Στο παρόν παρουσιάζονται λίγες εικόνες από τον ορεινό όγκο, ο οποίος βρίσκεται δυτικά τής ρηχής ρεματιάς, η οποία κατεβαίνει στη Βρύση Τσίας (και συνεχίζει νοτιότερα) και βρίσκεται δυτικά τού ορεινού όγκου Λεστόρι, πάνω από το χωριό Βίλια. Συνολικά η κυκλική διαδρομή την οποία ακολούθησα έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth:
 |
Εικόνες από τμήματα τής εν λόγω διαδρομής έχουνε παρουσιαστεί παλαιότερα και συγκεκριμένα:
Από το τμήμα Βρύση Τσίας – Κιάφα Φίχθι 10.03.2024 και
από το τμήμα Κιάφα Φίχθι – Δολίνη Λάκκα Ελ Μπούκουρ 25.05.2025.
Το πρωινό τού Σαββάτου 4 Απρίλη 2026, αρχικά ακολούθησα τη διαδρομή από τη Βρύση Τσίας στην Κιάφα Φίχθι και από εκεί προς τα πίσω, κατά μήκος τού χωματόδρομου, στην άλλη πλευρά τής ρεματιάς, μέχρι τη δολίνη Λάκκα Ελ Μπουκούρ. Εύκολη γενικά διαδρομή αρχικά σε βατό σηματοδοτημένο μονοπάτι, τμήμα τού εθνικού μονοπατιού Ο22, – λίγο κακοτράχαλο στα πρώτα 250 μέτρα – και μετά σε χωματόδρομο.
Στις δύο πρώτες από τις εικόνες που ακολουθούνε διακρίνεται ο ορεινός όγκος στα νότια τής κορυφής Φίχθι ενώ στις επόμενες δύο το πηγάδι πάνω από τη δεξαμενή νερού, στη θέση 38°10’45’’N 23°18’24’’E.
Φτάνοντας στη Λάκκα Ελ Μπούκουρ, κινήθηκα εκτός μονοπατιού (σ.σ. το έδαφος είναι επικλινές αλλά βατό και μόνο προς την κορυφή γίνεται πετρώδες αλλά το ανεβαίνει κανείς χωρίς δυσκολία – πάντα με τα σωστά ορειβατικά παπούτσια) προς την κορυφή.
Αρχικά διέσχισα τη λάκκα, η οποία φαίνεται στον επόμενη εικόνα…
…και ανεβαίνοντας πέρασα από μια μικρή αβαθή δολίνη, στην οποία υπάρχει μια σπηλιά με κάθετη είσοδο, από την οποία χωράει να περάσει κάποιος άνετα αλλά με εμπειρία, δεμένος με κατάλληλο σκοινί και όχι μόνος. Το δάπεδό της πρέπει να είναι περί τα 2,5 με 3 μέτρα κάτω. Αν υπάρχει πέρασμα προς βαθύτερα μέρη της – θαλάμους δεν είδα από πάνω. Δεν γνώριζα την ύπαρξή της αφού δεν αναφέρεται σε χάρτες.
Από εκεί συνέχισα προς την κορυφή.
Το video που ακολουθεί λήφθηκε λίγες δεκάδες μέτρα πριν από την κορυφή, από σημείο με ωραία θέα προς (από ανατολικά προς τα δυτικά): το Λεστόρι, στο βάθος ανατολικά νοτιοανατολικά τον Υμηττό, το Μακρό όρος και πίσω του το όρος Πατέρας, στο βάθος νοτιοδυτικά τα Γεράνεια και τον Κιθαιρώνα.
Η κορυφή είναι μες στα έλατα.
Γυρίζοντας κινήθηκα, μέχρι να βγω κάτω στο χωματόδρομο, λίγες δεκάδες μέτρα ανατολικότερα, περνώντας πάνω από τη λάκκα που είχα διασχίσει ανεβαίνοντας.
Από το χωματόδρομο κατέβηκα στην κοίτη τής ρεματιάς η οποία, μάλλον γιατί καλύπτεται με λεπτό χαλίκι και πέτρες και απορροφάει το νερό, ήτανε σχετικά στεγνή σε αντίθεση με τις όχθες της, κυρίως από κοκκινόχωμα, που ήτανε λασπωμένες. Φυσικά όταν θα κατεβάζει νερό καλό είναι να αποφεύγεται.
Η συνολική απόσταση ήτανε 5,5 περίπου χλμ., η συνολική υψομετρική διαφορά 303 μ. – στην οποία θα πρέπει να προστεθούνε τα 124 περίπου μ. ανεβάσματος προς την κορυφή – για την οποία χρειάστηκα κάτω από 2,5 ώρες με όλες τις στάσεις.
Σημ.
Κιάφα: αρβανίτικο τοπωνύμιο που συναντάται σε πολλά μέρη και σημαίνει διάσελο ή αυχένας
Φίχθι: αρβανίτικο τοπωνύμιο που συναντάται στην Αττική, τη Βοιωτία, την Κορινθία, την Αργολίδα κ.α. και ίσως να σχετίζεται με την αλβανική λέξη fiku: το σύκο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου