Στο παρόν παρουσιάζονται λίγες εικόνες από το λόφο Κατσουλιέρη, στην ανατολική Πεντέλη. Ο λόφος Κατσουλιέρη είναι αρκετά ομαλός πλην ορισμένων κρημνωδών τμημάτων στις δυτικές πλευρές τής κορυφογραμμής του. Τα πετρώματά του είναι ασβεστολιθικά, ενίοτε ξεχωρίζουνε και μαρμάρινοι λίθοι, σχιστόλιθοι, χαλαζιακά κ.α. καθώς βρίσκεται σε περιοχή «επαφής» των δύο πρώτων, χαρακτηριστικό τής ανατολικής Πεντέλης και πηγή αυτής της μοναδικής ομορφιάς τού τοπίου της. Πρόκειται για μια μακρόστενη ράχη μήκους 1.400 περίπου μ.,, μέγιστου ύψους 763 μ., στο βορειότερο σημείο της, που εκτείνεται στη διεύθυνση από ΒΑ προς ΝΔ ενώ στο νοτιότερο βρίσκεται ο πολύ χαρακτηριστικός ομώνυμος λόφος με την απόκρημνη, πλην τής νότιας πλευράς της, κορυφή. Οι δυτικές της πλευρές χύνονται στη ρεματιά η οποία κατεβαίνει από το παλιό λατομείο ανατολικά των Αγ. Ασωμάτων στην Παλιά Πεντέλη, οι ανατολικές προς τη ρεματιά που βρίσκεται κάτω από την επαρχιακή οδό Παλαιάς Πεντέλης – Αγ. Πέτρου (οδ. Διονύσου) ενώ βορειοανατολικά προεκτείνεται στην περιοχή «Καρδιά» μέχρι την κορυφή «Πύρεζα».
Η διαδρομή την οποία ακολούθησα έχει σημειωθεί στο χάρτη από το Google earth:
Αφετηρία (και επιστροφή) ήτανε το σημείο, 900 μ. μετά την Παλιά Πεντέλη και την αρχή τής οδ. Διονύσου, που ξεκινά χωματόδρομος προς το χωματόδρομο Αγ. Ασωμάτων.
Κατά πρώτον κινήθηκα προς το Λόφο Κατσουλιέρη. Μετά από λίγα μέτρα στο χωματόδρομο (σ.σ. τον οποίο ελπίζω να κλείσουνε για τα οχήματα. Η εικόνα από το σημείο, ένα βατό για συμβατικά οχήματα μέρος, που ξεκινά – κατεβαίνει το μονοπάτι προς το Λόφο, είναι αποκαρδιωτική για την ποιότητα των νεοελλήνων. Όχι κάτι πρωτότυπο δυστυχώς.) πήρα το μονοπάτι, έκανα έναν κύκλο γύρω από τη βάση τού βράχου και ανέβηκα από την ομαλή νότια πλευρά του.:
Αφού επέστρεψα στο σημείο αφετηρίας, συνέχισα στην ομαλή ράχη τής Κορυφογραμμής Κατσουλιέρη κινούμενος εκτός μονοπατιού ενίοτε ακολουθώντας εγκαταλελειμμένα μονοπάτια λιθαγωγίας (διακρίνεται και ερείπιο κτίσματος αποθήκης υλικών λατόμων) μέχρι την πρώτη κορυφή, στα 732 μ. (διακρίνεται στην τελευταία εικόνα, κατωτέρω).:
Από εκεί πέρασα απέναντι, ανατολικά, προς μια στενή χαμηλή πετρώδη ράχη. Στην ενδιάμεση περιοχή, και όχι μόνο, έχει γίνει εκτεταμένη δεντροφύτευση πεύκων υποστηριζόμενη από δίκτυο μεταφοράς νερού, στην περιοχή που κάηκε ολοσχερώς τον Αύγουστο τού 2024, αλλά από ό,τι είδα είναι ζήτημα 1 στα 10 δενδρύλλια να πιάσανε. Δυστυχώς το μέρος έχει καεί κατ’ επανάληψη, σε σύντομα χρονικά διαστήματα, και η φυσική αναγέννηση τού πευκοδάσους είναι πολύ δύσκολη και θα χρειαστεί, αν δεν ξανακαεί, πολλά χρόνια. Δυστυχώς.:
Κατόπιν γύρισα προς την ψηλότερη κορυφή – της κορυφογραμμής Κατσουλιέρη – στα 763…
…και επέστρεψα αρχικά κατεβαίνοντας την επικλινή δυτική πλαγιά μέχρι το χωματόδρομο και μέσω αυτού στο σημείο αφετηρίας…
…κάνοντας πρώτα μια στάση σε μια πλατιά σχισμή βράχου:
Στην τελευταία εικόνα η κορυφογραμμή Κατσουλιέρη από νοτιοδυτικά:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου