Ο Nozawa Bonchō, 野沢 凡兆, 1640 – 1714, ήταν Ιάπωνας ποιητής τού χαϊκού. Γεννήθηκε στην πρωτεύουσα τής νομαρχίας Ishikawa, την Kanazawa, αλλά το μεγαλύτερο μέρος τής ζωής του το πέρασε στο Kyoto όπου εργάστηκε ως γιατρός. Ο Nozawa Bonchō ήταν ένας από τους κορυφαίους μαθητές τού Matsuo Bashō και, μαζί με τον Mukai Kyorai, επιμεληθήκανε την ανθολογία τής σχολής Bashō Monkey's Raincoat (Sarumino) τού 1689. Συμμετείχε σε πολλά Renku με τον Matsuo Bashō και άλλα μέλη τής σχολής τού Shōmon. Το renku είναι παραδοσιακή μορφή ιαπωνικής αλυσιδωτής ποίησης που γράφεται συνεργατικά από μια ομάδα ποιητών. Ο πρώτος απαγγέλει ένα 17σύλλαβο, 5-7-5, ο επόμενος ένα 14σύλλαβο, 7-7 (στην ουσία οι δυο τους δημιουργούν ένα τάνκα), ο επόμενος ένα 17σύλλαβο, 5-7-5, ο επόμενος ένα 14σύλλαβο, 7-7, και συνεχίζουν έτσι.
Το χαϊκού που ακολουθεί από την στοσελίδα en.wikipedia.org, από όπου και οι ανωτέρω πληροφορίες.
Downtown
the smells of things…
summer moon
κέντρο τής πόλης
η οσμή των πραγμάτων –
θέρος, σελήνη
Σχόλιο: Δεν ξέρω αν μπορώ να συλλάβω, και θα έλεγα όχι, τις σκέψεις ή μάλλον τα συναισθήματα τού ποιητή, στην «άλλη άκρη τής γης», πριν 300 και χρόνια, όταν έγραφε σε μια τόσο διαφορετική γλώσσα, αυτό το εξαιρετικό χαϊκού. Πόσο μάλλον όταν, υπό το βάρος των προσωπικών βιωμάτων, είδα δύο διαφορετικά πράγματα σε δύο αναγνώσεις. Αρχικά μια αντίφαση ανάμεσα αφενός στο κέντρο τής πόλης και τις διάχυτες έντονες μυρωδιές λόγω τής ζέστης, αφετέρου την ηρεμία ενός καλοκαιρινού φεγγαριού από πάνω της. Κατόπιν, όταν ξαναγύρισα σε αυτό, δεν είδα παρά, ή μάλλον ανακάλεσα από τη μνήμη μου, αυτήν τη μία εικόνα ενότητας φύσης και πόλης, από τις φορές που έτυχε να βρεθώ, περαστικός πάντως και ό,τι σημαίνει αυτό, σε κάποιες, λίγες, μικρές, ανθρώπινες – αλλά αυτό εξαρτάται και από τα ήθη και τα έθιμά και δεν αναφέρομαι σε αυτά που απορρίψαμε, να ζεις πόλεις και το φεγγάρι να προχωρά στο ρυθμό του, φωτίζοντας, από πάνω, από τον καθαρό ουρανό, την πλατεία της.
Τα επόμενα τέσσερα από τη συλλογή: An Anthology of Haiku, Ancient and Modern τού Asataro Miyamori, εκδ. Maruzen Company, LTD, 1932, Tokyo. Να σημειωθεί ότι στην εν λόγω συλλογή όλα τα χαϊκού φέρουνε τίτλο, ο οποίος φυσικά δεν υπολογίζεται στον συλλαβικό κανόνα. Το τελευταίο αποδίδεται στη μορφή τάνκα.
Scarecrow
A sound of something! the scarecrow
Has fall’n down of itself.
Σκιάχτρο
ένας θόρυβος
πεσμένο σκιάχτρο
θα έπεσε μόνο του
The Wind and the Moon
The tempest’s one comrade —
The bright moon in the sky.
Ο Άνεμος και το Φεγγάρι
μόνος σύντροφος
της καταιγίδας:
το λαμπερό φεγγάρι
Σχόλιο: Πραγματικά υπέροχο χαϊκού. Μπορούμε να δούμε τον ποιητή να κάθεται σε σημείο από το οποίο μπορούσε να βλέπει μπροστά του, στο βάθος, μια μανιασμένη θύελλα ενώ από πάνω του, ή κάπου αντίθετα από την περιοχή στην οποία εξελίσσεται η θύελλα, στον ουρανό να λάμπει το φεγγάρι, σε μια εικόνα που συμφιλιώνει δύο φαινομενικά αντίθετα πράγματα, αναδεικνύοντας την ενότητα τού κόσμου.
Paulownia Leaves
The paulownia leaves drop down
Without a breath of wind.
Τα Φύλλα τής Παυλώνιας
τα φύλλα τής παυλώνιας
πέφτουνε χωρίς
αγέρα πνοή
An Eagle’s Nest
The sun has set in the bare bough
Of a camphor-tree, with an eagle’s nest.
Η Φωλιά τού Αετού
αετοφωλιά
στο γυμνό κλαδί ενός
καμφορόδεντρου
επάνω της έδυσε,
λίγο προτού, ο ήλιος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου