Νιώθει τη ντροπή να Ζει –
Όταν τόσο γενναίοι Άντρες – είναι νεκροί –
Ζηλεύει κανείς την Εξέχουσα Σκόνη –
Που δέχτηκε – τέτοιο Πρόσωπο –
Η Πέτρα – που μαρτυρά υπερασπιζόμενος Ποιον
Τον Σπαρτιάτη αυτόν έβαλε στην άκρη
Ότι λίγο απ’ αυτόν – κατέχουμε
Ένα Πιόνι για την Ελευθερία –
Βαρύ το τίμημα – Μεγαλειωδώς πληρωμένο –
Άραγε αξίζουμε – Κάτι –
Όταν ζωές — σαν τα Δολάρια – πρέπει να σωρευτούν
Προτού τ’ αποκτήσουμε;
Είμαστε εμείς που περιμένουμε – αρκετά άξιοι –
Ώστε ένα τόσο Τεράστιο Μαργαριτάρι
Όπως η ζωή – να διαλυθεί – για Μας —
Στης Μάχης – τη φρικτή Αρένα*;
Μπορεί να δίνει – Δόξα να ζεις –
Νομίζω πως οι Άνδρες που πεθαίνουν –
Οι χωρίς στήριγμα εκείνοι – Σωτήρες –
Ενσαρκώνουν Θεϊκή Υπόσταση –
It feels a shame to be Alive –
When Men so brave – are dead –
One envies the Distinguished Dust –
Permitted – such a Head –
The Stone – that tells defending Whom
This Spartan put away
What little of Him we – possessed
In Pawn for Liberty –
The price is great – Sublimely paid –
Do we deserve – a Thing –
That lives – like Dollars – must be piled
Before we may obtain?
Are we that wait – sufficient worth –
That such Enormous Pearl
As life – dissolved be – for Us –
In Battle's – horrid Bowl?
It may be – a Renown to live –
I think the Men who die –
Those unsustained – Saviors –
Present Divinity –
444
*Όταν η Emily Dickinson έγραψε το ποίημα αυτό, στα 1863 – εν μέσω τού αμερικανικού εμφύλιου πολέμου όπου ένα από τα ζητούμενα των βόρειων (σ.σ. η Emily Dickinson γεννήθηκε και έζησε στη Μασαχουσέτη στο βορειοανατολικό άκρο των ΗΠΑ) ήταν η κατάργηση τής δουλείας και των νότιων η διατήρησή της, η λέξη Bowl δεν σήμαινε και Αρένα, μια σημασία που απόκτησε αργότερα, αλλά εννοούσε μια λεκάνη ή κοίλωμα μες στην οποία άνθρωποι θα ανακατευόντουσαν, θα πολεμούσανε και θα γέμιζε αίμα. Τη χρησιμοποίησα όμως γιατί παραπέμπει στη ρωμαϊκή αρένα, που ήταν ένα κοίλωμα, τουλάχιστον όπως το έβλεπαν οι θεατές, στο οποίο δεν υπήρχε διαφυγή και οι άνθρωποι μάχονταν και χάνανε τις ζωές τους με φρικτούς τρόπους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου