Ο λόφος τού Φιλοπάππου είναι, και δίκαια νομίζω, ένα αγαπημένο θέμα στο παρόν ιστολόγιο και η παρούσα ανάρτηση αφορά εικόνες από δυο (από τις πάμπολλες με πλούσια ιστορία και μυθολογία να τις συνοδεύει – ενδεικτικά ανάρτηση 28.11.2020 και ανάρτηση 15.12.2020) μικρές σπηλιές αμφότερες χώροι που δυστυχώς, φιλοξενούνε περιστασιακά άστεγους κάτι που συμβαίνει σε όλες τις μη κλειστές με κάγκελα σπηλιές στους λόφους τού Φιλοπάππου (Μουσών ή Φιλοπάππου, Πνύκας και Νυμφών), αρκεί να χωράει να μπει κανείς με οποιοδήποτε τρόπο.
Η πρώτη σπηλίτσα βρίσκεται στη θέση 37°58’04’’N 23°43’18’’E, 45 μ. ανατολικά, νοτιοανατολικά από τα ερείπια τού Πύργου τού Μακεδονικού Οχυρού και έχει καπνισμένη οροφή:
Οι επόμενες από μια βαθιά, πλατιά να χωράει να μπει στην είσοδό της άνθρωπος, με καπνισμένη οροφή και πλευρικά τοιχώματα, ρωγμή στο λατομημένο βράχο:
Η δεύτερη σπηλίτσα βρίσκεται στη θέση 37°57’56’’N 23°43’02’’E, στο νοτιοανατολικό άκρο τού παλιού λατομείου, στην περιοχή που βρίθει σπηλαιωδών ανάγλυφων ...
...βαθιά στη βάση τού ασβεστολιθικού λατομημένου βράχου σε σημείο που απαιτεί προσοχή λόγω κινδύνου κατολισθήσεων:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου