A Late Walk [Robert Frost]

Ένας Όψιμος Περίπατος

Όταν ανηφορίζω διασχίζοντας κουρεμένα χορτάρια,

Το επακόλουθο τού αποκεφαλισμού, 

Καθώς ομαλά απλώνονται, όπως το ολόδροσο άχυρο,

Το μονοπάτι τού κήπου μισοκλείνει.

 

Κι όταν φτάνω στον κήπο,

Το βουητό των νηφάλιων πουλιών

Απ’ τα στοιβαγμένα ξερά αγριόχορτα

Είναι πιο θλιβερό από οποιαδήποτε λέξη

Δίπλα στον τοίχο ένα δέντρο στέκει γυμνό,

Αλλά ένα φύλλο καφέ που άντεξε,

Ενοχλημένο, δεν αμφιβάλλω, από τη σκέψη μου,

Πέφτει απαλά απαγγέλλοντας.

Δεν αργώ απ’ το να φύγω

Μαζεύοντας το ξεθωριασμένο μπλε

Απ’ το τελευταίο αστράκι* που ‘χει μείνει

Για να το κουβαλήσω ξανά σε σας.

A Late Walk

When I go up through the mowing field,

The headless aftermath,

Smooth-laid like thatch with the heavy dew,

Half closes the garden path.

And when I come to the garden ground,

The whir of sober birds

Up from the tangle of withered weeds

Is sadder than any words

A tree beside the wall stands bare,

But a leaf that lingered brown,

Disturbed, I doubt not, by my thought,

Comes softly rattling down.

I end not far from my going forth

By picking the faded blue

Of the last remaining aster flower

To carry again to you.

Πηγή: poemhunter.com

*Το λουλούδι αστράκι (αγγλικά aster < αρχαιοελληνικό αστήρ) είναι ένα πολύ όμορφο φθινοπωρινό λουλούδι. Το όνομά του το οφείλει στη σχήματος άστρου κεφαλή του. Μοιάζει με τη μαργαρίτα. Υπάρχει σε διάφορα έντονα χρώματα μεταξύ των οποίων και το μπλε. Είναι αγριολούλουδο αλλά ορισμένες ποικιλίες του καλλιεργούνται. Επίσης θεωρείται και μελισσοκομικό φυτό.

---

Επόμενη ανάρτηση στο παρόν blog μετά την 4η Σεπτέμβρη 2026.