18 Αυγούστου 2026

[στα Γεράνεια όρη, 17.08.2026]

Στο παρόν παρουσιάζονται εικόνες από τη χορταστική, για Αύγουστο, διαδρομή [σ.σ. γύρω στα 13 χλμ. μήκος, συνολική (αθροιστικά οι ανηφόρες) υψ. διαφορά 477 μ. για την οποία χρειάστηκα περί τις 3,5 ώρες πεζοπορία με τις στάσεις] πνιγμένη στα χρώματα με κυρίαρχα το φωτεινό πράσινο τού πεύκου, το καφεμώβ τού πλούσιου σε μέταλλα χώματος και το γαλανό τού ουρανού, την οποία ακολούθησα στα Γεράνεια όρη με αφετηρία και κατάληξη το εκκλησάκι Αγ. Αθανασίου στα Πίσια.
Η υπόψη διαδρομή έχει σημειωθεί στο χάρτη από την wikimapia:




















Οι εικόνες που ακολουθούνε ληφθήκανε κυρίως από σημεία από τα οποία δεν έχουνε παρουσιαστεί παλαιότερα εικόνες:
Από το μονοπάτι που οδηγεί στην πολύ εύκολα προσβάσιμη κορυφή «Κουκουνάρι»:



Στο βάθος διακρίνονται η Μικρή και
αριστερά της η Μεγάλη Ντουσκιά.


Στο βάθος οι ακτογραμμή τής Πελοποννήσου ενώ
διακρίνεται και η Λίμνη Βουλιαγμένης.





















Στο video που ακολουθεί, εποχική μικρή πηγή σε ρεματιά. Δεν έχει βρέξει εδώ και αρκετό καιρό αλλά η φετινή χρονιά, από πλευράς βροχοπτώσεων, ήταν εξαιρετική.: 

 
Το εξωκκλήσι Μεταμόρφωση:




















Κατά την άποψή μου οι ΑΠΕ και οι ΜΕΚ (Μηχανές Εσωτερικής Καύσης) με υδρογόνο είναι το μέλλον και μάλιστα άμεσο, αλλά αυτό που συμβαίνει στη χώρα ιδίως με τις ανεμογεννήτριες που τις βάζουνε σε ό,τι διάσελο ή κορυφογραμμή «ελεύθερες» βρούνε αγνοώντας τις συνέπειες και χωρίς τις απαραίτητες προδιαγραφές ασφαλείας (σ.σ είδαμε πριν λίγες βδομάδες τι έγινε στη δυτική Αττική με τα καλώδια που πετούσανε σπινθήρες…) μόνο και μόνο για να περιορίσουνε τα κόστη και την πολιτεία να μην ελέγχει πριν δώσει τις Άδειες Λειτουργίας, είναι άθλιο. Και ναι στα Γεράνεια όρη, για λόγους που έχουν αναλυθεί από αρμόδιες οργανώσεις, δεν έχουνε θέση.

Από την κυκλική διαδρομή ακολουθώντας αρχικά χωματόδρομους και μετά μονοπάτια, με διαφορετικά χρώματα σημασμένα, που κατέληξε στη ράχη Κουκουνάρθι και από αυτή πίσω στο χωματόδρομο και τελικά την αφετηρία.:
Στο βάθος η Σολυγεία και ο Σαρωνικός Κόλπος.
Ο καπνός από τα Διυλιστήρια Αγ. Θεοδώρων.

Η Μικρή Ντουσκιά.

Στη θάλασσα έπλεε, στα Γεράνεια πότιζε.





Στο βάθος μεταξύ άλλων διακρίνεται το Κορομπίλι.


Η Μικρή Ντουσκιά και στο βάθος η ψηλότερη κορυφή
των Γερανείων ορέων, το Μακρυπλάγι.

Το σημείο που βγήκα στη Ράχη Κουκουνάρθι.



Εικονοστάσι για τον Ιωάννη Παντελέου, 1966 – 2022,
τσέλιγκα στα Γεράνεια.

Στο βάθος αριστερά η κορυφή τής Μεγάλης Ντουσκιάς
και στο κέντρο και δεξιά η Μικρή Ντουσκιά
.




























































Δεν υπάρχουν σχόλια: