Βροχή και σήμερα
Βροχή και σήμερα βροχή στη στέγη μας
Βροχή στη πόρτα μας ατέλειωτη βροχή
Και εσύ στα σύνορα σ' ένα χαράκωμα
Και γύρω ο θάνατος ατέλειωτη βροχή
Εγώ στα σύνορα σε κάποιο γράμμα μου
Βαθιά στη χλαίνη σου γλυκά να σε πονώ
Και συ στο σπίτι μας παντού τα χνάρια σου
Παντού τα μάτια σου πληγές στο δειλινό
Βροχή και σήμερα κι ούτε ένα γράμμα σου
Κι ούτε ένα μήνυμα στον μαύρο ουρανό
Φυλάξου αγέρα μου φυλάξου αγρύπνια μου
Φυλάξου αγόρι μου από τον κεραυνό.
Το υπέροχο αυτό τραγούδι τού Γιάννη Σπανού σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου (σ.σ. πρόκειται για διασκευή τού «Μη μου μιλάς για αγάπη»* τού Γιάννη Σπανού σε στίχους Κώστα Ασημακόπουλου) μιλάει γενικά για τον πόνο από την απουσία και το φόβο τού χαμού τής γυναίκας τής οποίας ο άντρας βρίσκεται στο μέτωπο, αλλά όταν το άκουγα πάντα το συνέδεα με την 28η Οκτώβρη.
Με τη Δήμητρα Γαλάνη:
*
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου