VERSO IL SOLE
Fredda l'acqua della fonte
chiara come il mattino.
Andiamo incontro al sole
col freddo alle mani,
alle labbra, nel sangue.
Dimentichiamo tutto
come nell'ultimo istante.
Abbracciamo gli alberi,
baciamo le erbe.
Passano lassù i cavalieri del vento,
con bùccine celesti.
Andiamo anima mia verso il sole.
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟ
Κρύο το νερό της πηγής
άδολο σαν το πρωί.
Ας πάμε σε συνάντηση του ήλιου
με το ρίγος στα χέρια,
στα χείλη, μέσ' στο αίμα.
Ας τα ξεχάσουμε όλα
όπως την τελευταία στιγμή.
Θ' αγκαλιάζουμε τα δέντρα,
θα φιλούμε τα χόρτα.
Περνάνε ψηλά οι καβαλάρηδες του αγέρα,
με τα ουράνια βούκινα.
Ας πάμε ψυχή μου προς τον ήλιο.
Η μετάφραση είναι του ιδίου τού ποιητή.
Από την ποιητική του συλλογή: Άνοιξη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου