Το παγωμένο πρωινό τής πρωτοχρονιάς τού 2026 – με ελάχιστα πάντως χιόνια στην Αττική και αυτά μόνο ψηλά στην Πάρνηθα (πάνω από τα 1.000 μ. υψ.) και στην Πεντέλη (πάνω από τα 500 μ. υψ.) ενώ στους ορεινούς όγκους στη δυτική Αττική δεν φαινόταν, από τον Υμηττό, να το είχε στρώσει – ακολούθησα τη διαδρομή, η οποία έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth:
Η διαδρομή αφορούσε μέρη από τα οποία έχουνε παλαιότερα παρουσιαστεί εικόνες πλην ενός μονοπατιού, που δεν είχα ακολουθήσει στο παρελθόν, το οποίο ξεκινά από τη στροφή τού χωματόδρομου στις βόρειες πλαγιές τού λόφου Κυραλένη ή Κυλλού Πήρα, στα 338 μ. υψ., και κινείται στην κοίτη βατής ρεματιάς – το φυσικό όριο των λόφων Κυραλένη ή Κυλλού Πήρα και αυτού στον οποίο βρίσκεται ο μεσαιωνικός Πύργος Ανθούσας* – και βγάζει στον Πύργο Ανθούσας και τις παρακείμενες ξερολιθιές – ερείπια μεσαιωνικής οχύρωσης. Δεν έχει σημάδια αλλά είναι ευδιάκριτο. Σε 2-3 σημεία, λόγω τής βλάστησης στην κοίτη, η διαδρομή συνεχίζει παρακάμπτοντας, για λίγα μέτρα, εύκολα την κοίτη.:
Από τον Πύργο Ανθούσας, συνέχισα δυτικά στο μονοπάτι τής διαδρομής Δ7…
…μέχρι το χωματόδρομο μέσω τού οποίου επέστρεψα.
*
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου