Αναφορικά με τα φρεάτια στο Δάσος Δαφνίου, για τα οποία έγινε αναφορά στην προηγούμενη ανάρτηση, ο κ. Τάσος Λύτρας, τον οποίο ευχαριστώ ιδιαίτερα για την άμεση ανταπόκρισή του, όταν τον ρώτησα σχετικά, μου είπε πως αφενός ο όρος «ορύγματα» στις πινακίδες δεν είναι σωστός διότι δεν υπάρχουν ορύγματα παρά μόνο φρεάτια αφετέρου (το μεταφέρω επί λέξη) πως σε κάποιες εργασίες κατασκευής/διαπλάτυνσης της Εθνικής οδού, κατά τις εργασίες εγκιβωτισμού ή διευθέτησης της κοίτης ή τέλος πάντων ότι κάνανε εκεί ανοίξανε μερικά φρεάτια ικανού βάθους για να συγκεντρώνονται νερά από τυχόν υπερχείλιση του ρέματος. Στην αρχή ήταν σκεπασμένα, μετά τα φρεάτια αυτά έμειναν ακάλυπτα για πολλά χρόνια, με κίνδυνο να πέσει κανένας μέσα και να σκοτωθεί. Εδώ και μερικά χρόνια τα κάλυψαν εκ νέου και φαίνεται τοποθέτησαν και πινακίδες. Νομίζω όμως ότι κάνα δυό εξακολουθούν νάναι ακάλυπτα.
Με την ευκαιρία να αναφέρω ότι η πρώτη μεγάλη διαπλάτυνση και ανακατασκευή τής Λεωφόρου Αθηνών, στο τμήμα Δαφνί – Σκαραμαγκά, έγινε στα μέσα τής δεκαετίας τού 1950 και ολοκληρώθηκε το 1956. Στα τέλη τής δεκαετίας τού 1970 γίνανε παρεμβάσεις διευθέτησης τής γεωμετρίας τής λεωφόρου ενώ δέκα χρόνια μετά έγιναν εκτεταμένα έργα βελτίωσης τής αντιολισθηρότητας και ενίσχυσης τού οδοστρώματος λόγω τής αυξημένης κίνησης βαρέων οχημάτων από τα διυλιστήρια και τα ναυπηγεία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου