Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2013

Μωβ Εφιάλτης [Νίκος Κυριακίδης]



Μωβ Εφιάλτης
(στον άγνωστό μου Νίκο Λέκκα-στην αλήθεια του)

Εσύ που ξέρεις να κρύβεσαι,
έχουν μπει άλογα στο στομάχι σου.
Γι αυτό είσαι αδύνατη.
Μυρίζεις λόγια που τα είπε κάποιος
Συχνά λες:
''Ήταν άλλουνού, γι αυτό''
Γλείφεις τα δικό σου πόδι,
Με τη μακριά σου γλώσσα και πάντα λες:
''Δεν είναι δικό μου, ηλίθιοι''
Ξέρεις τι χωρίζει τον κόσμο;
Εκείνη η γριά με τα σκοινιά για χέρια,
που μαρτυράει  τα παραμύθια,
για την ολόκληρη.
Εσύ που σε νιώθεις πριν κοιμηθείς,
που πασπατεύεις τον ακρωτηριασμό,
βάλε σ ένα σακούλι τα κομμάτια σου
Και δώστα.
Θα τα βρει-θα δεις- κάποιος
που μετράει μέρες.
Εγώ πάλι, θα σε βρω εκεί που σε πρωτοείδα.
Ανάμεσα στις σκάλες εκείνου του άδειου ξενοδοχείου
Στη μέση ενός κενού
Να τρέχω μήπως και προλάβω
Με νερά τριγύρω
-καθαρά γαλάζια νερά-
’’καλό όνειρο’’,
λένε οι γέροι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: