Εικόνες από τον καταρράκτη τής Ραπεντώσας έχουνε παρουσιαστεί παλαιότερα στο παρόν ιοτολόγιο (26.10.2019 και 06.05.2023) και η προγραμματισμένη, για την Κυριακή 24 Μάη 2026, πεζοπορική εκδήλωση από την Περιπατητική Ομάδα Υμηττού, προς τον ανωτέρω καταρράκτη ήτανε μια πρώτης τάξης ευκαιρία να βρεθώ πάλι στο τόσο πληγωμένο από τις φωτιές αλλά πολύ όμορφο αυτό μέρος που στο τέλος έκλεισε με μια αναπάντεχη, εξαιρετική, έκπληξη.
Η διαδρομή την οποία ακολουθήσαμε έχει σημειωθεί στο χάρτη από τη wikimapia:
Ξεκινήσαμε από το Γερμανικό Νεκροταφείο (σ.σ. στην πρώτη εικόνα κατωτέρω διακρίνεται αριστερά ενώ δεξιά διακρίνεται το Νεκροταφείο Διονύσου Ραπεντώσας) και κινηθήκαμε προς το φράγμα Ραπεντώσας, αλλά εκεί λόγω τής πολλή λάσπης αποφασίστηκε να μην ακολουθήσουμε την κοίτη τής ρεματιάς Κιμπεντούη, δυτικά, η οποία κατέβαζε αρκετό νερό, αλλά να ακολουθήσουμε ένα χωματόδρομο, πάνω από την εν λόγω ρεματιά, μέχρι το σημείο που το ρέμα Ραπεντώσας εκβάλλει στο προηγούμενο.
 |
| Πατημασιά λύκου. |
Μετά από μια σύντομη στάση, πήραμε το μονοπάτι δίπλα ή και πάνω στην κοίτη τής ρεματιάς Ραπεντώσα και βγήκαμε στον καταρράκτη που κατέβαζε αρκετό νερό.
Επιστρέφοντας κάναμε μια μικρή στάση, στο σημείο που έχει σημειωθεί στο χάρτη με λευκό κύκλο και από περιέργεια βγήκα λίγο από το χωματόδρομο προς το δάσος. Λίγα μέτρα από αυτόν, με μεγάλη μου έκπληξη (γιατί πουθενά στο διαδίκτυο δεν έχω βρει να αναφέρεται κάτι σχετικά ούτε υπάρχει κάποια πινακίδα), είδα τα ερείπια αρχαίου, πολύ προσεγμένου, κτίσματος, το οποίο θα πρέπει να ήτανε τμήμα οχύρωσης ή ιερού. Η μεγάλη του πλευρά είναι 16 περίπου μέτρα. Δυστυχώς, όπως φαίνεται στην τελευταία εικόνα με το μεγάλο λάκκο, φοβάμαι ότι το έχουν ήδη βρει και αυτοί που δεν θα έπρεπε. Ελπίζω να μην έχουνε βρει κάτι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου