό τής Κυριακής 26 Απρίλη 2026, ακολούθησα την Περιπατητική Ομάδα Υμηττού (Π.Ο.Υ), στην κυκλική διαδρομή στη βορειοανατολική Πάρνηθα, η οποία έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth:
Η διαδρομή ήτανε περί τα 10,5 χλμ., είχε υψ. διαφορά (μεταξύ ψηλότερου και χαμηλότερου σημείου) περί τα 251 μ., αλλά στην πράξη λόγω τού ότι ανάμεσα στις ανηφόρες υπήρχανε αρκετές κατηφόρες πολλών μέτρων, η συνολική ανάβαση ήτανε πολύ μεγαλύτερη, δεν είχε αξιόλογη θέα (πλην ελάχιστων σημείων) αλλά κινούταν συνεχώς μες σε ένα καταπράσινο τοπίο ποικίλης βλάστησης – μόνο οι δρύες δεν δείχνουνε να βιάζονται να βγάλουνε φύλλα.
Ξεκινήσαμε από το χώρο που βρίσκεται το παρεκκλήσι Αγ. Μερκουρίου και η εγκαταλελειμμένη ταβέρνα* και πήραμε ένα σημτοδοτημένο μονοπάτι που κατεβαίνει στο εκκλησάκι Αγ. Μερκουρίου*…
![]() |
| Σε πρώτο πλάνο: ο Δημήτρης Μανιός. |
![]() |
| Δεν είναι πηγάδι ούτε ρετσινόλακκος. Δείχνει ημιτελής αλλά είναι προσεγμένος. |
Από εκεί συνεχίσαμε προς μια Λάκκα νότια από τον ορεινό όγκο Μηλιά…
![]() |
| Στο βάθος ο ορεινός όγκος Φελλεύς** και πίσω στο βάθος τού ορίζοντα η Όχη Εύβοιας. |
…και μετά από μια μικρή στάση συνεχίσαμε…
![]() |
| Στο βάθος, δεξιά, ο ορεινός όγκος Σκίμφθι. |
![]() |
| Στο βάθος η Δίρφυ. |
…προς τη Λάκκα Βρόκολι***, όπου είδαμε το δύο πηγάδια*** και κάναμε μικρή στάση δίπλα στη μεγάλη δρυ:
Ανάμεσα στις δρύες κάποιες ήτανε γεμάτες με Κηκίδια ή Κακατσίδια (σ.σ. πρόκειται για σκληρές φούσκες , οι οποίες δημιουργούνται, στα φύλλα ή τα κλαδιά τής δρυός, από ένα είδος μικρής σφήκας, μες στις οποίες γεννάνε τα αυγά τους, για να τα προστατεύσουν. Η δρύες συμμετέχουνε στη δημιουργία των κηκίδων, οι οποίες χρησιμοποιούτανε παλαιότερα στη βαφή και τη φαρμακευτική.):
Από εκεί συνεχίσαμε κατηφορικά προς το Παλιομήλεσι…
![]() |
| Μια πηγή νερού στη βάση του πλάτανου. |
…όπου σταματήσαμε λίγο στο σημείο που το μονοπάτι κατεβαίνει στο ομώνυμο ρέμα.
Στις επόμενες τρεις διακρίνεται μια πανέμορφη Παιώνια.
Από εκεί συνεχίσαμε στο μονοπάτι βορειοανατολικά, το οποίο κινείται δίπλα ή μες στην κοίτη τού ρέματος Παλιομήλεσι…
…μέχρι την «Καλύβα τού Παππού»*.
Από εκεί συνεχίσαμε για λίγο ανατολικά στο χωματόδρομο και μετά επιστρέψαμε μέσω αρχικά ενός ανηφορικού μονοπατιού και τέλος τού χωματόδρομου που βγάζει στο παρεκκλήσι Αγ. Μερκουρίου.




























Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου