Δευτέρα – μέρα ιδανική να απολαύσει κανείς τον Υμηττό με τη μέγιστη απουσία αλλότριων ήχων ιδίως μάλιστα εκεί που δεν φτάνουν οι ήχοι τής πόλης – 8 Ιούνη 2026 και λίγες εικόνες από τη διαδρομή (έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth)…
…κάτω από ψηλά πεύκα και πλαγιόκλαδα κυπαρίσσια, που ελαχιστοποιούνε την επίδραση από τον κάθετο καυτό ήλιο, την οποία ακολούθησα από το Πυροφυλάκιο Καραμολέγκος μέχρι το πέτρινο κατάλυμα, πάνω από τη Μονή Αστερίου, το οποίο είχε φτιάξει ιταλός στρατιώτης, το 1943, όταν η χώρα του άλλαξε στρατόπεδο και εντάχθηκε στους Συμμάχους ενάντια στη ναζιστική Γερμανία, και έμεινε εκεί, για να μην παραδοθεί στους γερμανούς, μέχρι το τέλος τού πολέμου (σ.σ. αρχικά είχα ακούσει και εναλλακτική άποψη ότι έμεινε εκεί πολλά χρόνια, αλλά δεν είναι σωστή) οπόταν και επέστρεψε στη χώρα του.
 |
| H σήμανση από την Περιπατητική Ομάδα Υμηττού |
Πηγαίο νερό κάτω από το χώρο αναψυχής στην Καλοπούλα. Η χρονιά φέτος από υδρολογική ματιά ήταν εξαιρετική.:
Στο βάθος αριστερά ο λόφος Κυλλού Πήρα ή Κυραλένη*:
---
Ξερολιθιά που στηρίζει το μονοπάτι, πάνω από την Καλοπούλα, σε σημείο που διασταυρώνεται με ρέμα.:
Το ανωτέρω αναφερθέν πέτρινο κατάλυμα και μια μικρή ανακάλυψη λίγα μέτρα πίσω του: ένας τεχνητός ημισφαιρικός λάκκος πάνω στο βράχο, περί τους 30 πόντους διάμετρο. Υποθέτω θα είχε σμιλευτεί από τον αρχικό ένοικο τού πέτρινου καταλύματος. Ίσως να έκρυβε κάτι, σκεπασμένο με χώμα, να μην βρεθεί αν τον έπιαναν οι γερμανοί.:
*
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου