16 Φεβρουαρίου 2026

[στο Νότιο Υμηττό – διάσχιση τού λόφου Κακαβούλα, 15.02.2026]

Στο παρόν παρουσιάζονται λίγες εικόνες από τη διαδρομή την οποία ακολούθησα στο νότιο Υμηττό, το μουντό πρωινό τής Κυριακής 15 Φλεβάρη 2026.



















Η διαδρομή έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth:
























Ξεκίνησα από το πάρκινγκ, δίπλα στο νεκροταφείο Βούλας, ακολουθώντας το δρόμο προς τις εγκαταστάσεις τής ΥΠΑ. Στο ύψος τού Μνημείου Πυροσβεστών και της Θρακιάς «Συκιά»* συνέχισα ανατολικά στο χωματόδρομο. Λίγο μετά τη στροφή, στο σημείο που έχω σημειώσει με έλλειψη, δίπλα στον πυλώνα ηλ. ενέργειας, βρίσκονται τρεις ξερολιθιές… 



















…ίδιες με αυτές για τις οποίες έχει αναφορά στο παρόν ιστολόγιο** και οι οποίες εκτιμώ ότι θα ήτανε πρόχειρα ταμπούρια, από τα χρόνια τού Β’ΠΠ και του εμφύλιου, τα οποία δεσπόζουνε τής ρεματιάς τού Λυκορέματος (που βγαίνει στο χώρο τής Σ.Σ. Ευελπίδων) και του περάσματος δίπλα στην κοίτη του.      Συνεχίζοντας στο χωματόδρομο, βόρεια τού Λυκορέματος, και στη στροφή συνέχισα εκτός μονοπατιού προς μια προεξοχή βράχου…


























…και περνώντας την,

...βγήκα στο χωματόδρομο που βγαίνει στις δυτικές παρυφές του λόφου Κακαβούλα.***


 















Για το λόφο Κακαβούλα, τον οποίο διέσχισα, εκτός μονοπατιού καθόσον δεν υπάρχουνε μονοπάτια,  από δυτικά μέχρι τις ανατολικές του παρυφές, περνώντας από την κορυφή του, διαπίστωσα ότι η ανατολική του πλευρά είναι πιο βατή για να τον ανέβει/κατέβει κανείς. Μάλιστα κατεβαίνοντας συνάντησα 3-4 κούκους, οι οποίοι απλά επιβεβαιώνουν ότι κινείσαι σωστά.
Στην κορυφή τού λόφου Κακαβούλα και πίσω της ο Στραβαετός.:


















Από την κορυφή τού λόφου Κακαβούλα προς τα ανατολικά.:


















Η κορυφή τού λόφου Κακαβούλα από λίγες δεκάδες μέτρα ανατολικά της και πίσω της ο Στραβαετός.: 

      
















Κατεβαίνοντας τις ανατολικές πλαγιές τού λόφου Κακαβούλα.:


























Η κακοτράχαλη προεξοχή βράχου πάνω από το χωματόδρομο, που κινείται στο βορειοανατολικό άκρο τού λόφου Κακαβούλα.:

























Σιγά, σιγά η βλάστηση αναγεννιέται στην ολοσχερώς καταστραμμένη περιοχή από τη φωτιά τού 2022.:


















Λίγο μετά πήρα τo μονοπάτι, το όνομά του θα σχετίζεται με κάποιο άτυχο συμβάν ορειβάτη, που σύντομα χάνεται στα πεσμένα καμένα δέντρα, μέχρι το σημείο που βγάζει στο δρόμο. Από εκεί συνέχισα στο μονοπάτι, μαζί με ένα πρόσκαιρο φίλο που με συνόδεψε μέχρι τέλους, που κινείται παράλληλα στο δρόμο και στο χωματόδρομο μέχρι το σημείο που ξεκίνησα.





         

















*

**

***

Δεν υπάρχουν σχόλια: