I showed her Heights she never saw [Emily Dickinson]

Της έδειξα Ύψη που δεν είχε δει ξανά –

«Θ’ Ανέβαινες;» ρώτησα.

Εκείνη είπε – «Νομίζω Όχι» –

«Μαζί μου –» είπα – Μαζί μου;

Της έδειξα Μυστικά – τη Φωλιά τής Αυγής –

Το Σχοινί που οι Νύχτες περνούσαν –

Και τώρα – «Θα με Φιλοξενούσες;»

Δεν μπόρεσε το Ναι της να βρει –

Και τότε, τη ζωή μου θρυμμάτισα – Και Να,

Ένα φως, γι’ αυτήν, έλαμψε ειλικρινά,

Πιο έντονα, καθώς το πρόσωπό της Αποτραβιόταν –

Και θα μπορούσε, ακόμα, ν’ «Αρνηθεί»;

I showed her Heights she never saw –

“Would'st Climb," I said?

She said – "Not so" –

“With me –" I said – With me?

I showed her Secrets – Morning's Nest –

The Rope the Nights were put across –

And now – “Would'st have me for a Guest?"

She could not find her Yes –

And then, I brake my life – And Lo,

A Light, for her, did solemn glow,

The larger, as her face Withdrew –

And could she, further, "No"?

446