Θυμάμαι ήταν φθινόπωρο,
συννεφιά και σκόρπια κίτρινα φύλλα
κοίταξα στο βάζο τα ωραία χρυσάνθεμα και τα λιγοστά βιβλία
όσοι περιμένουν μιλούν με μοναξιά, είπα
χαμογέλασες και κέρασες λικέρ
για την ωραία εποχή, απάντησες
έπειτα μιλήσαμε για την αγάπη με λόγια γλυκά, μελαγχολικά
αφού υπάρχει ας μη την διώχνουμε, είπα φεύγοντας
έβρεχε, η σκέψη μου, στην φιλία μας, μα γω τόσο ανόητη δεν είπα ένα ευχαριστώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου