Ο Πευκιάς Ξυλοκάστρου (εφεξής «Πευκιάς»), ανήκει σε εκείνες τις παραθαλάσσιες ζώνες, πυκνές ως προς τη βλάστηση, μικρής έκτασης, δασικές εκτάσεις, οι οποίες καλύπτονται κυρίως με πεύκα και μάλιστα ψηλά, είναι ιδανικές για πεζοπορία ή τρέξιμο, ενίοτε υπό τους ήχους των κυμάτων και του αέρα, αλλά και της πόλης, και μπάνιο, τις οποίες έχουμε ανάγκη και μάλιστα για πολύ περισσότερες από όσες υπάρχουν.
Στο χάρτη από το Google earth, που ακολουθεί,
...έχουνε σημειωθεί οι κύριες διαδρομές που μπορεί κάποιος να ακολουθήσει στον Πευκιά και το πεζοδρόμιο νότια του, το οποίο, συνίσταται για τους μοναχικούς νυχτερινούς πεζοπόρους. Με κόκκινο η κυκλική διαδρομή, την οποία ακολουθούσα φέτος το καλοκαίρι, δύο ή τρεις φορές τη βδομάδα, μήκους 3.600 περίπου μ. (σ.σ. για τις τρεις φορές που τη διέσχιζα κάθε φορά χρειαζόμουνα από 1 ώρα και 50 λεπτά μέχρι 2 ώρες και 10 λεπτά ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες). Ξεκινούσα από τη βορειοδυτική του είσοδο, στην οποία και επέστρεφα, ακολουθούσα το χωματόδρομο, ο οποίος διασχίζει τον «Πευκιά», ενώ περί τα 200 μ. πριν τον Ι.Ν. Αγ. Βαρβάρας έπαιρνα το μονοπάτι δεξιά, το οποίο περνά από τον ανωτέρω Ι.Ν. και συνεχίζει μέχρι την νοτιοανατολική του είσοδο και λίγο μετά μέχρι τα όρια τού Πευκιά, στη βίλα Eva Palmer – Άγγελου Σικελιανού, από όπου γυρίζει και βρίσκει τον ανωτέρω χωματόδρομο στο ύψος μια κρήνης.
Οι λίγες εικόνες που ακολουθούν από τη σχεδόν μοναχική πορεία, το ετοιμόβροχο πρωινό τής 30ης Σεπτέμβρη 2026.:
 |
| Η βίλα Eva Palmer – Άγγελου Σικελιανού. |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου